دنیاگرایی خواص، امام حسین(ع) را به قیام واداشت


با دیگران به اشتراک بگذارید

دنیاگرایی خواص، امام حسین(ع) را به قیام واداشت

خبرگزاری فارس: دنیاگرایی خواص، امام حسین(ع) را به قیام واداشت

راز برخی انحرافات در دنیاگرایی برخی از خواص در زمان ائمه(ع) بود. این گروه بعد از رحلت نبی اکرم، اندک اندک سلوک دینی و زندگی ارزشی خود را از یاد برده به تسامح دینی و رخوت و سستی در وفاداری به آرمان‌های اسلام مبتلا شدند.

سرزه به نقل از خبر گزاری فارس خبر می دهد، از زمینه های اجتماعی نهضت عاشورا، لغزش هایی بود که از بعضی خواص امت پیامبر(ص) در صدر اسلام سر زد. مقصود از خواص در همان لحظه کسانی هستند که به خاطر امتیازاتی چون سبقت در پذیرش اسلام، هجرت قبل از فتح مکه، شرکت در جنگ های نخست صدر اسلام مانند بدر و احد، قرابت با پیامبر خدا(ص)، کتابت وحی و اساساً درک محضر آن حضرت و یا اشتهار به زهد و عبادت، و بهره مندی از دانش های فقه و حدیث و داشتن مناصب و مقامات حکومتی و ارتشی در میان جامعه اسلامی نفوذ داشتند.

این گروه بعد از رحلت نبی اکرم، اندک اندک سلوک دینی و زندگی ارزشی خود را از یاد برده به تسامح دینی و رخوت و سستی در وفاداری به آرمان های اسلام مبتلا شدند و به دنبال آن این روحیه به توده مردم به مخصوص نومسلمانان نیز رسانده شد و زمینه زوال ارزش ها و حذف شخصیت های وارسته و لایق از صحنه حکومت و سلطه افراد فاسد و بی عقیده بر جامعه اسلامی فراهم آمد.

راز این انحراف را باید در دنیاگرایی برخی از خواص جستجو کرد. مقصود از دنیاگرایی، دلبستگی به جهان و لذت های آن چون ریاست و مال است. دنیاگرایی در بر می داری جلوه های گوناگونی است که به چندین نمونه آن اشاره می شود.

۱. ریاست طلبی

جاه طلبی و ریاست خواهی از عوامل اصلی اعراض از حق به حساب مییاید. انحراف خلافت از جایگاه عمده خود که خدا و پیامبر آن را تعیین کرده بودند و نیز عملکرد دنیاخواهان از سقیفه تا مرگ عثمان، معلول دنیاگرایی و ریاست خواهی برخی از خواص بود. یکی از انگیزه های مخالفان برای مقابله و رویارویی با علی(ع) در زمان خلافت او نیز همین بوده است.

طلحه و زبیر به هوس ریاست و شرکت در امر حکومت با علی(ع) بیعت کرده بودند و زمانی که پایداری او را در دین و دقت و سازش ناپذیری وی را در انتخاب کارگزاران دین دیدند که علی(ع) مصمم است خط عمده حکومتش را برمبنای کتاب و سنت گذارد، سر به شورش قرار دادند.

چنین انسان هایی برای رسیدن به ریاست حضور می دارند همه اصول و ارزش ها را کنار قرار بدهند همچنان که در واقعه کربلا عمر بن سعد هم با علم به حقانیت امام حسین(ع) حاضر شد برای رسیدن به ملک ری با ایشان بجنگد.

۲. مال پرستی

گرایش به مال پرستی در خواص دو عامل عمده داشت که یکی زمینه ساز بروز دیری بود گسترش فتوحات اسلامی که سبب سرازیر شدن غنایم بی شمار به پایتخت خلافت شد تحول نگرش افراد را نسبت به زندگی جهان در پی داشت.

فتح سرزمین های پهناور و پولداری چون کشورمان و روم ثروت های کلانی را وارد جامعه اسلامی کرد اگر این ثروت ها عادلانه در میان مسلمانان تقسیم می شد برای تقویت بنیه دینی و اخلاقی و … در جامعه هزینه می شد، یقیناً ثمرات ارزشمندی برای مسلمانان به بار می آورد ولی متأسفانه خلیفه دوم و بعد از او خلیفه سوم با تقسیم نابرابر آنها در میان صحابه و مسلمانان زمینه اختلاف طبقاتی و پیدایش تجمل گرایی و رفاه زدگی در میان بزرگان اصحاب را فراهم آوردند و انحراف خواص از همینجا آغاز شد.

بنابراین مجموع این عوامل باعث شد خواص به ثروت اندوزی توجه بکنند و در کام دنیاپرستی فرو رفته، عوام را هم آگاهی دار سو بکشند.

رفتار اینان و طرز زندگی شان ابتدا توده امت پیامبر و سپس بدیع مسلمانان را که اصحاب مشهور پیامبر(ص) را در بر می داری قداست مخصوص ای آگاهی میداشتند و برخی با نیات خالصی در سرزمین های دور از مرکز، در شرایط سخت مشغول جهاد بودند، آزرده و متأثر کرد.

با چنین چیزهایی و تحول محسوسی که در سیره و سخن خواص نشان داده شد اندک اندک سیمای پنهان آنان رخ کرد و مردم پنداشتند که آنچه درباره فضیلت زهد و تقوا و جهاد به آنها نقل شده یا نقل میشود مربوط به زمانی است که سپری شده و دیگران دوران رفاه و کام جویی افزون تر از جهان آمده است.

۳. خودپرستی و تکبر

جلوه دیگر دنیاگرایی، خودپرستی است یعنی خود و متعلقات خود را حق دیدن و بی چون و چرا و بدون منطق از آراء و نظریات خود پاسداری کردن و آن را محور حب و بغض گذاشتن. به موازات رشد دنیاگرایی، غیرت و حساسیت دینی خواص نابود شد عنصر امر به معروف و نهی از منکر به فراموشی سپرده شد و همین روحیه به توده مردم رسانده شد به گونه ای که وقتی امام حسین(ع) فرمود: آیا نمی گریه نکند که به حق عمل نمی شود و از باطل نهی نمی گردد. عوام از کمکش خودداری کردند و این بی مبالاتی نسبت به هتک اسلام و نابودی ارزش ها، غم بارترین عارضه انحراف خواص بود که دامن گیر امت پیامبر شد.

در یک جمع بندی بعد از رحلت نبی اکرم (ص) امواج فتنه ها و انحراف ها به سوی جامعه اسلامی روی آورد ولی در نخستین گام گروهی از نخبگان و برگزیدگان بودند که خود را تسلیم این موج کردند و دین و نبوت و ولایت را به سکه ها و جواهر و پست و مقام و نام نشان جهان به فروش رساندند و به دنبال آنها بیشتر مردم دست از دامن قرآن و عترت کشیده، در پی یک زندگی خوش و راحت و جستجوی نام و نان دویدند و پیشوایان جبهه حق را در میدان مبارزه با باطل تنها گذاردند.

اوضاع به گونه ای شد که حضرت درباره مردم معاصرش فرمود: مردم بندگان دنیایند و دین لقلقه زبان آنهاست. تا زمانی که معیشت آنها برقرار باشد دین دارند اما هرگاه در آزمایش افتند، متدینان اندک خواهند بود. این سخن ابی عبدالله نشانگر آن است که او درد عمده امت پیامبر را در دلدادگی به جهان می دیده است و گناه آن بر گردن فوایدی بوده که با لغزش های خود بنیان ارزش ها را سست کردند.

منبع: تاریخ قیام و مقتل جامعه سیدالشهدا

— براى بالا بردن سطح کيفى سايت سرزه لطفا نظرات سازنده خود را در انتهاى صفحه براى ما بنويسيد —

نگارنده : درسا ز.

فرهنگی هنری در بخش اخبار سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

چو قسمت ازلی بی حضور ما کردند
««« »»»
گر اندکی نه به وفق رضاست خرده مگير

دنیاگرایی خواص، امام حسین(ع) را به قیام واداشت

TT / 110 — TP / 10%

با دیگران به اشتراک بگذارید

[ منبع این خبر سایت سرزه می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

تبلیغات

دانلود سریال خارجی

دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم خارجی

دانلود فیلم و سریال