علت تاریکی آسمان در شب


با دیگران به اشتراک بگذارید

دلیل تاریکی آسمان در شب

ارائه توضیحی قانع کننده برای تاریک بودن آسمان درطول شب تا به امروز مقدور نبوده است،شاید با خود بگویید دلیل تاریکی آسمان در شب عدم نور خورشید است اما مسئله به این سادگی ها نیست.
وب سایت کلیک: ارائه توضیحی قانع کننده برای تاریک بودن آسمان درطول شب تا به امروز مقدور نبوده است،شاید با خود بگویید دلیل تاریکی آسمان در شب عدم نور خورشید است اما مسئله به این سادگی ها نیست.
عکس دلیل تاریکی آسمان در شب

هر بار که به آسمان شب خیره می شویم جهانی از تاریکی را بالای سرمان نگاه می‌ کنیم که بسته به حالت جوی تعدادی ستاره در آن می درخشند،این مسئله بنیان اصلی پارادوکس اولبرس در علم کیهان شناسی است،چنانچه چه پارادوکس اولبرس در سال ۱۵۰۰ میلادی مطرح شده اما با گذشت بیش از ۵۰۰ سال هنوز هم اتفاق نظری بین کیهان معرفی کن درباره آن وجود ندارد.

یکی نکات مبهم موجود در فرضیه پارادوکس اولبرس این است که چنانچه جهان هستی طبق این فرضیه لایتناهی است و از ویژگی عمر وقتی مبراست،چرا در شب به جای نگاه کردن یک آسمان با شدت روشنایی کور کننده و فضایی پر از ستارگان نورانی،فضایی را نگاه می‌ کنیم که به جز چندین ستاره بقیه آن مملو از تاریکی است؟

دانش کیهان شناسی مدرن بر پایه فرضیه متناهی بودن هستی بنا شده است و در آن نقل میشود که دنیای هستی عمری قابل اندازه گیری دارد و از همه اصلیتر اینکه دانشمندان معتقدند که کیهان ما قادر هست نور ساتع شده از ستارگان را به طول موج هایی غیر قابل رویت عوض کند(بنا به کشف بنیادین ادوین هابل در سال ۱۹۲۹ میلادی).

با وجود نظریه های به روز باز هم نقاط مبهمی در پارادوکس اولبرس باقی مانده که شاید آخرین تحقیقات انجام و انتشار داده شده در نشریه Astrophysical Journal قادر باشد یک بار برای همیشه برای آنها توضیح قانع کننده ای یابد.

گاز نزنم معرفی کن پیش از این تعداد کهکشان های موجود در”جهان قابل مشاهده”را ۱۰۰ میلیارد عدد برآورد میکردند.

تحقیقات اخیر عدد نسبت داده شده به تعداد کل کهکشان های موجود در جهان قابل مشاهده توسط ما را دوباره و این بار از زاویه ای دیگر راستی تجربه کنی کردند که نتایج فوق العاده ای را با خود به همراه داشته است،در این پژوهش دانشمندان میزان فشردگی قرار گیری کهکشان ها در کیهان،از نزدیک ترین نقاط نسبت به زمین تا دوردست ترین قسمت های قابل مشاهده با تجهیزات به روز را برسی کرده اند و با توجه به اینکه نور سرعت محدودی دارد و نور به زمین رسیده ساتع شده از اجرام فضایی با انتخاب کردن فاصله آنها از ما امکان می دارد به پدیده هایی مربوط به میلیارد ها سال پیش برگردد پس مطالعه اخیر به لحاظ تاریخی هم شامل دوره های کیهان شناسی متعددی می گردد.

تیم پژوهشی مسئول تحقیقات اخیر متشکل از ۴ نفر از خوب ترین دانشمندان کیهان شناس عصر حضور می دارد که توسط آقای کریستوفر کانسلیس هدایت می شوند،این تیم به منظور نتیجه گیری تاریخی خود در باره پارادوکس اولبرس با بهره گیری از تجهیزات رصدخانه لیدن که در کشور هلند قرار دارد شروع به مطالعه و رصد تاریک ترین نقاط جهان هستی کرد.

یکی از فازهای پژوهش به ثمر رسیده بررسی دقیق “زمینه فراژرف هابل” است که برای ثبت آن از تلسکوپ فضایی هابل متعلق به سازمان ناسا کمک گرفته شده است و عکس و تصویر کهکشان های موجود در کیهان را در بازه ۴۰۰ تا ۷۰۰ میلیون سالگی جهان هستی نمایان میکند(عمر به روز جهان هستی ۱۳٫۸ میلیارد سال برآورد میشود)،آنها با بهره گیری از طول موج های متعدد تعداد کهکشان های موجود در بازه وقتی مذکور را سنجیده و سپس آنها را در سه بعد فیزیکی و نیز بسته به زمان و فاصله قرار گیری آنها از زمین طبقه بندی کردند.

تیم آقای کریستوفر کانسلیس در جریان مطالعات روی این پروژه متوجه شد که هر چه به لحاظ وقتی به عقب برمی گردیم تعداد کهکشان های موجود در کیهان بیشتر و بیشتر می شود که البته دور از انتظار عدم چون طبق دانش امروز کیهان شناسی آگاهی میداریم که کهکشان ها در روند تکاملی خود همیشه میل به ادغام با کهکشان های دیگر دارند تا یک واحد بزرگتر را تشکیل دهند،

کهشکان راه شیری خودمان نیز از این قاعده مستثنی نیست و کهکشان ما روند ادغام خود با کهکشان مجاورش به نام آندرومدا را مدت هاست آغاز نموده،نکته جالب و در عین حال مبهم دیگری در نتایج این مطالعه تاریخی وجود دارد،محققان می گویند با مطالعه ادوار وقتی گذشته هر چه به عقب تر بر می گردیم تعداد کهکشان ها بیشتر می شوند اما بعد از رسیدن به حد خاصی دوباره تعداد آنها روند کاهشی می گیرد!

یکی از محققان تیم کیهان شناسی مذکور در این باره نقل میکنید:تحقیقات ما همگی کهکشان ها را در بر نمی گیرد و با توجه به محدودیت هایی که در فناوری روز وجود دارد اطمینان می داریم که کهکشان هایی وجود دارند که ما قادر به دیدنشان نیستیم.

تیم آقای کریستوفر کانسلیس با جمع بندی شواهد و مستندات موجود و انتخاب کردن اینکه مانعی بر سر راه رصد همه کهکشان ها وجود دارد که تکنولوژیهای روز کیهان شناسی فعلا قادر به رفع آن نیستند به این نتیجه رسیدند که تعداد کهکشان های برآورد شده آنها با درصد خطایی معادل ۱۰-۲۰ و شاید هم بیشتر از این مقدار روبروست،به زبان ساده تر محققان معتقدند که تعداد کهکشان های موجود در جهان هستی چیزی در حدود ۲ تریلیون عدد است در حالی که تحقیقات گذشته گاز نزنم شناسی تعداد آنها را ۱۰۰ میلیارد کهکشان تخمین زده بود.

در بیانه پایانی تحقیقات تیم پروفسور کانسلیس آمده:نتایج این پژوهش قادر هست به حل اساسی ترین مسائل موجود حال حاضر در علم گاز نزنم یاری رساند،مانعی که ما را از رصد تعدادی از کهکشان ها باز می داشت باز هم پای فرضیه پارادوکس اولبرس را به میان کشید.

بزرگان علم گاز نزنم شناسی امروز دو نظریه را برای توضیح پارادوکس اولبرس مطرح می کنند:۱- فرضیه ای که به توضیح چگونگی ناپدید شدن و نابود شدن کهکشان ها اشاره دارد و ۲-فرضیه ای که دلایلی را برای عدم امکان رصد برخی از اجرام آسمانی ارائه می کند؛اما فرضیه ای که در میان دانشمندان عصر حاضر کبهان شناسی طرفداران بیشتری دارد به این موضوع اشاره می کند که روند گسترش دائمی کیهان باعث ایجاد پدیده سرخگرایی می شود و بدین ترتیب نور مرئی ساتع شده از سطح برخی از اجرام آسمانی به طول موج هایی مبدل میشود که چشم انسان از نگاه کردن آنها عاجز است،نظریه های دیگری چون محدود بودن حجم جهان هستی و نیز انتخاب کردن عمر ۱۳٫۸ میلیارد سالی برای آن در تکمیل نظریه مذکور آمده اند.

اما پروفسور کانسلیس و تیمش موضوع را از ابعاد تازه ای چک کردند و قادر بودند تا پاسخ دیگری به این معمای ۵۰۰ ساله بدهند،آنها معتقدند که فایده جذب نور در گاز ها و گرد و غبار موجود در فضا قادر هست به پارادوکس اولبرس دامن بزند و بدین ترتیب مقداری از روشنایی حاصل از اجرام آسمانی توسط این مواد به سوی خود کشیده شده و در نتیجه ما قادر نیستیم آنها را رصد کنیم که نهایتا به تاریک شدن آسمان شب کمک بیشتری خواهد کرد.

پیشتر از این اعتقاد بر این بود که فضای نامحدود پر شده توسط ستارگان به حرارت داده شدن فوق العاده این گازها و گرد غبار های فضایی می انجامد و این فرایند به مکانی می رسد که همین گاز و گرد غبار به خاطر گرمای زیاد نور زیادی را از خود ساتع خواهد کرد،اما تیم تحقیقاتی پروفسور کانسلیس نقل میکنید که قسمتی از نور ساتع شده از اجرام آسمانی ای که اکنون قدرت رصد کردن آن ها را نداریم توسط گاز ها و گرد غبار های موجود در فضا جذب و تقلیل یافته و باقی مانده آن نیز در اثر روند گسترش گیتی به امواج مادون قرمز و فرابنفش مبدل میشود که چشم انسان قادر به نگاه کردن آنها نیست.

پروفسور کانسلیس در این باره نقل میکنید:به چشم مییاید که در توضیح پارادوکس اولبرس و تاریکی آسمان شب که نتیجه این نظریه است باید همه فرضیه های امروز را دخیل آگاهی بداریم،پدیده سرخگرایی،متناهی بودن فضا و سن گیتی و نیز فایده جذب نور موجود در گاز ها و گرد و غبار های فضایی همه در ایجاد شدن پارادوکس اولبرس نقش ایفا می کنند.

در ۱۰ سال آینده تجهیزات گاز نزنم شناسی توسعه یافته تر خواهند شد و دانشمندان قادر هستند کیهان را با بهره گیری از تلسکوپ های دقیق تر رصد خانه ها و نیز تلسکوپ های فضایی مجهز تر خوانند،تیم پروفسور کانسلیس امیدوار است با پیشرفت فناوری در آینده نزدیک نتایج شگفت آور دیگری در مطالعات همیشه در جریان کیهان شناسی حاصل شود.

پروفسور کانسلیس در خبر انتشار داده شده توسط سازمان ناسا نقل میکنید:قبول کردن این مسئله که ۹۰ درصد از کهکشان های موجود در دنیا هنوز نکته مطالعه انسان قرار نگرفته اند ما را به تامل وا می دارد.

__________________

تهیه و تدوین : گلبانو غ.

تازه های علمی در بخش دانش و فناوری سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

بيار می که چو حافظ هزارم استظهار
««« »»»
به گريه سحری و نياز نيم شبيست

علت تاریکی آسمان در شب

TT / 170 — TP / 11%

با دیگران به اشتراک بگذارید

[ منبع این خبر سایت سرزه می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

تبلیغات

دانلود سریال خارجی

دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم خارجی

دانلود فیلم و سریال