در این گرمای بی سابقه، تهران بزرگ سرد کجا است؟ (۶ عکس)


در این گرمای بی سابقه، تهران خنک کجاست؟

عکاس قاجاری رو‌بروی منظره ایستاد تا شهر تهران و کوهش را در یک قاب به تصویب رساند. به البرز نقل کرد خنده کن تا تصویر و عکست خوب بیفتد و کوه خنده کرد تا روی گونه دماوند، چال بیافتد…
وب سایت همشهری شش و هفت – سعید برآبادی: عکاس قاجاری رو‌بروی منظره ایستاد تا شهر تهران و کوهش را در یک قاب به تصویب رساند. به البرز نقل کرد خنده کن تا تصویر و عکست خوب بیفتد و کوه خنده کرد تا روی گونه دماوند، چال بیافتد. این چال‌ها هنوز هم هستند و حتی در این فصل گرما داغ می‌توان در خنکای برفاب آنها از سرما لرزید. این چال‌ها هنوز هستند و در هر جای البرز یک اسم دارند، از توچال و پلنگ چال گرفته تا کلک چال و پیازچال، اما در این روزهای گرم تموز، فقط و فقط امید به نگاه کردن برف و تجربه فرو کردن صورت‌های برافروخته از گرما را در توچال می‌توانید آزمایید.

توچال دقیقا کدام است؟

چنانچه از شهر تهران با یک نردبان به سمت آسمان بروید، نردبان تان باید بیش از سه هزار پله با فاصله یک متر داشته باشد تا مکانی که می‌ایستید به ارتفاع توچال نزدیک شود. توچال یکی از قله‌های البرز است که در دامنه جنوبی آن قرار گرفته و کوه تهرانی‌ها به حساب می‌آید و به همین خاطر، نه فقط در سفرنامه‌های تاریخی، بلکه حتی همین امروز هم زمانی گردشگری به کشورمان می‌آید، جا می‌خورد از اینکه در ذل گرمای چهل و چندین درجه‌ای شهر تهران، می‌شود برف هم یافت. این روزها اما به دلیل گرمای بیش از اندازه و بی سابقه، برف‌های توچال عقب کشیده اند و لای چال‌های پیوسته در سایه البرز پنهان شده‌اند. پس تصور تجربه یک روز برفی را کنار قرار بدهید و به گشت و گذار در کوهی با دمای نزدیک به صفر درجه و رگه‌های برف و برفاب در شیارهای بین کوه بسنده کنید.
عکس شماره ۱ ⇩
عکس در این گرمای بی سابقه، شهر تهران سرد کجا است؟

منزل برف کجا است؟


راه‌های رسیدن به توچال یکی دوتا نیست، اما بستگی به این دارد که از کجای شهر تهران بخواهید بروید به این قله سربرافراشته به آسمان. مثلا می‌شود از دربند رفت که رایج‌ترین مسیر است و پس از کمی‌پیاده روی به «شیرپلا» و «مشکی سنگ» می‌رسید و اندکی بعد، توچال روبروی‌تان قرار می‌گیرد. می‌شود از ولنجک هم رفت، ولنجک و دربند، برای آنهایی که اهل مترو و بی‌آر‌تی هستند، خوب ترین مسیرهاست. کافی است همان ابتدای ولنجک از بی آر تی پیاده شوید و با یکی دو کورس تاکسی یا مینی بوس، خودتان را به تله کابین منتقل بکنید. از آنجا به بعد، تله کابین شما را تا نزدیکی‌های قله می‌برد.
درکه هم مسیر بدی نیست، خصوصا چنانچه فارغ از نگاه کردن برف، اهل طبیعت‌گردی هم باشید و بخواهید سر راه، یکی، دو پرنده کوهستانی هم نگاه بکنید. این مسیر شما را به پناهگاه قدیمی‌پلنگ چال می‌برد، از آنجا به ایستگاه پنجم تله کابین می‌روید، بعد ایستگاه هفتم و آنجا می‌توانید چشم انتظار نگاه کردن قله پر برف باشید. می‌ماند دو راه دیگر؛ راه نخست، راه تازه ای است به نسبت.
از آن سوی پارک جمشیدیه، باید راهی کلک چال شوید، دره و قله پیازچال را رد کنید و چنانچه طالب رفتن از قدیمی‌ترین راه دسترسی به توچال هستید، باید بروید به دربند اما به جای مسیر شیرپلا، از دوراهی اوسون راه‌تان را جدا کنید. اسپیدکمر که یکی از قدیمی‌ترین جان پناه‌های البرز است در این مسیر قرار گرفته و پس از کمی‌استراحت در این پناهگاه می‌توانید راهی قله شوید.
عکس شماره ۲ ⇩عکس در این گرمای بی سابقه، شهر تهران سرد کجا است؟

چشم اندازی بدون برف

بسیاری از جاذبه‌های گردشگری و جهانگردی که به ما توصیه می‌شوند، در عین زرق و برق و دادار دودور، چنگی به دل نمی‌زنند، خصوصا زمانی که بر اساس همین راهنماهای جهانگردی، ایل و طایفه‌ای را راضی می‌کنیم قدم در راه نادیدنی‌ها قرار بدهند. پس قرار بدهید بگوییم در توچال چه چیزی انتظارتان را می‌کشد و چنانچه شما هم به این فهرست، چیزی افزودید، قرار بدهید به حساب کشف خودتان. طبعا قدیمی‌ترین سازه اینجا، همان تله کابین توچال است که بهمن باتمانقلیچ کار ساخت آن را صحیح چهارسال پیش از انقلاب آغاز کرد، اما برنامه رسما در سال ۵۷ راه اندازی شد.
باتمانقلیچ که با دربار سروسر داشت و پروژه‌های ساخت و ساز بزرگ را مدیریت می‌کرد، برای مسافرانی که از جنوب به شمال شهر تهران راهی بودند کیسه دوخته بود و چنانچه خاطرتان مانده باشد، هتل زیر پل سیدخندان که تا همین چندین سال پیش، مخروبه‌اش هنوز باقی بود، در اختیار وی بود. غیر از تله کابین و جان‌پناه‌ها و رستوران‌های بین راهی، هتل هایی هم در مسیرتان هست و البته بناهایی که بیشتر ویلاهای دوره پهلوی به حساب می‌آیند و ییلاق اعیان آن وقت بوده‌اند و الان سرنوشت‌شان مانند همین برف در حال آب شدن است.
عکس شماره ۳ ⇩عکس در این گرمای بی سابقه، شهر تهران سرد کجا است؟

یک تفریح نه چندان گران

نگاه کردن عکس آدم‌هایی که با کاپشن‌های خلبانی و عینک‌های آن‌چنانی در حال اسکی سواری در توچال هستند، نگاه کننده را نگران می‌کند که توصیه تابستان‌گردی ما، خیلی قیمتیتر از جیب اوست، اما این فقط یک روی سکه توچال است. صبح خیلی زود بیدار شوید و یک خط بی آرتی سوار شوید به سمت ولنجک یا تجریش و از آنجا سوار مینی‌بوس شوید تا پای تله کابین.
تا اینجا زیر پنج هزار تومان هزینه داشته‌اید، می‌ماند تله کابین که مخارجهایش متنوع است، مثلا چنانچه یک بلیت رفت و برگشت از ایستگاه یک به هفت و برعکس بگیرید، کمتر از ۵۰ هزارتومان هزینه دارد و چنانچه شمار همراه‌های‌تان زیاد باشد، تخفیف هم می‌گیرید. پس تاالآن فقط ۴۰ تومان هزینه کرده اید. حالا دم قله و روی برف‌ها بنشینید و ناهاری را که با خود آورده‌اید آشام جان کنید و اطمینان داشته باشید که پیش از فرورفتن خورشید باید برگردید؛ چون برودت قله چندان میهمان نواز نیست.
عکس شماره ۴ ⇩عکس در این گرمای بی سابقه، شهر تهران سرد کجا است؟

در برگشت

دست‌های‌تان در برگشت، حتما به خارش خواهد افتاد؛ چون اختلاف دمای بین قله و شهر، آب پوست را جذب می‌کند. در حالی که کرم مرطوب کننده می‌زنید و با تله کابین راه برگشت را پیش گرفته‌اید، برگردید و آخرین تصویر را از توچال نگاه بکنید؛ قله‌ای که کم کم در حال فرورفتن در مه و غبار شامگاهی است و بعید نیست که آبستن بارشی تازه باشد. این تصویر، همان تصویر عکاس قاجاری است که درخواست کوه شهر تهران را در بلندای خود شهر به ثبت برساند. این همان عکس و تصویری است که با چشم و دل ما ایرانی‌ها آشناست؛ عکس و تصویری که روی اسکناس‌های‌مان نقش بسته، عکس و تصویری که انگار رویای مردمان سودا زده از گرماست؛ تصویر نگاه کردن برف، طرحی، آسایش و سکوت قله.
عکس شماره ۵ ⇩عکس در این گرمای بی سابقه، شهر تهران سرد کجا است؟

دماوند در قبله

۱۴۰ کیلومتر آن طرف‌تر از شهر تهران در حال ذوب شدن، ییلاقاتی هستند که یک ساعت بدون کاپشن نمی‌توانید در آنها بایستید؛ مثلا جنگل الیمستان که از جنگل‌های سرشناس کشورمان است. برای رفتن باید در جاده هراز دنبال تابلوهای روستای لهاش بگردید که امامزاده‌ای هم در خود دارد. آنجا به سمت جاده خاکی مارپیچی می‌روید و پس از عبور از کشتارگاه طیور و دام، چندین کیلومتری در جنگل راه تان را ادامه می‌دهید. چنانچه اهل کوه نوردی هستید، تابلوی کوچولوای به شما آغاز جنگل الیمستان را نشان می‌دهد.
چنانچه هم اهل کوه و پیاده روی نیستید، می‌توانید با اهل و عیال راهی روستای لهاش شوید و نرسیده به روستا، در اردوگاه ای که کنار جاده است، یک شب را در دل طبیعت جدید منتقل بکنید. هوا در پس از ظهر تحول دمای شدیدی دارد و بعید نیست که شبنم‌های روی گل‌ها، در آخرین ساعات شب منجمد بشوند. تمام اینها اما ارزش ماندن در لهاش را دارد؛ به این علت که این نقطه از معدود نقاطی است که می‌توانید دماند را از زاویه دیگری نگاه بکنید؛ قله‌ای که این بار نه در شمال جغرافیایی، بلکه در قبله قرار گرفته و نوک پر دود آن، تمام منظره روستای لهاش است.
عکس شماره ۶ ⇩عکس در این گرمای بی سابقه، شهر تهران سرد کجا است؟

——————————–

گردآوری از: خدايار ز.

ایرانگردی در بخش سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

گويی برفت حافظ از ياد شاه يحيی
««« »»»
يا رب به يادش آور درويش پروريدن

در این گرمای بی سابقه، تهران بزرگ سرد کجا است؟ (۶ عکس)

TT / 233 — TP / 18%

با دیگران به اشتراک بگذارید

[ منبع این خبر سایت سرزه می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات

دانلود سریال خارجی

دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم خارجی

دانلود فیلم و سریال