قصه همکاری و پشتیبانی عباس کیارستمی از خانم نیکی کریمی


با دیگران به اشتراک بگذارید

ماجرای همکاری و حمایت عباس کیارستمی از نیکی کریمی


عکس داستان همکاری و حمایت مرحوم عباس کیارستمی از نیکی کریمی

نیکی کریمی در گفت و گوای کوتاه به اظهار تجربه حضور در کنار مرحوم عباس کیارستمی پرداخت.

همکاری نیکی کریمی با مرحوم عباس کیارستمی

فیلم «نگاهی به تعزیه» مرحوم عباس کیارستمی یکی از فیلم های اهمیتی می داری است که درباره مطرح ترین آیین اکرانی مذهبی ما ایرانیان یعنی «تعزیه» در سال ٢٠٠٣ میلادی ساخته شد. این نمایشِ مذهبی که در ایران و به مخصوص میان شیعیان قدمتی دیرینه دارد، مصائب حضرت سیدالشهدا(س) و یارانش را در حماسه کربلا به شکل منظوم روایت می کند. تاکنون به این هنر که به عنوان یکی از اقسام نمایش در جهان به نام ایران به تصویب رسانده شده، بزرگان سینما هم توجه کرده اند که نمایان کننده اهمیت آن است؛ از بهرام بیضایی که پژوهشی درخور درباره آن به رشته نگارش درآورده تا ناصر تقوایی که فیلم «تمرین آخر» (٢٠٠٤) را ساخته و… . سال ها پیش نیز پیش از مرگ شوک آور و دردناکِ «مرحوم عباس کیارستمی»، او هم راهی شهرهای ایران شد و با گروهش درباره این نمایش فیلمی ساخت.

جالب است آگاهی بدارید «نیکی کریمی»، یکی از فیلم برداران فیلم بوده است. البته همکاری کریمی با کیارستمی فقط به این فیلم خلاصه نمی شود. سابقه همکاری طولانی مدت کریمی با کیارستمی باعث شد خالق «طعم گیلاس» تهیه کنندگی نخستین فیلم کوتاه کریمی، «داشتن و نداشتن» را بر عهده بگیرد، همچنین طراح و گرافیست سی دی «بار دیگر، تولدی دیگر» (اشعار انتخاب کرده فروغ فرخزاد همراه با دوبله اشعار به انگلیسی و لوح فشرده ای محتوی دکلمه اشعار از سوی نیکی کریمی) بود. آنها نیز پروژه های مشترک عکاسی داشتند و… هم زمان با ایام شهادت حضرت امام حسین(ع) درباره این همکاری با نیکی کریمی، بازیگر و کارگردان سینما، مکالمه کردیم.

چطور شد که مرحوم عباس کیارستمی به موضوع «تعزیه» علاقه مند شد و در نهایت فیلم «نگاهی به تعزیه» بوجود آمد؟

حقیقت این است که آقای کیارستمی معتقد بود سینما فقط صرف قصه ای را به فیلم مبدل کردن نیست، باید مدیوم ها را بشکنیم، زیرا در این مسیر جهان های ناشناخته ای وجود دارد که باید آنها را یافت. همان طور که آگاهی میدارید اصل هنر، ایده است که او سرشار از ایده بود. به سنت های کهنه هم علاقه داشت، همان گونه که به اشعار حافظ، سعدی و مولوی دلبسته بود. به یاد می آورم اسفندماه یکی از همین سال ها روی موضوع «تعزیه» متمرکز شد.

تفسیر نهایی ایشان از این موضوع چه بود؟

در نهایت به این نتیجه رسید که می خواهد از این موضوع ویدئو آرت دولته ای بسازد؛ یک بخش زنانه و بخش دیگر مردانه. تا این که کار وارد فاز عملی شد؛ به شهرهای گوناگون ایران که سنت تعزیه خوانی قوی داشتند مسافرت کردیم؛ مانند اصفهان، کاشان، گلپایگان و چندین جای دیگر و به مرور عکس و تصویر های زیادی گرفتیم.

چرا بخش زنانه و مردانه؟

چون می درخواست واکنش مردمان را نمایان کند.

شما چه نقشی در اجرای کار داشتید؟

من یکی از فیلم برداران این فیلم بودم.

کجاها را؟

بخش زنانه، چون در این بخش اجازه ورود به مردان را نمی دهند.

در همان لحظه شما بازیگر شناخته شده ای بودید، آیا این موضوع مانعی برای کارتان بوجود نمیاورد؟

اتفاقا برای همین علت عینک طبی می زدم و صورتم را با شال مشکی می پوشاندم.

تا آنجا که فیلم های تعزیه را پیگیری کرده ام، اغلب روی نوشته واقعه که همان اجرای تعزیه است، تمرکز داشتند، مانندتصاویر موافق و مخالف خوان ها، شبیه گردان ها، بچه خوان ها و… . مردمان فقط در انتهای کادر و در لانگ شات و گاهی هم در یکی، دو کلوزآپ نگاه کرده می شدند؛ اما چرا در این کار مردمان مرکز توجه هستند؟

این مورد در راستای ساختارشکنی های همیشگی کیارستمی بود؛ البته همیشه به نمایش چهره های مردمان علاقه داشت؛ مانند فیلم «شیرین» که تماشاگر اصل ماجرا را نمی نگاه کند، فقط شاهد واکنش هنرپیشگان فیلم است. به هر جهت من و کیارستمی و پناهی، هر سه نفرمان از بخش های گوناگون این ماجرا فیلم برداری کردیم.

در چهره آدم ها دنبال چه بود؟

ابراز احساسات و تحیر آدم ها در برابر چنین واقعه ای برایش جالب بود، برای مثال خانمی، بچه در بغلش بود و به کسی نقل میکرد همین کسی که نقش شمر را بازی می کند، در زندگی واقعی آدم خوبی است. جابه مکانی نقش ها در نوشته زندگی و هنر توجهش را جلب می کرد. یا پس از این که راش را در مانیتور نگاه می کردیم، نقل میکرد چهره های بانوان کشورمان چقدر خوشگل و بکر است. دیگر این که در دل واقعه ای تراژیک، مردمان نظاره گر آن هستند و به عبارت دقیق تر زندگی ادامه دارد.

البته به چشم مییاید آقای کیارستمی می درخواست هرچه بیشتر به نوشته زندگی برسد؛ آیا این طور بود؟

کاملا.

البته آگاهی میدارید تصویربرداری از زندگی عادی مردمان و ثبت آن لحظات چندان هم آسان نیست، زیرا امکان می دارد هر لحظه به دوربین بینند و قضیه لو برود؛ اما به چشم مییاید ورود دوربین های دیجیتال در همان لحظه کارگشا بود، البته آقای کیارستمی علاقه ای به مظاهر فناوری نداشتند، چطور با این دوربین کنار آمدند؟

به مورد اهمیتی می داری اشاره کردید؛ اصلا به دوربین های خیلی توسعه یافته، کامپیوتر یا مدرن ترین امکانات تدوین و صداگذاری و این جور چیزها علاقه ای نداشت و به واژه ای از آنها فرار می کرد؛ اما به یک علت ساده به دوربین دیجیتال ابراز علاقه کرد، به این علت که آسانتر قادر هست به نوشته زندگی نزدیک شود.

یعنی واسطه های پردردسر و زمان هدرده را کمتر می کرد تا مستقیم با زندگی در تماس باشد؟

کاملا.

با توجه به ویژگی های منحصربه فرد آقای کیارستمی و حساسیت بالای ایشان، چطور شد که آماده کننده فیلم مستند «داشتن یا نداشتن» شد؟ چون موضوع فیلم زنانه بود و معضل نازایی را نمایان میکرد؟

توجه کردن به این موضوعات و نقل کردن از آنها فرصت زیادی می خواهد؛ مرکز نازایی نزدیک منزل بود، ما هر روز زوج هایی را می نگاه کردیم که برای درمان به این مرکز می آمدند، پس از آن موقعی که موضوع را با ایشان مطرح کردم و نقل کردم می خواهم دراین باره فیلمی بسازم، پرسشهایی برایش ایجاد شد و این که واقعا آیا در این دنیا با این همه معضلات باید بچه دار شد یا نشد. این که زوجی برای این که فرزندی به دنیا بیاورند، باید سال ها درمان های سخت را متحمل و درگیر این همه آمپول و دارو و رفت وآمد شوند و… . جالب است آگاهی بدارید نخستین و آخرین پلان فیلم «داشتن یا نداشتن» را خودش فیلم برداری کرد.

جدی! چرا؟

(خنده میکند) شاید حضور یک زنِ تنها در

[ منبع این خبر سایت سرزه می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات

دانلود سریال خارجی

دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم خارجی

دانلود فیلم و سریال