جوانان عرب، خشمگین و در انتظار آینده (۳ عکس)


جوانان عرب، خشمگین و در انتظار آینده

محمد فازی، با موهای ژل‌زده، علاقه به قهوه و ازدواج، نمونه یک دانشجو در هر مکانی است. او با ۲۱ سال سن، و تحصیل در رشته مهندسی دانشگاه قاهره، باید آینده‌ای روشن برای خود نگاه بکند؛ به این علت که جهان به شدت دنبال فارغ‌التحصیلان باهوش است.
هفته نامه تجارت فردا: محمد فازی، با موهای ژل‌زده، علاقه به قهوه و ازدواج، نمونه یک دانشجو در هر مکانی است. او با ۲۱ سال سن، و تحصیل در رشته مهندسی دانشگاه قاهره، باید آینده‌ای روشن برای خود نگاه بکند؛ به این علت که جهان به شدت دنبال فارغ‌التحصیلان باهوش است. اما آقای فازی احساس می‌کند چشم‌انداز تیرگی دارد. او نگران است که پس از فارغ‌التحصیلی نتواند شغلی یابد که هزینه‌هایش را کاملاً پوشش دهد، چه رسد به این که امکان پشتیبانی از مادر بیوه‌اش را نیز به او بدهد.
بدون حقوق خوب، آقای فازی نمی‌تواند ساختمان تهیه بکند؛ و بدون منزل نمی‌تواند مزدوج شود؛ و بدون ازدواج نمی‌تواند زندگی زناشویی داشته باشد. او توضیح می‌دهد «به علل مذهبی نمی‌توانم دوست‌دختر داشته باشم، و البته این را برای خواهر خودم نیز نمی‌پسندم.» او اغلب با بانوان گفتمان می‌کند، اما در فیس‌بوک، زیرا حریم اختصاصی و فاصله مطمئن را برایش فراهم می‌کند. وضع سختی که وی دارد چیزی پیچیده‌تر از صرف سنت است. دیدگاه‌های او درباره اسلام نابسامان است.
عکس شماره ۱ ⇩
عکس جوانان عرب، خشمگین و در انتظار آینده
او خود را از پدر و مادرش دیندارتر می‌داند، اما منظم نماز نمی‌خواند؛ او معاشرت با دوستانش را به گوش دادن به سخنان واعظان ترجیح می‌دهد، اما تشنه اسلام ناب است. او فکر می‌کند سنت در مصر با رشوه دادن، پارتی‌بازی و دیگر رفتارهایی که در مذهب منع شده لکه‌دار شده است. او فکر می‌کند گسترش کفر تحدیدی بزرگ است و می‌گوید «ما باید اخلاقیاتی را که غرب از ما گرفته است مجدداً اجرا کنیم».
آقای فازی منحصربه‌فرد نیست. کشورهای عربی مملو از جوانان سرخورده از نداشتن شغل است؛ جوانانی که اقتدار باستانی را زیر پرسش می‌برند؛ تلخ و شیرین غرب، آزادی‌ها و تواناییش؛ و آنقدر اطلاعات دارند که آگاهی بدارند سرنوشت آنها از سرنوشت بسیاری از همسالانشان در سر تا سر جهان بدتر است.
رامی خوری از دانشگاه آمریکایی بیروت می‌گوید: «جوانان تنها می‌خواهند زیند و نمی‌خواهند مشکل بوجود آورند، اما نمی‌توانند وارد نظام‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی کشورشان بشوند. آنها ناچارند دانشگاه‌های موازی برای خود بوجود آورند زیرا نمی‌توانند در شرایط معمولی هیچ کار متداولی به انجام رسانند.» عوامل زیادی به بهار عربی سال ۲۰۱۱ منجر شد، قیامی که باعث براندازی حاکمان پیر در تونس، مصر، لیبی و یمن، و به لرزه درآمدن رژیم‌های دیگر شد.
اما تردیدی نیست که رشد ناگهانی جمعیت جوان در جهان عرب، و ناتوانی حاکمان آنها در مهار آن برای توسعه اقتصادی، از موضوعات عمده است. اکنون که قیام‌ها یا سرکوب‌شده یا به نبرد داخلی خونبار (به جز تونس) کشیده شده‌اند، تعداد زیاد جوانان عرب حالت را حتی بدتر کرده است: آنها با سرکوب‌های سیاسی و چشم‌انداز شغلی بدتری روبه‌رو هستند.رشد اقتصادی در این ناحیه بسیار عقب‌تر از کشورهای خاورمیانه با درآمد متوسط است.سقوط نرخ نفت اکنون به برخی کشورها ضربه سخت‌تری می‌زند و آشوبی که سرمایه‌گذاران و گردشگران را به وحشت انداخته صنعت جهانگردی را از میان برده است.
سیاست‌های محکوم به شکست در دولت‌هایی که به قدرت چسبیده‌اند، شبیه به مصر، همچنان زیان بیشتری وارد می‌کند. در مکان های دیگر، جمعیت زیاد جوانان را موهبتی اقتصادی می‌دانند. اما در بیشتر نواحی جهان عرب جوانان را سوگی می‌دانند که باید سرکوب شوند.
این روزها زندگی برای جوانان عرب اغلب انتخابی از روی درماندگی بین تقلا درمقابل فقر در درون کشور، مهاجرت یا در نکات شدید، جهاد است. در واقع، به دست گرفتن سلاح از جمله مشاغل پر سود در مکان‌هایی چون کشور سوریه است.
جوانان در جهان عرب، شبیه به مکان‌های دیگر، از هر قشری هستند. اما در کل، چند گرایش درمیان آنان شاخص است. اول بحث انفجار جمعیت است. جهان عرب به سرعت در حال رشد است. جمعیت این ناحیه در سه دهه گذشته پس از سال ۱۹۸۰ به ۳۵۷ میلیون نفر در سال ۲۰۱۰ رسید.
انتظار می‌رود تا سال ۲۰۲۵، ۱۱۰ میلیون نفر دیگر به جمعیت آن اضافه شود که رشدی ۸ /۱‌درصدی در سال در مقایسه با نرخ یک‌درصدی جهان است. روند با سرعت شهرنشینی فشار جمعیت را پیچیده‌تر می‌کند. در سال ۲۰۱۰ جمعیت ۱۵ تا ۲۴‌ساله در جهان عرب ۲۰ درصد کل جمعیت را تشکیل می‌داد.اما تعداد مطلق جوانان همچنان رشد می‌کند و از ۴۶ میلیون نفر در سال ۲۰۱۰ به ۵۸ میلیون نفر در سال ۲۰۲۵ خواهد رسید.
دومین جنبه برجسته مقیاس بیکاری جوانان است. در سال ۲۰۱۰، در آستانه بهار عربی، نرخ کل بیکاری و نرخ بیکاری جوانان در جهان عرب بالاترین رقم در مقایسه با هر ناحیه و به ترتیب ۱۰ و ۲۷ درصد بود. از آن زمان به بعد این ارقام بیشتر نیز شده و تقریباً به ۱۲ و ۳۰ درصد رسیده است.
باحال است که در بعضی از کشورهای عرب، هر چه مدت زمان بیشتری را در مدرسه طی بکنید، شانس کمتری برای کشف کردن شغل دارید. در سال ۲۰۱۴ در مصر نرخ بیکاری درمیان فارغ‌التحصیلان دانشگاهی ۳۴ درصد اما درمیان اشخاص دارای تحصیلات کمتر از دوره ابتدایی دو درصد بود. نابرابری بین بانوان و آقایان نیز قابل توجه است: ۶۸ درصد از بانوان ۱۵ تا ۲۴‌ساله در مصر بیکارند که این رقم دربین آقایان ۳۳ درصد است.
روند سوم سطح بالای مهاجرت، به خصوص به کشورهای نفت‌خیز خلیج همیشگی فارس است. کشور سوریه، فلسطین و کشور مصر دربین ۲۰ کشور در سطح جهان هستند که بالاترین تعداد اشخاص ساکن در خارج از کشور در سال ۲۰۱۵ را دارند، که تا حدی به خاطر حجم رو به ازدیاد پناهندگان است. پس جای تعجبی ندارد که طبق گزارش ایزاک دیوان (Ishac Diwan) از دانشگاه هاروارد جوانان عرب از جمعیت اشخاص بزرگ‌تر از خود و از همسالان خود در کشورهای دیگری که در مراحل مشابهی از بهبود قرار دارند ناشادتر هستند.
نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو (Pew Research Centre) نیز نمایان کرد کشورهای خاورمیانه جزو استثنائات هستند زیرا مردمان در کشورهای تهیدست تر عموماً نسبت به کشورهای پولدار به آینده امیدوارترند. تنها ۳۵ درصد از افرادی که از خاورمیانه در این نظرسنجی شرکت کرده بودند فکر می‌کردند زندگی فرزندانشان در نهایت خوب تر از آنان می‌شود، این رقم در آفریقا ۵۱ و در آسیا ۵۸ درصد بود.

میزان نبود حتمیت

جوانان عرب نگران‌ترین اشخاص نسبت به استاندارد زندگی هستند. اغلب می‌بینیم رانندگان تاکسی دارای مدرک مهندسی هستند؛ در کشورهای دیگر جهان گاهی رانندگی شغل دوم برای برآوردن احتیاج ها محسوب می‌شود.
دولت‌ها در کشورهای عربی مدت‌ها تلاش کردند با گسترش خدمات شهری کارگران تازه به سوی خود کشند؛ خوب تر است جوانان مکانی در فهرست حقوق‌بگیران داشته باشند تا این که به خیابان‌ها بروند و مشکل‌ساز شوند. در زمان طلایی ملی‌گرایی عرب تحت حکومت جمال عبدالناصر، که در سال ۱۹۵۲ سلطنت مصر را سرنگون کرد، شغل دولتی برای هر فارغ‌التحصیل دانشگاه تضمین شده بود.
اما نه او و نه حاکمان پس از او نمی‌دانستند چطور باید از این نبوغ های سرشار و انبوه فارغ‌التحصیلان بهره‌ جویند (تعداد آنها در فاصله سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ سه برابر شد). در طول زمان آنها مدتی طولانی‌تر و گاهی یک دهه چشم انتظار شغل می‌ماندند. با بحران توازن دستمزدها در دهه ۹۰ تولدی، بخش عمومی کوچک‌تر شد و تمام مشاغل دولتی به جز مشاغلی چند، نابود شدند.
نفت کم هزینه کشورهای پادشاهی‌های خلیج همیشگی فارس که تا به حال رضایت مردمان خود را با مشاغل راحت و پاداش‌ها به دست آورده‌اند، وادار کرده تا حقوق‌بگیران بخش دولتی را کم کنند و از آنجا که این کشورهای پادشاهی نمی‌توانند مشاغل کافی برای مردمان خود کشف بکنند، دریچه اطمینان مهاجرت برای کار در آنجا به روی سایر اعراب بسته شده است.
طبق برآورد شرکت تحقیقاتی سعودی سرمایه‌گذاری جادوا (Jadwa Investments)، بزرگ‌ترین کشور حوزه خلیج همیشگی فارس یعنی کشور عربستان سعودی باید هر سال ۲۲۶ هزار شغل تازه بوجود آورد. اما در سال ۲۰۱۵ تعداد استخدامی‌ها تنها تا ۴۹ هزار نکته ازدیاد یافت. کشورهای حوزه خلیج همیشگی فارس سهمیه‌هایی برای استخدام اشخاص بومی تعیین کرده‌اند، اما بسیاری از شرکت‌ها شکایت دارند که فارغ‌التحصیلان مکانی مهارت‌ها و اخلاق کاری ضروری را ندارند.
یک بازرگان می‌گوید: «من شرکت‌هایی را می‌شناسم که برای پایبندی به قانون به سعودی‌ها پول می‌دهند، اما به آنها می‌گویند تا در درون کشور بمانند.» در دوره ولیعهدی ۳۰ساله محمد بن سلمان، کشور عربستان سعودی در حال انجام تحولی جاه‌طلبانه بوده است که بخش اختصاصی آن را هدایت می‌کند تا در جوار نفت به صادرات گوناگونی بیشتری ببخشد. اما این انتظار بیجایی است که به آقایان جوان و نازپرورده کشور عربستان سعودی یاد بگیریم برای گذران زندگی فعالیت کنند.
بی نظیر کبّانی از شرکت قطری سیلاتک که برای جوانان کاریابی می‌کند می‌گوید در چند بخش از این ناحیه، اعراب حس شایستگی دارند. بسیاری از آنها ترجیح می‌دهند با خانواده خود زیند به جای آن که شغلی داشته باشند که کسر شأن آنان باشد. همزمان، جاه‌طلبی جوانان در حال ازدیاد است.
آنها نسبت به گذشته نرخ بالاتر سواد و دسترسی بیشتر به اطلاعات درباره جهان گسترده‌تر دارند. آنها کاربر گوشی‌های موبایل، فضای مجازی و رسانه‌های اجتماعی هستند. طبق نظرسنجی جوانان عرب (Arab Youth Survey) که شرکت اصدا در سال ۲۰۱۶ با ۳۵۰۰ جوان در ۱۶ کشور به انجام رساند، آنها از بیشتر اخبار به صورت آنلاین آگاه می‌شوند، که بدین ترتیب سانسور کردن اخبار را در تلویزیون و روزنامه‌ها توسط دولت دشوار می‌کند.
عکس شماره ۲ ⇩عکس جوانان عرب، خشمگین و در انتظار آینده
تمام اینها باعث از بین رفتن فرهنگ پیروی از خانواده، رهبران مذهبی و دولت‌ها شده است. این گرایش شاید بارز ترین عامل تنش بر سر حالت بانوان است که با وجود فرمانبرداری باستانی و گرایش برای داشتن حجاب در مکان‌های عمومی، اکنون اکثریت فارغ‌التحصیلان دانشگاهی را در جهان عرب تشکیل می‌دهند. برای برخی از بانوان، ازدواج فرار از محدودیت‌های خانواده است. اما برای بعضی دیگر از آنان مزدوج نشدن این‌گونه است.
کلکسیون تحقیقاتی Population Reference Bureau در واشنگتن به تعداد فزاینده بانوان عرب اشاره می‌کند که تا ۳۹‌سالگی ازدواج نمی‌کنند. خلود فلعوده (Khloud Faloudah) زن مجرد ۳۵‌ساله‌ای از کشور عربستان که در ریاض و در بخش تکنولوژی اطلاعات شرکت الجمایه کار می‌کند می‌گوید یک نسل پیش امکان داشت آرزوی او داشتن خانواده باشد، اما «هدف عمده او اکنون به دست آوردن نقش مدیریتی در محل کار است».
اما بیشتر مواقع دلیل تاخیر در ازدواج داشتن آرزوهای شغلی نیست بلکه فقر است. از آقا ها انتظار می‌رود تا منزل تهیه بکنند و پیش از ازدواج برای آن لوازم آماده کنند. داماد باید مهریه نیز بدهد. در شهر غزه، جنبش اسلامی حاکم یعنی حماس، ساحل را آذین‌بندی کرده تا افرادی که قدرتمندی مالی ندارند در آنجا مهمانی عروسی دسته‌جمعی به انجام رسانند. اسماعیل هنیه، نخست‌وزیر این ناحیه پشتیبان مالی آژانس همسریابی است.
استقلال برای بانوان همچنان نکته پذیرش نیست. در کشور عربستان سعودی بانوان مجوز ندارند بدون ارائه مجوز قیم مرد به خارج از کشور سفر کنند (حتی یک اپلیکیشن تلفن همراه نیز برای آن وجود دارد). اما حتی کشورهایی چون مصر که گمان می‌رود قانون برابری اجتماعی بیشتری بدهد همچنان سختگیرانه عمل می‌کنند.
رحام، طراح گرافیک ۲۳‌ساله از شهر کوچک طنطا در شمال قاهره شرح می‌دهد که چطور به پایتخت مصر آمد تا در رشته هنر درس خواند و از خویشاوندان مرد خود بگریزد که به او مجوز نمی‌دادند دامن بر تن بکند، شب‌ها تا دیروقت بیرون از منزل باشد و به تنهایی سفر برود. او می‌گوید «حتی در آنجا نیز مجوز نداشتم پس از ساعت ۹ شب به خوابگاه برگردم، در حالی که پسران مجوز داشتند تا ۱۱ شب بیرون باشند.» طبق برنامه تحقیقاتی نظرسنجی ارزش‌های بین المللی در وین، در کل، جهان عرب نسبت به کشورهای دیگر در مراحل شبیه دیندارتر است.
اما جوانان عرب در معرض ترویج باورهای اسلامی در کانال‌های ماهواره‌ای تلویزیون و فضای مجازی هستند. رهبران مذهبی وقتی درجاتی از اقتدار را بر مردمان خود اِعمال کردند. اما اکنون جوانان عرب اغلب وقتی متون اسلامی را ذکر می‌کنند که بزرگ‌ترها را به درگیری می‌کشند. بعضی از جوانان عرب کمتر از والدین خود دیندارند؛ اما دیانت بعضی دیگر بسیار پایین آمده است.
عبدالعزیز الغنام، دانشجوی سعودی در ایالات متحده، می‌گوید در مسافرتش به کشور عربستان متوجه شد تعداد کمی از افرادی که می‌شناسد برای نمازهای یومیه هنوز هم به مسجد می‌روند حتی اگه تمام مغازه‌ها و رستوران‌ها ناچار باشند طبق قانون تعطیل کنند. اما در مصر ایمان نبیل حسابدار ۲۹‌ساله می‌گوید: «من از پدرم اصولگراترم زیرا او بر اساس سنت‌هایی که به ارث برده اصولگراست؛ اما من بر اساس مطالبی که می‌خوانم.» نقل کرده می‌شود، جوانان عرب در انظار عمومی نسبت به مذهب شکاک‌تر شده‌اند. اشتیاق برای مهمانی‌های مذهبی پس از سرنگونی حسنی مبارک کمرنگ شده است.
(ارتش از عکس العمل علیه اخوان‌المسلمین بهره‌برداری کرد تا در سال ۲۰۱۳ از آن بهره گیرد.) نیمی از اشخاص پاسخ‌دهنده به نظرسنجی جوانان عرب شکاف بین شیعه و سنی را منبع کشمکش می‌دانند. آقای دیوان می‌گوید جوانان عرب در کل نسبت به افرادی از فرهنگ‌ها یا مذهبی متفاوت در سایر کشورهای خاورمیانه، مغرورتر و کم‌طاقت‌تر هستند. جای تعجب دارد که تحصیلات خوب تر در دیگر مکان‌ها ذهن آنها را بیشتر نگشوده است. آقای دیوان فکر می‌کند علتش این است که مقامات دولتی و مذهبی از مدرسه برای شست‌وشوی مغزی استفاده می‌کنند.
کتاب‌های درسی به جای آن که تفکر نقادانه را تعلیم دهند ایده‌های مربوط به پیروی (دولت‌های سرکوبگر ناحیه آن را می‌پسندند) و اغلب سوءتفاهم یا حتی نفرت از دیگر ادیان و فرقه‌ها را می‌آموزند. در کتاب‌های درسی کشور عربستان سعودی تعطیلات کریسمس جزو تعطیلات ممنوعه است.
یک دغدغه خاص درمیان جوانان چشم‌اندازی است که جوانان ناامید عرب را به آغوش جهادیون سوق می‌دهد. بخش بزرگی از پوشش رسانه‌ای گروهک تروریستی داعش بر ایدئولوژی اسلامی و خشونت زیاده روی ای این گروه تمرکز دارد. اما در نظرسنجی جوانان عرب دریافتند فکر کردن جوانان به کمبود مشاغل و فرصت‌ها دلیل عمده پیوستن آنها به گروهک تروریستی داعش است. گروهک تروریستی داعش برای آنها حقوق، ازدواج برنامه‌ریزی‌شده (گاهی با بانوان برده) و فرصت از کف دادن عنان و احساس حق به جانب بودن را می‌دهد.
به سختی می‌توان گفت دقیقاً چه عاملی جوانان را به سوی خشونت می‌کشاند. بیشتر جوانان عرب از گروهک تروریستی داعش دوری می‌گزینند. آقای نبیل می‌گوید «پیوستن به گروهک تروریستی داعش برابر است با کافر شدن.» جوانان طبقه متوسط و فقیر، تحصیل‌کرده و غیرتحصیل‌کرده به گروهک تروریستی داعش می‌پیوندند. اما در هر حال اکثریت افرادی که به گروهک تروریستی داعش می‌پیوندند جوان هستند.
نظرسنجی جوانان عرب نمایان کرد که ۷۸ درصد از جوانان نقل کردند هرگز از این گروه پشتیبانی نمی‌کنند. اما ۱۳ درصد از آنها نقل کردند اگه این گروه خشونت کمتری داشت، امکان داشت به آن
بپیوندند – رقمی که در کشورهای حوزه خلیج تا ۱۹ درصد می‌رسد که از سبک خشک‌تری از اسلام پشتیبانی می‌کنند. این یک اقلیت است، اما اقلیت کوچولوای نیست و نشان می‌دهد که گروهک تروریستی داعش و هر گروه تروریستی که پس از آن بیاید می‌تواند نیروها و هواداران زیادی به سوی خود کشد.
عکس شماره ۳ ⇩عکس جوانان عرب، خشمگین و در انتظار آینده

جوان و پر خطر

دولت‌های کشورهای عربی امکان می دارد به ظاهر از نگرانی‌های جوانان هواداری کند – امارات متحده عربی سال جاری زنی ۲۲‌ساله را به عنوان وزیر جوانان منصوب کرد (در جوار وزرایی تازه برای داشتن صبر و نشاط) اما بیشتر حاکمان، جوانان را پر خطر می‌دانند.
سالخوردگان و خودکامگان همچنان قدرت را در دست دارند، و توجه بسیار کمی به نسل بعدی دارند. رئیس‌جمهوری الجزایر که بود و نبودش تفاوتی ندارد ۷۹‌ساله است؛ رئیس‌جمهوری سودان، عمر بشیر ۷۲‌ساله است.
در مصر جوانان از تمام گروه‌ها -اسلامگرایان، آزادیخواهان و کارشناسان- توسط عبدالفتاح السیسی رئیس‌جمهور ۶۱‌ساله این کشور با شدتی چند برابر زمان حسنی مبارک مخلوع زندانی می‌شوند. احزاب سیاسی اعضای جوان بسیار کمی می‌گیرند زیرا آنها قدرت کمی دارند. پارلمان کشور سوریه تنها بازیچه‌ای برای پوشانیدن دیکتاتوری است؛ احزاب در لبنان فرقه‌گرا هستند؛ احزاب کشورهای حوزه خلیج همیشگی فارس تنها رایزنی ای هستند.
اخوان‌المسلمین مصر، یک حزب دیگر به رهبری آقایان پیر، ممنوع شده است.
در واقعیت، جنگ‌ها و آشوب‌ها از زمان بهار عربی میل به دموکراسی را سرکوب کرده است. طبق گزارش پیو در تونس که الگوی موفقیت شورش‌ها بود، در نیمه سال ۲۰۱۲ اشتیاق برای ثبات از دموکراسی‌خواهی پیشی گرفت. ۵۳ درصد پاسخ‌دهندگان به نظرسنجی جوانان عرب نقل کردند ابتدا ثبات را انتخاب می‌کنند. اما این بدان معنا نیست که جوانان بی‌تفاوت و دلمرده هستند. حتی اگه تمام آنها به رای دادن اشتیاق نداشته باشند، اما می‌خواهند فساد و خشونت حاکمانشان کمتر باشد.
بسیاری از آنها می‌خواهند نگاه بکنند که بانوان نیز از حقوق خود برخوردارند. تقریباً تمام آنها خواهان این هستند که نهادهایی چون پلیس برای آنها فعالیت کند نه علیه آنها. در لبنان، جنبش Beirut Madinati (لبنان شهر من است) که وعده داده تا به مساله زباله‌های جمع‌آوری‌نشده، قطع برق و فساد توجه بکند، ۴۰ درصد از آرا را در رای گیری مکانی ماه می از آن خود کرد. باربارا ابراهیم از دانشگاه آمریکایی قاهره می‌گوید جوانان هرچه بیشتر اشتیاق پیدا می‌کنند داوطلب شده و به سازمان‌های مدنی بپیوندند.
آقای خوری می‌گوید: «بهار عربی در سال ۲۰۱۱ عطش جوانان را برای تغییر نمایان کرد. آنها می‌خواهند همکاری کرده باشند و درپی خروجی‌های ارضا‌کننده هستند. اما از زندگی سیاسی کناره گرفته‌اند. آنها اکنون بسیار سرکش هستند: در جست‌وجوی فرا زمینی اختصاصی برای زندگی.»
آنها تا چه مدت با وضعیتی ناراضی تحت مهار نگه داشته می‌شوند؟ بین المللی که در آن کشف کردن شغل بیش از پیش دشوار شده، مکانی که گذران زندگی بیش از هر زمان به واسطه (ارتباطات) نیاز دارد و نظام سیاسی عموماً آنها را کنار می‌زند، محکوم به ازدیاد خشم و نفرت است.
برای آقای نبیل، این بیچارگی، ناشی از استبداد در تمام اشکال خود است: «تمام معضلات جامعه از آن سرچشمه می‌گیرد: وادار کردن مردمان برای خدمت به یک چیز، از پدر گرفته، تا خانواده، مدیر در محل کار، یا رئیس‌جمهور. استبداد ریشه معضلات جامعه است.» اکنون اعتراضات کوچولوای از بغداد تا رباط وجود دارد، اما شواهد اندکی مبنی بر قریب‌الوقوع بودن موج دوم شورش وجود دارد.
شورشی که تنها به خاطر خستگی و کارآمدی پلیس مخفی به تاخیر افتاده است. اما دو چیز به نگاه قطعی می‌رسد. شواهد از سر تا سر جهان نشان می‌دهد بسیاری از جوانان بیکار چاشنی ضروری برای ایجاد بی‌ثباتی هستند و حاکمان عرب، با ترساندن جوانان و مدد نگرفتن از آنان، شرایط انفجار بعدی را آماده می‌کنند.

— براى بالا بردن سطح کيفى سايت سرزه لطفا نظرات سازنده خود را در انتهاى صفحه براى ما بنويسيد —

نگارنده : شاهين م.

مهارت های زندگی در بخش خانه و خانواده سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

غرض ز مسجد و ميخانه‌ام وصال شماست
««« »»»
جز اين خيال ندارم خدا گواه من است

جوانان عرب، خشمگین و در انتظار آینده (۳ عکس)

TT / 421 — TP / 14%

با دیگران به اشتراک بگذارید

[ منبع این خبر سایت سرزه می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات

دانلود سریال خارجی

دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم خارجی

دانلود فیلم و سریال