رئیس جمهور لبنان امروز انتخاب می‌شود


 انتخاب نشدن رئیس جمهور لبنان ناشی از اختلاف شدید گروه های سیاسی این کشور حول محور بحران سوریه شکل گرفت و بیش از دوسال ادامه داشت.
 
حالا میشل عون رهبر جریان ملی مسیحی آزاد و یکی از متحدان حزب الله در صحنه سیاسی لبنان قرار است به عنوان سیزدهمین رئیس جمهور تاریخ لبنان بعد از استقلال این کشور از فرانسه از سوی مجلس انتخاب شود ، مجلسی که دوره فعالیت قانونی آن چهار سال پیش به پایان رسیده و تصمیم گیری در خصوص انتخاب رئیس جمهور آینده مهم ترین تصمیم این مجلس در طول دوره ۷ ساله آن است.
 
این مجلس لبنان پیش از پایان دوره کاری خود باید تکلیف قانون اتنخابات را نیز مشخص کند، چالشی که نقطه آغاز خلاء سیاسی این کشور بود و همچنان چالشی مهم بر سر راه آینده سیاسی این کشور است.
 
قانونی که باید براساس ان انتخابات پارلمانی لبنان برگزار و تکلیف نخست وزیر و قوه اجرایی آن را روشن کند پستی که از هم اکنون سعد حریری وارث سیاسی رفیق حریری با حمایت از نامزد مورد حمایت حزب الله برای پست ریاست جمهوری خود را برای ان نامزد کرده است .
در این بخش نگاهی گذرا به ۱۲ دوره گذشته روسای جمهور لبنان خواهم داشت.
 
بشاره الخوری: نخستین رئیس جمهور لبنان بعد از کسب استقلال این کشور بود.
 
وی از خانواده‌ای سرشناس بود که در شهرک "رشیما" از شهرستان عالیه به دنیا آمد. وی وکیلی معروف و سیاستمداری کار کشته بود که حدود نیم قرن نقش فعالی در عرصه سیاسی لبنان ایفا کرد. 
 
وی در زمانی که لبنان تحت قیمومیت فرانسه بود، دو بار تصدی پست نخست وزیری را در این کشور بر عهده گرفت.
 
خوری به علت درخواست برای استقلال این کشور به همراه "ریاض الصلح" نخست وزیر و تنی چند از کابینه دولت توسط نیروهای فرانسوی در قلعه"راشیا" بازداشت شدند. ولی سرانجام فرانسوی‌ها تحت فشارهای داخلی و خارجی مجبور شدند آنها را آزاد کنند و استقلال لبنان را در تاریخ 22 نوامبر سال 1943 به رسمیت شناختند و بدین ترتیب وی توانست در مقابل جریان طرفدار ادامه قیمومیت فرانسه بر لبنان به پیروزی برسد.
 
خوری بعد از آن به عنوان رئیس جمهور لبنان برگزیده شد و بدین ترتیب نام وی به عنوان اولین رئیس جمهور بعد از استقلال در تاریخ این کشور به ثبت رسید. 
 
وی در سال 1952 بعد از برپایی تظاهرات گسترده به دلیل اتهام به فساد، مجبور به استعفا شد ولی به علت وخامت اوضاع در لبنان، "فواد شهاب" فرمانده ارتش را فراخواند و استعفای خود را تسلیم وی کرد و شهاب را مامور تشکیل دولت نظامی برای برگزاری انتخابات ریاست جمهوری کرد.
 
*کمیل شمعون: دومین رئیس جمهور لبنان پس از کسب استقلال این کشور بود. وی از 23 سپتامبر 1952تا 22 سپتامبر 1958به عنوان رئیس جمهور لبنان انتخاب شد.
 
وی همچوب سلف خود بشاره الخوری از اهالی جبل لبنان در شهرک "دیر القمر" و عضو فراکسیون "ائتلاف قانون اساسی" و یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های سیاسی بود که علیه بشاره الخوری قیام کرده و جبهه مخالف اصلی در مقابل او شکل داد. وی وکیل و سیاستمدار دارای گرایش‌های غربی بود ولی شعارهایی با هویت عربی سر می داد. دوره ریاست جمهوری وی با شورش‌های همراه بود که به حوادث سال 1958 معروف شد. 
 
وی خواستار تمدید دوره ریاست جمهوری خود بود ولی برخی از جریان‌های سیاسی لبنان که با سیاست‌های وی مخالف بودند با تمدید دوره ریاست جمهوری وی مخالفت کردند. 
 
*فواد شهاب: وی فرمانده سابق ارتش لبنان بود که از 23 سپتامبر 1958تا 22 سپتامبر سال 1964 ریاست جمهوری این کشور را عهده دار شد. 
 
وی از خانواده اشرافی و فئودال مسلمان و سنی بود که شاخه‌ای از آن از جمله شاخه فواد شهاب به مسیحیان مارونی تبدیل شد. وی بعد از انقلاب 1958 ریاست جمهوری را در این کشور به دست گرفت و در ساخت لبنان موفق عمل کرد و دست به یک سری اصلاحات گسترده در نهادها و ادارات دولتی زد و بعد از آن خود را به عنوان رئیس جمهور توافقی تحت شعار "نه غالب و نه مغلوب" مطرح کرد. 
 
وی بعد از حوادث سال 1958 و در پی جنگ داخلی در لبنان به جانشینی "کمیل شمعون" برگزیده شد.
 
وی روابط خود را با دیگر کشورهای عربی بهبود بخشید. حکومت وی در تاریخ 1961/1/1 هدف کودتای نافرجام قرار گرفت. 
 
*شارل حلو: از 22 سپتامبر سال 1964 تا سپتامبر سال 1970رئیس جمهور لبنان بود. وی روزنامه نگار، نویسنده و وکیل مارونی روشنفکری بود که اصالتش به شهرک بعبدا مرکز جبل لبنان باز می‌گردد. وی زمانی که به عنوان رئیس جمهور لبنان انتخاب شد "شیوه شهابی" (طرفداران فواد شهاب رئیس جمهور لبنان) را دنبال کرد. وی روز 23سپتامبر1964 با کسب 92رای در مقابل پنج رای و دو رای سفید در مقابل رقیب خود یعنی پیر جمیل به پیروزی رسید. دوره ریاست جمهوری وی با حوادث مهم و عدیده‌ای همراه بود.
جنگ 67، آغاز برخورد بین ارتش لبنان و پناهندگان فلسطین  در اردوگاههای این کشور بود که به امضای توافقنامه "قاهره" انجامید.
 
*سلیمان فرنجیه: در 23 سپتامبر سال 1970 تا 22 سپتامبر سال 1976 تنها با اختلاف یک رای (50 در مقابل 49رای) در مقابل رقیب خود "الیاس سرکش" به پیروزی رسید و به عنوان رئیس جمهور لبنان برگزیده شد. وی یکی از اعضای اصلی نیروهای ملی لبنان به رهبری "سمیر جعجع" بود تا این که در سال 1978به علت این که رابطه‌اش با سایر اعضای این جبهه خراب شد از آن جدا گردید. 
این اختلاف تا آنجا پیش رفت که عناصری از نیروهای لبنانی به رهبری سمیر جعجع به محل اقامت وی در منطقه"أهدن" حمله ور شدند و طی آن پسر وی "طونی" فرمانده شبه نظامیان جریان "المرده" کشته شد. وی رابطه بسیار عالی با حافظ اسد رئیس جمهور فقید سوریه داشت. 
 
الیاس سرکش: از 23 سپتامبر سال 1967تا 22 سپتامبر 1982 تصدی پست ریاست جمهوری لبنان را بر عهده گرفت. وی رئیس بانک مرکزی لبنان بود و در بحبوحه جنگ داخلی این کشور انتخاب شد. وی متولد شهرک الشبانیه (المتن جنوبی) بود. سرکش در جلوگیری از شکاف و اختلاف داخلی در لبنان ناکام ماند و پیش از این که دوره ریاست جمهوری وی به پایان برسد در سال 1982 رژیم صهیونیستی به لبنان حمله کرد. 
 
بشیر الجمیل: وی پس از گذشت 10 روز از تصدی پست ریاست جمهوری و قبل از مراسم ادای سوگند، ترور شد. بشیر پسر کوچک پیرجمیل رئیس حزب "کتائب" لبنان و یکی از رهبران شبه نظامی این حزب بود. وی رهبری متحد کردن شبه نظامیان مسیحی تحت لوای "نیروهای لبنانی" را بر عهده گرفت و در زمان اشغال لبنان توسط رژیم صهیونیستی به رئیس جمهوری لبنان برگزیده شد ولی در 14سپتامبر سال 1982 یعنی قبل از گذشت سه هفته از تصدی پست ریاست جمهوریش ترور شد. 
 
 امین جمیل: از 23 سپتامبر 1982 تا 22 سپتامبر سال 1988 ریاست جمهوری لبنان را عهده دارد بود. امین جمیل پسر کوچک پیرجمیل بعد از ترور برادرش بشیر با کسب قاطع 77 رای به عنوان رئیس جمهور لبنان انتخاب شد. در زمان ریاست جمهوری وی جنوب لبنان تحت اشغال بود و این درحالی بود که دولت لبنان فاقد قدرت و حاکمیت لازم بود. زمانی که دوره ریاست جمهوری وی به پایان رسید بدون این که نمایندگان پارلمان بر سر جانشین وی به توافق برسند و با وجود این که چندین اسامی برای تصدی این پست مطرح بود، قدرت ریاست جمهوری را به فرمانده ارتش آن زمان "میشل عون" واگذار کرد. در پی این اقدام وزرای نظامی که نمایندگان طوائف سه گانه اسلامی یعنی شیعیان، سنی‌ها و دروزی‌ها بودند از سمت خود استعفا دادند و بدین ترتیب دو دولت رقیب بر کشور حاکم شد یک دولت صددرصد مسیحی به رهبری عون و دولتی دیگر به رهبری سلیم الحص و در نهایت این امر بعد از امضای توافقنامه طائف با انتخاب سلیم الحص به عنوان رئیس دولت وحدت ملی خاتمه پیدا کرد.
 
 رینیه معوض: 5نوامبر 1989 تا 22 نوامبر 1989 به عنوان رئیس جمهور لبنان بعد از امضای توافقنامه طائف برگزیده شد ولی پس از سپری شدن مدت کوتاهی از ریاست جمهوری وی در انفجاری که کاروان حامل وی را هدف قرار داد، ترور شد. وی وکیل،نماینده و پست وزارت در این کشور را بر عهده داشت. 
 
الیاس هراوی: 24نوامبر 1989تا 24 نوامبر 1998تصدی پست ریاست جمهوری لبنان را عهده دار بود. وی فرزند خانواده مارونی و سیاستمداری سرشناس از حومه شهر زحله بود. وی بعد از ترور رینیه معوض به این سمت رسید. 
 
دوره ریاست جمهوری وی همزمان بود با پایان جنگ داخلی لبنان. بعد از تعدیل قانون اساسی لبنان در اکتبر سال 1995با اکثریت 110 رای موافق و 11رای مخالف، دوره ریاست جمهوری وی به مدت سه سال دیگر تمدید شد. 
 
وی در سال 2006 در سن هشتاد سالگی درگذشت. 
 
 امیل لحود: 24 نوامبر 1998 تا 23 نوامبر سال 2007 ریاست جمهوری لبنان را بر عهده داشت. لحود در 12 ژانویه 1936 در شهرک "بعبدات" متولد شد. او فرزند ژنرال جمیل لحود است که در ایجاد ارتش لبنان و تلاش های این کشور در راستای کسب استقلال نقش بسزایی داشت. در سال 1968 او فرماندهی اولین ناوگان را برعهده گرفت، و از سال 1970 تا 1983 که در مقام ریاست دفتر نظامی وزارت دفاع قرار داشت در سمتهای گوناگونی در ارتش فعالیت می‌کرد. در مقام رئیس کل قوا از سال 1989 تا 1998 وی ارتش کشور را که در اثر جنگ داخلی تضعیف شده بود بازسازی کرد و آن را به صورت نیرویی سازماندهی شده و غیر وابسته به فرقه‌ها و گروه های سیاسی در آورد. 
انتخاب لحود به عنوان رئیس جمهور در نوامبر 1998 مورد استقبال عموم کشور قرار گرفت زیرا او به عنوان فردی میهن دوست و مبارز با فساد شهرت داشت. 
 
دوره ریاست جمهوری لحود در دسامبر 2004 می‌بایست پایان می یافت، اما پارلمان لبنان پس از تصویب لایحه‌ای در سپتامبر 2004 دوره ریاست جمهوری او را برای مدت سه سال دیگر تا سال 2007 تمدید کرد. دوره  ریاست‌ جمهوری امیل لحود 24 نوامبر ۲۰۰۷ (سوم آذرماه) به پایان رسید و وی پیش از ترک کاخ ریاست جمهوری طی پیامی با اعلام حالت فوق‌ العاده در لبنان، کنترل امنیتی کشور را به ارتش واگذار کرد.
 
میشل سلیمان :
میشل سلیمان دوازدهمین رئیس جمهور لبنان در اوج اختلافات سیاسی داخلی و با میانجیگری قطر به عنوان رئیس جمهور توافقی وارد بعبدا کاخ ریاست جمهوری این کشور شد .
 
میشل سلیمان در طول دوره شش ساله ریاست جمهوری خود با موجی از ترورهای سیاسی ، فتنه انگیزی جریان های وابسته، موج اتهام زنی به عناصر وابسته به حزب الله درجریان دادگاه بین المللی ترور رفیق حریری و تلاش برخی گروه های سیاسی برای حمایت مالی و اطلاعاتی از گروه های تروریستی در سوریه مواجه بود .
 
میشل سلیمان در دوره ریاست جمهوری خود بارها به علت مواضع غرب گرایانه خود و نزدیکی به آمریکا از سوی گروه های ملی و اسلامی لبنان تهدید به برکناری از قدرت شد و سرانجام در حالی که تلاش زیادی برای تمدید دوره ریاست جمهوری خود کرد و از حمایت های قاطع آمریکا نیز برخوردار بود به علت مخالفت قاطع گروه های ملی و اسلامی مجبور به ترک کاخ بعبدا شد.
 
کرسی ریاست جمهوری لبنان از چهارم خرداد سال ۹۳ تاکنون خالی است و امروز قرار است این کرسی به میشل عون سپرده شود.
 
میشل عون درحالی مسئولیت ریاست جمهوری لبنان را برعهده می گیرد که این کشور با چالش های گسترده ای به ویژه در حوزه اجتماعی مواجه است .
 
بی شک میشل عون به عنوان یکی از متحدان اصلی حزب الله کاری دشوار برای پاسخگویی به مطالبات جامعه مسیحیان این کشور پیش رو خواهد داشت جامعه ای مشکل پسند که از اتحاد با حزب الله بیشتر طالب آسایش و آرامش آن هستند ...
 
محمد رضا طلاجوران ؛خبرنگار سابق صداوسیما جمهوری اسلامی ایران در بیروت 
 

[ منبع این خبر سایت رجا می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات

دانلود سریال خارجی

دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم خارجی

دانلود فیلم و سریال