شهدای کربلا (۷) عبدالله بن عمیر کلبیذ خیره و شریک زندگی اش ام وهب


با دیگران به اشتراک بگذارید

شهدای کربلا (۷) عبدالله بن عمیر کلبیذ خیره و همسرش ام وهب

عبدالله بن عمیر کلبیذخیره

ابووهب، عبدالله بن عُمَیر بن عباس بن عَبد قَیس بن عُلَیم بن جَناب کلْبی عُلِیمی؛ از اصحاب امیرالمؤمنین علیه السلام و امام حسین علیه السلام است. [۱] [۲] [۳]

تحقیق در نام و نسب عبدالله
برخی نام پدر وی را عمر [۴] و برخی دیگر عمرو [۵] گفته‌اند. از او با عنوان عبد بن عمیر کلبی نیز یاد شده است. [۶]

پیوستن به امام حسین علیه السلام
ابووهب، فوت شدی شریف، قهرمان، شجاع، ستبر بازو، بلندقامت، سیه‌چرده و فراخ چشم بود. وی و همسرش، ام‌ وهب، فرزند عبد، از تیره نمر بن قاسط، کنار چاه جُعد در محله بنی‌ همدان کوفه ساکن بودند.
چندین روز قبل از واقعه عاشورا، عبدالله بن عمیر دید که گروهی در نُخَیله رژه می‌رفتند. چون سبب را جویا شد، نقل کردند که آنها را برای جنگ با امام حسین علیه السلام، بچه فاطمه علیها السلام فرزند پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرستند، گفت: به خدا سوگند من جنگ با مشرکان را بسیار دوست می‌داشتم و هم اکنون امیدوارم که ثواب جنگ با این مردمی که برای کشتن فرزند فرزند پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم خود می‌روند بیش از ثواب پیکار با مشرکان بوده باشد. آنگاه نزد همسرش آمد و آنچه را شنیده بود و نیز تصمیم خود را با وی در میان نهاد. او گفت: هدف خوبی در پیش گرفته‌ای خداوند تو را به آن برساند و به خوب ترین راه راهنمایی کند. این کار را به انجام رسان و مرا نیز همراه خود ببر. عبدالله با همسرش شبانه -از کوفه‌- بیرون آمد و خود را به امام حسین رساند و نزد آن حضرت ماند. [۷] به نقلی شب هشتم محرم خود را به امام حسین رساند و تا روز عاشورا در کنار آن حضرت ماند. [۸]

نبرد عبدالله در عاشورا
روز عاشورا پس از آغاز جنگ با پرتاب ماه تیر توسط عمر سعد و سپس تیراندازی لشکر او به سوی یاران امام حسین علیه السلام، یسار غلام زیاد بن ابی ‌سفیان -ابن ابیه‌- و سالم غلام عبیدالله بن زیاد از لشکر بیرون فرا رسیدند و نقل کردند: چه کسی حضور می دارد با ما به مبارزه برخیزد؟ حبیب بن مظاهر و بُریر بن خُضیر برخاستند. امام حسین علیه السلام فرمود: بنشینید. در این هنگام عبدالله بن عمیر برخاست و عرض کرد: ای اباعبدالله رحمت خدا بر تو باد. اجازه فرما من به جنگ آنها بروم. امام حسین علیه السلام که وی را فوت شدی سیه‌چرده، بلند قامت، ستبربازو و فراخ‌چشم دید، فرمود: «به گمانم برای حریفان هماوردی کشنده باشد.» عبدالله به سوی آنها رفت. آن دو نقل کردند: تو کیستی؟ چون نسب خویش را بیان کرد، نقل کردند: ما تو را نمی‌شناسیم. –نقل کن- زهیر بن قین یا حبیب بن مظاهر به جنگ ما فرا برسند. عبدالله به یسار که جلوتر از سالم و آماده نبرد بود گفت: ای زنازاده، تو میل مبارزه با دیگری را داری و حال آنکه کسی که به جنگ تو فرا رسیده از تو بهتر است؟! عبدالله حمله کرد و با شمشیر او را از پای درآورد. در آن هنگام که مشغول شمشیر زدن به یسار بود، سالم به وی حمله کرد و او را صدا زد: «برده به سوی تو آمد» ولی عبدالله اعتنا نکرد.
سالم نزدیک شد و پیشدستی کرد و ضربه‌ای زد که عبدالله با دست چپ خویش جلوی آن را گرفت؛ و انگشتان دست چپش قطع گردید. عبدالله بر وی حمله کرد و با ضرباتی چندین او را به هلاکت منتقل کنید. [۹]

رجز عبدالله در عاشورا
عبدالله در حالی که سالم و |یسار را کشته بود، بازگشت و چنین رجز می‌خواند:
انْ تَنکرونِی فَانَا ابْنُ کلْبٍ • حَسْبَی بَیتْی فِی عُلَیمٍ حَسْبِی‌
إِنی امُروءٌ ذومِرّةٍ وَعصَبِ • وَلَسْتُ بِالخَوّارِ عِنْدَ النَّکبِ‌
إِنی زَعِیمٌ لَک امَّ وَهَبِ • بالطَفْنِ فیهم مُقْدِماً والضَّربِ‌
ضَرْبِ غُلامٍ مُؤمنٍ بِالرَّبِّ [۱۰]

اگر مرا نمی‌شناسید، من بچه -قبیله‌- کلب هستم، همین برای من کافی است که نسبم به -قبیله‌- عُلَیم می‌رسد. همانا فوت شدی قادر و تندخویم، هنگام نبرد سُست نمی‌شوم، ای ام ‌وهب با نیزه و شمشیر زدن به سوی دشمن می‌روم و از تو سرپرستی می‌کنم، ضربه زدن بنده‌ای که ایمان به پروردگار دارد.

همسر عبدالله
سپس ام‌وهب، عمود خیمه را برداشت و به طرف همسرش رفت و خطاب به وی چنین گفت: پدر و مادرم به فدایت! در راه فرزندان تمیز پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بجنگ. عبدالله به سوی وی آمد تا او را به خیمه برگرداند. ام‌ وهب لباس و پیراهن وی را گرفته می‌کشید و می‌گفت: رهایت نخواهم کرد تا با تو جان بسپارم. امام حسین علیه السلام آن زن را صدا زد و فرمود: خداوند به شما خاندان پاداش نیک عطا فرماید و تو را رحمت کند. نزد بانوان بازگرد و در کنار آنها بنشین که بر بانوان جهاد نیست. ام‌ وهب نزد بانوان بازگشت. [۱۱]

شهادت عبدالله
پس از بازگشت ام وهب نزد بانوان، عَمرو بن حجاج زبیدی بر جناح راست -سپاه امام حسین علیه السلام‌ – حمله کرد، امّا -اصحاب امام‌- در برابر او ایستادند و زانو به زمین زدند و سرنیزه‌ها را مورد استفاده قرار دادند لذا اسب قادر نبود جلو فرا برسد. شمر بر جناح چپ -سپاه امام حسین علیه السلام- حمله کرد. -اصحاب امام علیه السلام- در برابر او نیز ایستادگی کردند و او را جراحتی نمودند. عبدالله بن عمیر که در جناح چپ بود جنگ سختی کرد و دو تن دیگر از -سپاه‌- دشمن را از پای درآورد تا اینکه هانی بن ثبیت حضرمی و بکیر بن حَی تَمیمی به وی حمله کردند و او را به شهادت منتقل کردند. [۱۲] [۱۳] [۱۴] [۱۵] ابن‌ شهرآشوب وی را در زمره شهیدان حمله نخست آورده است. [۱۶]

شهادت ام‌وهب بر بالین عبدالله
سواره و پیاده -سپاه‌- دشمن از چپ و راست به یاران امام حسین علیه السلام حمله‌ور شدند و جنگ سختی درگرفت. بسیاری از یاران امام علیه السلام کشته شدند و شمار کمی باقی ماندند.
پس از فروکش کردن گرد و غبار، زن عبدالله از خیمه بیرون آمد و به طرف همسرش رفت و بالای سر وی نشست تا خاک از چهره وی تمیز بنماید؛ در آن حال می‌گفت: بهشت بر تو مبارک باد. شمر به غلامش، رستم، گفت: با عمود خیمه بر سر وی بکوب. او با عمود خیمه سر وی را شکافت؛ که درجا جان سپرد. [۱۷] [۱۸] [۱۹] [۲۰] [۲۱]

۱. ↑ تنقیح المقال، عبدالله مامقانی، ج۲، ص۲۱.
۲. ↑ رجال، محمد بن حسن طوسی، ج۱، ص۱۰۴.   
۳. ↑ رجال، محمد بن حسن طوسی، ج۱، ص۷۸.   
۴. ↑ الحسین والسنة، عبدالعزیز طباطبائی، ج۱، ص۷۴.   
۵. ↑ روضة الشهداء، واعظ کاشفی، ج۱، ص۲۸۷.
۶. ↑ عاشورا چه روزی است، حسین عمادزاده، ج۱، ص۲۵۳.
۷. ↑ تاریخ طبری، ابوجعفر، ج۵، ص۴۲۹.   
۸. ↑ تنقیح المقال، عبدالله مامقانی، ج۲، ص۲۰۱.
۹. ↑ تاریخ طبری، ابوجعفر، ج۵، ص۴۲۹.   
۱۰. ↑ تاریخ طبری، ابوجعفر، ج۵، ص۴۳۰.   
۱۱. ↑ تاریخ طبری، ابوجعفر، ج۵، ص۴۳۰.   
۱۲. ↑ تاریخ طبری، ابوجعفر، ج۵، ص۴۳۰.   
۱۳. ↑ مقتل الحسین، خوارزمی ج۲، ص۱۶.
۱۴. ↑ بحارالانوار، علامه رسمی، ج۴۵، ص۱۲- ۱۳.   
۱۵. ↑ ابصار العین، محمد بن طاهر سماوی، ج۱، ص۱۷۹- ۱۸۱.   
۱۶. ↑ مناقب آل ابی‌طالب، ابن شهر آشوب، ج۳، ص۲۶۰.   
۱۷. ↑ تاریخ طبری، ابوجعفر، ج۵، ص۴۳۸.   
۱۸. ↑ انساب الاشراف، بلاذری، ج۳، ص۱۹۴.   
۱۹. ↑ ابصار العین، محمد بن طاهر سماوی، ج۱، ص۱۷۹- ۱۸۱.   
۲۰. ↑ ذخیرة الدارین، جمعی از نویسندگان، ج۱، ص۲۰۳- ۲۰۵.   
۲۱. ↑ فرسان الهیجاء، ذبیح الله محلاتی، ج۱، ص۲۵۳.

پژوهشی اطراف شهدای کربلا، جمعی از نویسندگان، ج۱، ص۲۴۴- ۲۴۷.   

ویکی شیعه

-براى بالا بردن سطح کيفي سايت سرزه لطفا نظرات خود را در انتهاى صفحه براى ما بفرستيد-

تهیه کننده: پاكبانو ک.

مطالب گوناگون مذهبی در بخش مذهبی سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

ز بنفشه تاب دارم که ز زلف او زند دم
««« »»»
تو سياه کم بها بين که چه در دماغ دارد

شهدای کربلا (۷) عبدالله بن عمیر کلبیذ خیره و شریک زندگی اش ام وهب

TT / 27

با دیگران به اشتراک بگذارید

[ منبع این خبر سایت سرزه می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات

دانلود سریال خارجی

دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم خارجی

دانلود فیلم و سریال