خرج کردن مداحان از امام معصوم، چرا؟


 

با همه احترام و حرمتی که جامعه مداحان اهل بیت علیهم السلام در میان مردم دارند و حفظ حرمت آنها بر همه لازم است اما گاهی مشاهده می شود اندکی از آنان بنا به دلایلی که بعد اشاره خواهد شد با رفتار و کردار و گفتارهای غیر متعارف، زحمات سایر هم کسوتان خود را به هدر داده و در فضای معنوی کشور آلودگی ایجاد می کنند. تا جایی که با استناد به جمله معروف آن امام همام درباره عبیدالله بن زیاد: «ان الدعی ابن الدعی...» به اصطلاح استدلال کردند که امام معصوم هم نعوذ بالله و نستجیر بالله در محاورات روزمره از فحش و ناسزا بهره می گرفتند!

جهت بی اساس بودن این نسبت ناروا به چند مطلب کوتاه بسنده می شود:

1 - دانشمندان علم کلام و همچنین فقهای عظام شیعه بر این عقیده اتفاق نظر دارند که چهارده معصوم علیهم السلام دارای مقام عصمت هستند، بنابر این نه تنها عمل گناه از آنها سر نمی زند بلکه از خطا و سهو و نسیان هم در امان می باشند و حتی کوچکترین لغزش، مکروه و ترک اولی هم در باره آنها نمی توان تصور کرد. البته علت آن را در جای خود باید بحث کرد و در این مختصر نمی گنجد.

2 – از طرفی جمله «ان الدعی ابن الدعی» از نظر مورخان معتبر، قطعی است و از کلام امام حسین علیه السلام می باشد و آن حضرت درباره عبیدالله آن را اظهارفرموده است. پس باید ببینیم این جمله معروف چه معنایی می تواند داشته باشد؟ آنچه که مسلم است در این وادی مداحان محترم نمی توانند وارد شده ، اجتهاد کرده و اظهار نظر کنند. این عرصه، فقیهِ زمانشناس، اصولیِ متبحر، متکلمِ متعهد و مورخ چیره دست می طلبد؛ چرا که این موضوع واحد هم جهت فقهی دارد، هم دارای جنبه کلامی و اصولی است وهم به تاریخ مربوط می شود و هم به عالمِ لغت شناس نیاز دارد.

3 – درباره واژه «الدعی» وقتی به کتب لغت عرب مراجعه می کنیم می بینیم به معنای «فرزندخوانده» آمده است چنانکه در قرآن هم می فرماید: «ما جَعَل اَدعِیائِکم اَبنائَکم» پسرخوانده‌های شما را فرزند قرار نداد. یا به کسی گفته می شود که پدرش شناخته شده و معلوم نباشد. همان طوری که می دانید و مورخان هم نوشته اند در عصر جاهلیتِ قبل از اسلام، زنان می توانستند مانند مردان برای خود چند شوهر انتخاب کرده و هم‌ زمان چند شوهر داشته باشند.

در این صورت چون نطفه ها به هم خلط می شد وقتی زنی، فرزند می آورد معلوم نمی شد که از کدام شوهرش حامله شده است. بنابراین نوزاد نسبت به همه شوهرها فرزند خوانده تلقی می شد و پدرش هم ناشناخته بود. این فرهنگ در جاهلیت مرسوم بود و یک کار زشت و قبیح هم شمرده نمی شد. وقتی اسلام آمد مانع از آن شد و آن را حرام اعلام کرد تا نسل ها به هم آمیخته نگردد. البته فلسفه های مهم دیگری هم حتما دارد که برای ما هنوز آشکار نشده است.

4 – در کتب تاریخی معتبر می خوانیم زیاد بن ابیه ، پدرِ عبید الله بن زیاد جزو همین کسانی بوده که مادرش چند شوهر داشت و اسم پدرش معلوم نیست. برای همین او را زیاد بن اَبِیه یعنی « پسرِ پدرش» خوانده اند. البته چون یکی از آن مردها ابوسفیان بود، او گاهی مدعی می شد که «زیاد»، حاصل ارتباط وی با مادرش سمیه می باشد. لذا معاویه نیز زیاد را برادر خود می خواند.

خود عبیدالله بن زیاد هم از زنی به نام مرجانه متولد شده بود که معروف به فحشا بوده و با چند مرد ارتباط داشته است و معلوم نبود که عبیدالله ازنطفه « زیاد» متولد شده باشد به همین خاطر عبیدالله بن زیاد را با کُنیه ی «ابن مرجانه» خطاب کرده و نسبتش را به مادرش می دادند.

5– حال چون این ارتباط ها درزمان جاهلیت بوده، اطلاق زنا و زنازادگی به آنها علمی و فنی نخواهد بود زیرا هنوزاسلام ظهور نکرده و دستورنهی از زنا برای آنها ابلاغ نشده بود. از طرفی هم چون معنای مطابقی «الدعی» به معنای فرزند خوانده و ناشناخته‌ پدر است و زنازادگی جزو معنی التزامی و کنایی آن می باشد می توان احتمال قوی داد که منظور حضرت هم همین معنای مطابقی بوده باشد، اما مورخان و پژوهشگران هنگام ترجمه فرمایش امام حسین علیه السلام از این نکته تاریخی غفلت کردند و آن را به معنای شرعی و زنازاده گرفتند.

6– بر فرض اگرقبول کنیم که منظور حضرت در اینجا همان زنازادگی بوده است، که البته بعید به نظر می رسد، باز چندان مشکلی ایجاد نمی کند، زیرا چه الدعی را به معنای فرزند خوانده یا پدر ناشناخته یا زنازاده بگیریم هیچکدام فحش وناسزا تلقی نمی شود ، چون همه آن سه معنا نسبت به عبیدالله واقعیت داشته و مردم این واقعیت را می دانستند و امام حسین علیه السلام هم فقط این موضوع را تکرارکرده و تذکر داده است.

نهایت چیزی که از این فرمایش امام استفاده می شود یک نوع تحقیر و سرزنش عبیدالله است. شاید آن حضرت خواسته بدین طریق اصل و نسب و سلسله تبار طلایی خویش را به رخ کسانی بکشد که هیچ اصل و نسبی ندارند و بناچار نسبت هایشان به مادرانشان داده می شود و در عین حال ادعای حاکمیت مسلمانان را دارند.

7– ازمجموع گفتار فوق می توانیم چنین برداشت کنیم که ما هرگز نمی توانیم با تمسک به این بند از فرمایش حضرت و هزینه کردن آن شهید مظلوم، کارهای خلاف شرع و خلاف اخلاق خود را توجیه کرده و نسبت به انسان های شریف، ریشه دار، انقلابی و خدمتگزار، دهن کجی، هتاکی، فحاشی کنیم و یا به هر کسی رسیدیم به او نسبت های ناروا بدهیم.

البته نباید چندان انتظاری از این گونه افراد ظاهرنگرداشت و آنها را مقصراصلی ماجرا دانست، این فرهنگ غلط هتاکی و فحاشی و هزینه کردن از مقدسات را برای نخستین بار جریان احمدی نژادیسم و حامیانشان در محافل و روزنامه هایشان آغاز و نهادینه کردند و بعد بعضی از مشاهیرو از جمله بعضی مداحان ساده لوح هم ، چون بنیه قوی از نظر مطالعات تاریخی و سیاسی نداشتند از این جریان ها بازی خورده و ناخودآگاه تحت تاثیر فرهنگ غلط و غیراخلاقی و ضد شرعی آنان قرار گرفتند.

متاسفانه امروز این رذائل اخلاقی به قدری فراگیر شده که به آسانی از فضای کشور پاک نخواهد شد وخسارتی که از این ناحیه بر پیکر فرهنگی واخلاقی جامعه وارد آمده به این زودی قابل ترمیم نیست و به تلاش و کوشش چندین ساله و برنامه ریزی و مراقبه های مستمر از سوی مردم و مسئولین نظام نیاز دارد.

اکنون سوال این است:

الف: آیا این از رسم جوانمردی است برای این که خود را بالا بکشیم امام معصوم را اینقدر پایین بیاوریم؟

ب: آیا این سخن یکی از اساتید درست است که بعضی از مداحان امپراطوری به راه انداختند وتوجهی به تذکرات ندارند؟

 اگر درست است حکایت از یک فاجعه اجتماعی ندارد؟

ج:علت چیست که در کشور ، فقط به خلاف های احتمالی جوانان در ورزش ، کنسرت ، حجاب و... حساسیت داده شده وسروصدا می شود ، اما در برابر خلاف شرع آشکار و یقینی ، آن هم در اصول دین همه صامت وساکت می شوند؟

د: چرا هر هفته ائمه محترم جمعه در هر مسائل کلی وجزئی یک صدا تایید وتکذیب یا حمایت وانتقاد می کنند، ولی از کنار این گناه کبیره راحت عبور کرده وحتی از یک تاسف ساده دریغ می کنند؟ مگر حتما باید در هر موردی بخشنامه ای باشد؟

ح: چه شده است که صدا وسیمای ملی ! به هر بهانه ای علیه دولت و اعتدالیون واصلاح طلبان مستند ساخته ومرتب پخش می کند ، اما نسبت به این منکرآشکارناگهان استعداد وهنر وتعهدش را از دست می دهد؟

و: اگر شبیه همین منکر از افراد جناح مقابل سر می زد، واقعا همین طور عمل می شد؟ با این یک بام و دوهوا به کجا خواهیم رسید؟

 

منبع : روزنامه جمهوری اسلامی ، یکشنبه ، 25/7/1395

                                                                                                      عبدالرحیم اباذری

[ منبع این خبر سایت صدای میانه می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات

دانلود سریال خارجی

دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم خارجی

دانلود فیلم و سریال