برنده نوبلی که پدر خانم «چارلی چاپلین» بود (۴ عکس)


با دیگران به اشتراک بگذارید

برنده نوبلی که پدر زن «چارلی چاپلین» بود

اونیل که پدر‌زن چارلی چاپلین هنرمند تئاتر و سینما هم بود با نماشنامه‌های خود تئاتر و سینما را به زندگی روزمره مردمان نزدیک کرد و به هنر اکران به عنوان یک وسیله انتقال وضعیت و ایده مفهوم واقعی داد و حرفه اکران را، با نقش مسائل سیاسی و اجتماعی در قالب قصه زندگانی، به صورت یک رسانه تمام عیار درآورد.
وب‌سایت آفتاب آنلاین: ۱۶ اکتبر زادروز «یوجین گلدستون اونیل Eugene Gladstone Oniel » نمایشنامه‌نگار شهیر است که در ۱۸۸۸ متولد شد و ۶۵ سال زیست. در همین روز در سال ۱۹۹۷ آرتر جیمز میچنر نگارنده و مولف بزرگ در ۹۰ سالگی از این دنیارفت. هر دو آمریکایی بودند.
تصویر و عکس شماره ۱ ⇩
تصویر و عکس برنده نوبلی که پدر زن «چارلی چاپلین» بود

اونیل که پدر‌زن چارلی چاپلین هنرمند تئاتر و سینما هم بود با نماشنامه‌های خود تئاتر و سینما را به زندگی روزمره مردمان نزدیک کرد و به هنر اکران به عنوان یک وسیله انتقال وضعیت و ایده مفهوم واقعی داد و حرفه اکران را، با نقش مسائل سیاسی و اجتماعی در قالب قصه زندگانی، به صورت یک رسانه تمام عیار درآورد. پیش از پخش نمایشنامه‌های یوجین، خوشگلی بانوان هنرپیشه؛ اکشن‌ها؛ کمدی گویی و افسانه‌ها پایه حرفه اکران (تئاتر و سینما) را تشکیل می‌دادند. از وی که اواخر عمر به مریضی لقوه دچار شده بود ۳۸ نمایشنامه باقی مانده است که از میان آنها «آنا کریستی» و «آن سوی افق» معروفیت بیشتری دارند. «یوجین گلدستون اونیل» در کار قلم روش چخوف را دنبال می‌کرد.

در میان نمایشنامه‌نویسان دنیا شاید آثار هیچ کدام به اندازه یوجین اونیل حدیث نفس و شبیه به زندگی واقعی او نباشد. او در تمامی آثارش چه به شکل مستقیم و چه غیر مستقیم تجربه‌های زندگی‌اش را در قالب نمایشنامه‌هایی طرح‌ریزی است. از زندگی‌اش در کشتی به عنوان یک ملوان که منجر به خلق آثاری چون«گوریل پشمالو»، «روغن نهنگ»، «در منطقه جنگی»، «مسافرت دور و دراز به وطن» و… شده‌ تا مسافرت به هندوراس در جست‌وجوی طلا که به شکلی غیر مستقیم خود را در نمایشنامه‌ای چون«امپراطور جونز» نشان می‌دهد. از اقامتش در مهمان‌خانه‌های محقر اسکله‌ها که در آثاری چون«مرد یخی می‌آید» و«آنا گریه کردی» بازتاب می‌یابد تا از دست دادن خردسالش که در نمایشنامه«نخستین آدم آمده است»، همه و همه بازتاب وقایع و تجربیات راستین اونیل است.اما از میان تمامی این آثار«سیر روز در شب» به شکلی تمام عیار تمام زندگی‌نامه اونیل را در برمی‌گیرد و ما می‌توانیم زندگی نامه کاملی از اونیل و خانواده‌اش را در این نمایشنامه باز کشف کنیم.

تصویر و عکس شماره ۲ ⇩تصویر و عکس برنده نوبلی که پدر زن «چارلی چاپلین» بود
پدری که هنرپیشه تئاتر است و مدام در مسافرت برای اجرای اکران. مادری معتاد با حمله‌های عصبی گاه به گاه و البته با همان نام‌های وقایع جیمز مری، برادری عیاش به نام جیمی و برادری به نام ادموند که در دو سالگی فوت شده و اونیل در این نمایشنامه نام یوجین را بر او نهاده، شاید با آرزو و نوستالژیای مرگ خودش در خردسالی و نام او را در نمایشنامه برای شخصیت خود به عاریت گرفته است. نگاه تلخ ادموند(که خود یوجین اونیل است) ‌به زندگی، آوارگی‌اش، کارش در یک روزنامه کوچولو، مسلول شدنش، ویلای ییلاقی که خانواده تابستان را در آن می‌گذرانند و… همه به شکلی مستقیم برگرفته از زندگی واقعی خود اونیل است و ما را در مقابل این سوال قرار می‌دهد که آیا این زندگی اونیل است که چنین جانمایه دراماتیک دارد و قابل مبدل شدن به یک نمایشنامه است و یا استادی وی از دل تجربه‌ها و واقعیت‌های روزمره، چنین اثر نو و حیوانی به وجود آورده است؟

جواب هر چه باشد حقیقتی را بر ما آشکار می‌کند؛ اینکه واقعیت و تجربه واقعی یکی از دستمایه‌های اصلی اونیل در خلق آثارش است. اغلب کاراکترهای او برگرفته از شخصیت‌های واقعی هستند. از خود او و خانواده‌اش گرفته تا دوستانی که در طی تجربه‌های گوناگون با آن‌ها سر و کار داشته‌ و می‌توان رد پاهای این شخصیت‌ها را به آسانی در زندگی‌نامه وی پی گرفت.

تصویر و عکس شماره ۳ ⇩تصویر و عکس برنده نوبلی که پدر زن «چارلی چاپلین» بود

و شاید یکی از علل عمده شخصیت‌پردازی‌های خوب اونیل در همین مورد نهفته باشد، شخصیت‌هایی زنده، محکم و در بر می داری هویت و شاید به همین علت منتقدان بخش عمده آثار اونیل را در حوزه رئالیسم و حتی ناتورالیسم طبقه‌بندی می‌کنند.

رئالیسمی که حضور و سیطره واقعیت در آن، چنان ملموس و انکار ناپذیر است که دیگر مکان هیچ شکی در رئالیستی بودنش باقی نمی‌گذارد و حتی آن دسته از منتقدان آثار غیر رئالیستی وی را نیز همچون«گوریل پشمالو» یا«خداوندگار براون» در حوزه سبک‌های التقاطی قرار می‌دهند و آن را مخلوطی از اکسپرسیونیسم و رئالیسم می‌دانند.کشف کردن جنبه‌های واقع‌نمایانه در آثار اونیل شاید کار چندان دشواری نباشد چرا که در همان برخورد نخست با اثر، خود را به رخ می‌کشد و حتی خود را بر مخاطب تحمیل می‌کند. حقیقتی عریان و حتی گاه برخورنده، اما در پس این پوسته واقعی می‌توان لایه‌هایی از تخیل، فانتزی و اصلی تر از همه اسطوره را در نمایشنامه‌های اونیل جست‌وجو کرد. اینکه این لایه‌ها به چه صورت به آثاری با چنان رئالیسم و واقعیت‌پردازی راه می‌یابد، بحثی است که بعد آگاهی دار توجه خواهم کرد، اما در ابتدا از دو رویکرد عمده اونیل به اسطوره سخن به میان می‌آورم:

در نخستین رویکرد اونیل با خودآگاهی کامل به سراغ اسطوره می‌رود و آن را در لایه‌های ظاهری اثر خود به اکران می‌گذارد و حتی سعی در آداپته کردن و به روز کردن آن دارد. از مثال‌های بارز آن در آثار او می‌توان به سه‌گانه«عزا برازندهالکتر است» و«امپراطور جونز» اشاره کرد.

در«عزا برازنده الکتر است»، اونیل به نو سازی به روز سه‌گانه اورستیای آشیل می‌پردازد و شخصیت‌ها و حوادث اسطوره‌ای را با شخصیت‌ها و رویدادهای قرن نوزدهمی عوض می‌کند به مکان آگاممنون فرمانده سپاه آخایی در جنگ تروا، سرتیپ از‌رامنون را می‌نشاند که در دریا مشغول جنگ است و به مکان«کلی تم نسترا» همسر خیانت‌کار آگاممنون همسر خیانت‌کار دیگری به نام کریستین را به مکان اورست، فرزندشان ‌می‌گذارد که او نیز در جنگ است و بعدها انتقام ‌می‌ستاند و…

تصویر و عکس شماره ۴ ⇩تصویر و عکس برنده نوبلی که پدر زن «چارلی چاپلین» بود

و آن چه جالب اینکه اونیل در این نو سازی چنان پیش می‌رود که حتی به شباهت‌های آوایی اسامی نیز توجه می‌کند.

همان گونه که می‌دانیم روایت انتقام اورستیا جدای از ابعاد دراماتیک و تراژیکش که خود را در سه گانه اورستیا اثر اشیل و الکترای سوفکل و الکترای اوریپید نشان داده‌، سر منشایی اسطوره‌ای نیز دارد که نخستین بار از آن در اودیسه هومر ‌یاد شده ‌و منبع هر سه روایت فوق همان روایت اسطوه‌ای هومری است.

اونیل این روایت اسطوره‌ای را به قرن نوزدهم می‌کشاند و آن را با یک سلسله حوادث تاریخی پیوند می‌زند بدون آنکه لطمه‌ای به ساختار اصلی روایت وارد آورد.در امپراطور جونز نیز شاهد استفاده مستقیم و آگاهانه اونیل از الگوهای اساطیری هستیم اما او این بار نه اسطوره‌های آشنای یونانی بلکه اسطوره‌های ناشناخته آفریقایی را دستمایه قرار می‌دهد که در سر تا سر نمایشنامه در قالب‌هایی همچون خدای تمساح، ساحر و اشباح و ارواح تجلی می‌یابد و با صدای ضربات اوج گیرنده طبل در طول نمایشنامه و صدای ادعیه و اوراد بر این جنبه‌های آئینی ـ اسطوره‌ای تاکیدی مضاعف می‌گذارد.در رویکرد دوم اونیل به اسطوره‌، شاهد رویکردی پیچیده‌تر و عمیق‌تر هستیم؛ بدین معنا که تفکر اسطوره‌ای و الگوهای منشعب از آن این بار در لایه‌های زیرین و یا به واژه ای دیگر در ناخودآگاه متون او متجلی می‌شود.

این بار حضور این لایه‌ گستر‌ده‌تر را در طیف وسیعی از نمایشنامه‌های اونیل باز می‌یابیم، حتی در رئالیستی‌ترین آثارش که به ظاهر هیچ نشان و رنگ و بویی از اسطوره ندارد:نور تروپ فرای انتقادگر کانادایی و یکی از برجسته‌ترین نمایندگان انتقاد اسطوره‌ای در کتاب ارزشمندش تفسیر انتقاد به دو نوع عمده از تصاویر در آثار ادبی مبتنی بر اسطوره اشاره می‌کند: تصاویر بهشتی و تصاویر دوزخی که هر کدام از آن‌ها کهن الگوهایی تکرار شونده است که ردپای آن‌ها را در بسیاری از آثار ادبی می‌توان پی گرفت.

— پيشنهادات شما مايه دلگرمى ماست —

نگارش : شروين س.

درباره بازیگران و چهره ها در بخش فرهنگی و هنری سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

ای آن که به تقرير و بيان دم زنی از عشق
««« »»»
ما با تو نداريم سخن خير و سلامت

برنده نوبلی که پدر خانم «چارلی چاپلین» بود (۴ عکس)

TT / 119 — TP / 9%

با دیگران به اشتراک بگذارید

[ منبع این خبر سایت سرزه می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات

دانلود سریال خارجی

دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم خارجی

دانلود فیلم و سریال