«عمر سعد و شمر» مؤمن بودند اما گرفتار کفر شدند


با دیگران به اشتراک بگذارید

«عمر سعد و شمر» مؤمن بودند اما گرفتار کفر شدند

خبرگزاری فارس: «عمر سعد و شمر» مؤمن بودند اما گرفتار کفر شدند

رییس کانون پژوهشی حکمت و فلسفه کشورمان گفت: در ایجاد شدن حادثه کربلا برخی از بنی امیه موثر بودند که کافر بودند و نمونه بارز آن نیز یزید بن معاویه است، اما عمر سعد و شمر از مؤمنانی بودند که گرفتار کفر شدند.

سرزه به نقل از خبر گزاری فارس خبر می دهد، حجت الاسلام عبدالحسین خسروپناه، رییس کانون پژوهشی حکمت و فلسفه کشورمان در سخنرانی اخیر خود در هیئت ثارالله تهران طی مباحثی عنوان کرد: در این گفتمانها تلاش دارم دو جریان حق و باطل را در مقایسه با آموزه های قرآن کریم چک کنم.

وی در ادامه اضافه کرد: تمام این حوادث فرا رسنده ای که در عصر امام حسین(ع) پیش آمد، گرایش های مختلف و جریانات مختلفی که در همان لحظه حضور یافتند به یک معنی خداوند در قرآن کریم حدس زده و این پیش بینی قرآن و معرفی جریانات و گرایش های مختلف، اختصاصی هم به سال ۶۰ هجری ندارد، بلکه در هر دوره، زمان و مقطعی ما این پیش بینی را داریم که باید از آن بهره گیریم و بهره ببریم.

خسروپناه با اشاره به آیه ۵۴ سوره حج گفت: خداوند در این آیه می فرماید که اهل دانش و معرفت آگاهی میدارند که قرآن از طرف خدا به حق نازل شده است بنابراین اهل معرفت ایمان می آورند، دلهایشان با قرآن آرام می گیرد و هر کسی هم که ایمان بیاورد به هدایت می رسد. معنای این آیه این است که یک عده اهل حق هستند، اما عده ای هم هستند که اهل باطل اند آنها از باطل سخن می گویند ما این دو دسته حق و باطل را در حادثه کربلا میبینیم.

وی با تأکید بر اینکه ما حق محض داریم اما باطل محض نداریم چرا که همیشه باطل زمانی نمایان ساخته میشود که آمیخته ای از حق و باطل است، یادآور شد: هیچ زمان باطل محض خود را نمایان نمیسازد بلکه خود را با حق آمیخته می کند. امکان می دارد کسی کار درستی به انجام رساند اما هدفش درست نباشد مثلا این کارها را برای شهرت و قدرت به انجام میرساند. پس باطل اعم از این است که گفتار و کردار غلط باشد یا کردار و گفتار درست بوده اما برای غرض ابلیسی باشد. اما زمانی کسی اهل حق است هم گفتار و کردار و هم هدفش حق است.

رییس کانون پژوهشی حکمت و فلسفه کشورمان درباره گرایش های باطل در حادثه کربلا و نهضت حسینی توضیح داد: یکی از گرایش های باطل در عصر امام حسین(ع) کافران هستند یک عده ای بودند که در داستان کربلا اصولا کافر بوده و در این حادثه هم نقش اهمیتی می داری داشتند . قرآن کریم کافر را کسی آگاهی میدارد که ایمان به عالم غیب ندارد و اعتراف هم می کند که آنها را قبول ندارد. ما معتقد هستیم که برخی از بنی امیه کافر بودند و در حادثه کربلا هم موثر بودند.

وی با اشاره به سندی از کافربودن امویان گفت: در حدیثی که شیخ طوسی روایت کرده، فردی میگود که امام حسین(ع) هفت روزه بودند که پیامبر اکرم(ص) نزد فرا رسیدند و نقل کردند که فرزندم را بیاورید، ما هم ایشان را دست پیغمبر(ص) دادیم و حضرت شروع به گریه کردن کردند. پیغمبر فرمود که من برای فرزندم گریه میکنم چرا که فرزندم را یک گروه متجاوز کافر از بنی امیه به قتل منتقل میکنند.

خسروپناه، نمونه بارز گرایش اول در کربلا را یزید بن معاویه شناساند و در ادامه اضافه کرد: اما گرایش دوم اهل باطل که در حادثه کربلا موثر بودند منافقین بودند، منافق با کافر هیچ فرق اعتقادی و قلبی ندارد، یعنی همانطور که کافر اعتقاد به خدا و پیغمبر ندارد منافق هم همینطور است اما فرقش با کافر این است که منافق اظهار دروغین می کند که مسلمان است اما کافر که اظهار می کن کافر است مثل یزید.

وی با تأکید بر اینکه منافقان به دنبال خدعه و نیرنگ هستند که می خواهند خدا و پیغمبر را فریب دهند درحالیکه خود را فریب می دهند، توضیح داد: منافق خود را مصلح و اصلاح گر میشناسانند درحالیکه به دنبال فساد در زمین هستند. هانتینگتون کتابی دارد که نقل میکنید امروزِ ما جهانی است که باید از اصلاح دم بزنیم اما دنبال ایجاد فساد باشیم، از دموکراسی دم بزنیم اما دنبال استبداد و استعمار باشیم، همان چیزهایی که ماکیاولی هم مطرح می کرد. این شعارها خوشگل است اما در عملکرد تصویر و عکس آن است.

این استاد فلسفه حوزه و دانشگاه گفت: قرآن کریم معتقد است که این منافقان به دنبال آرامش هم نیستند بلکه خیال می کنند که با یک مقام، موقعیت و منصب به چیزی می رسند درحالیکه به جز بدبختی چیزی نصیبشان نمی شود.

وی اظهار داشت: در روایات داریم امام حسین(ع) می فرماید که محبت ما را مؤمنان دارند. حضرت منافق را کسی آگاهی میدارد که دروغ نقل میکنید، وعده می دهد وفا نمی کند، امانت می گیرد و خیانت می کند. حال اگر ما بخواهیم مصداق یابیم خوب ترین مصداق در حادثه عاشورا را می شود در افرادی مثل عبیدالله بن زبیر پیدا کرد.

وی اظهار داشت: ابی عبدالله(ع) در برخی خطبه ها نقل میکنید که اینها کافر شدند پس از ایمان اما برخی این کفر را اظهار کردند و برخی اظهار نکردند. واقعا عمر سعد و شمر مؤمنانی بودند که گرفتار کفر شدند. اصلاً شمر لذت می برد که به اهل بیت(ع) زیان برساند و در این مسیر رقابت میکرد.

***انتها***

نگارش از : شهريار ف.

فرهنگی هنری در بخش اخبار سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

شمع دل دمسازم بنشست چو او برخاست
««« »»»
و افغان ز نظربازان برخاست چو او بنشست

«عمر سعد و شمر» مؤمن بودند اما گرفتار کفر شدند

TT / 109 — TP / 12%

با دیگران به اشتراک بگذارید

[ منبع این خبر سایت سرزه می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

تبلیغات