سوباتان، بهشت رویایی کشورمان ایران (۱۷ عکس)


سوباتان، بهشت رویایی ایران

تاکنون پای پیاده از محل سکونت‌تان تا دریاچه قدم زده‌اید؟ در دشت‌های بی انتها و سبز با گله اسب‌های وحشی دویده و با گوسفندهای سفید شاخدار عکس سلفی گرفته‌اید؟ دشت‌های شقایق و گل‌های وحشی بهار و تابستان را لمس کرده‌اید؟ بوییده‌اید؟نفس کشیده‌اید درسبزی بی‌پایان دشت؟ و بعد دل‌تان بخواهد در آن دشت بی‌انتها بدوید؟… اینجا سوباتان است.
وب سایت همشهری شش و هفت – اکرم احمدی: تاکنون به ییلاقی مسافرت کرده‌اید که آب از دل زمین بجوشد و بعد مجدداً در زمین فرو رود؟ لذت استراحت کردن در سکوت کوهپایه و بیدار شدن با صدای گنجشک‌ها را تجربه کرده‌اید؟
تاکنون پای پیاده از محل سکونت‌تان تا دریاچه قدم زده‌اید؟ در دشت‌های بی انتها و سبز با گله اسب‌های وحشی دویده و با گوسفندهای سفید شاخدار عکس سلفی گرفته‌اید؟ دشت‌های شقایق و گل‌های وحشی بهار و تابستان را لمس کرده‌اید؟ بوییده‌اید؟نفس کشیده‌اید درسبزی بی‌پایان دشت؟ و بعد دل‌تان بخواهد در آن دشت بی‌انتها بدوید؟… اینجا سوباتان است.
عکس شماره ۱ ⇩
عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان
سرزمین آب، آبادی، کوه، اسب‌های وحشی و روستایی‌های کهنه. اینجا سوباتان است مکانی که آب و ابر و کوه و خوشگلی همه جمع است. بهشتی در ارتفاعات گیلان با دشت‌هایی وسیع و مراتعی سرسبز و در ه‌هایی زیبا و بی‌انتها. روستایی بدون دکل برق و آنتن‌های موبایل. بدون صدای ماشین،بوق، ترمز و گاز. اینجا سرزمین شگفتی‌هاست. با هم به آن قدم می‌گذاریم.

سوباتان کجا است؟

سوباتان در ۲۰ کیلومتری غرب لیسار در نزدیکی تالش در استان گیلان واقع شده است. سوباتان از شمال به رودخانه لیسارمی‌رسد و از شرق با جنگل‌های تالش هم مرز است. این ناحیه از جنوب به ییلاق‌های آسبومار جوکندان و از غرب به دریاچه نئور متصل است. سوباتان با ییلاق‌های اردبیل ۱۹ کیلومتر فاصله دارد.
این روستای تاریخی، محل سکونت خانواده‌های لیساری است که فقط در بهار و تابستان می‌توانند در آن جا بمانند از بس که زمستان‌های خنکی داشته و برف‌ سنگین در این ناحیه می‌بارد. سوباتان در ارتفاعی بین ۱۹۰۰ تا ۲۵۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد برای همین زمستان‌هایش سرد و طاقت‌فرساست و حتی در تابستان هم می‌توان لکه‌های برف را در ارتفاعات دید.
عکس شماره ۲ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان
خانه‌های چوبی هنوز نفس می‌کشند
به غیر از طبیعت بی‌نظیر و کوه‌های سر به فلک کشیده و بوی سبزی و آبادی، نخستین منظره‌ای که نگاه ها را به خود جلب می‌کند، خانه‌های چوبی است. خانه‌های چوبی سوباتان قسمت مهمی‌از بخش باستانی و قدیمی‌سوباتان است.
این خانه‌های چوبی با سقف‌های شیروانی از تکه‌های چوب قهوه‌ای در تابستان هم گرما را در خود نگه می‌دارد و داخل آن بسیار گرم است. این خانه‌ها بیشتر از چوب‌های جنگلی لیسار ساخته شده است و تنه عمده آن از چوب بلوط است. خانه‌های قدیمی‌تر که هنوز سرپا هستند از خانه‌ای چوبی تازه قوی‌تر و مقاوم‌تر به جا مانده‌اند.
قدیمی‌ها خانه‌هایشان را با چوب‌های بلوط می‌ساختند و روی آن را با چوب‌های نازک‌تری بنام «پلک» می‌پوشاندند و بعد داخل دیوارها را با کاهگل پر می‌کردند تا مانند یک عایق جلوی نفوذ سرما و گرما را بگیرد. خانه‌های کهنه حتی پنجره‌هایشان هم چوبی است و با دو پاره تخته چوبی ساخته شده‌اند. در جوار این خانه‌های چوبی اتاقک‌های چوبی کوچک‌تری بنام «کوم» حضور دارد. کوم‌ها برای نگهداری از گاو و گوسفندها ساخته‌ شده‌اند.
عکس شماره ۳ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

چگونه بروید؟

برای رسیدن به سوباتان قدیمی‌ترین مسیر، جاده جنگلی لیسار به سوباتان است. البته پیش از رسیدن به لیسار از هر شهری که هستید باید به رشت برسید. این جاده بیشتر از طرف گردشگران حرفه‌ای استقبال می‌شود.
اما اگه حرفه‌ای نیستید و خردسال زیر هفت سال همراه‌تان است، این جاده را نبرگزید. از رشت به هشت پر بروید و از هشت پر به سمت جاده اق‌اولر. البته در هشت پر باید ماشین های شخصی‌تان را مکانی پارک کنید و با نیسان‌های مکانی به سمت سوباتان رفته و در بازار مکانی آن پیاده شوید.
اگه می‌خواهید ازاردبیل به سوباتان برسید اول باید به اردبیل بروید و پس از آنجا به خلخال و سپس جاده نئور. اگه اهل پیاده‌روی هستید می‌توانید با پیاده‌روی ۱۰ ساعته و استراحت‌های کوتاه بین راه به سوباتان برسید. برای مسافرت با اتوبوس مسافربری باید از شهر تهران به آستارا و از آنجا به هشت پر بروید و بقیه ماجرا.
عکس شماره ۴ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

چی بخورید؟
اگه از روستا به سمت آبشار بروید یک بازار مکانی سر راه‌تان می‌بینید که در رستوران‌ها با میز و صندلی‌هایی که از چوب درختان جنگلی ساخته شده‌، سال‌هاست به میهمانان و گردشگران سرویس می‌دهند. در این رستوران‌ها می‌توانید این خوراکی های مکانی را پیشنهاد بدهید. البته اگه در روستا منزل بگیرید میزبان شما هم می‌تواند این غذاها رابرایتان تهیه کند.
‌سوجا دیلَه
خوراکی ای که با گوشت پر روغنی گوسفند طبخ کرده می‌شود . گوشت گوسفند را ریز ریز و در ترکیبی از روغن و کره سرخ می‌کنند. بعد کمی‌ماست روی آن می‌ریزند و روی حرارت ملایم می‌گذارند تا جا بیفتد.
عکس شماره ۵ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

‌کباب بره

مهم‌ترین غذای مردمان سوباتان کباب بره است. روبه‌روی در وارد شدنی همه رستوران‌ها یک گوسفند آویزان است. جلوی چشم مشتری از هر بخشی از گوسفند که دلشان بخواهد گوشت می‌برند و همان جا به سیخ می‌کشند و کباب می‌کنند.
عکس شماره ۶ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

پِندیرَه ویسوج یا پنیر تفت داده

این غذا با پنیر تازه درست می‌شود. در بهار پنیر تازه را در آب پنیر می‌جوشانند تا کمی‌سفت شود و هنگام خوبش دادن خرد نشود . پس از این که کمی‌سفت شد آن را به ضخامت یک سانتی متر خوبش می‌دهند و در روغن مکانی سرخ می‌کنند و روی برنج می‌ریزند .
عکس شماره ۷ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

گوزِلی بریان یا بره بریان

غذای ویژه مهمانی‌ها و جشن‌های رسمی‌مردم سوباتان این غذاست. برای طبخ گوزلی بریان، یک عدد بره کوچولو را بطور کامل تمیز می‌کنند و در مقدار کمی‌آب می‌پزند. سپس معده آن را از مغز گردو و سبزیجات مکانی و ادویه پر می‌کنند.
قورتماج
این غذا از شیر تازه گوسفند درست می‌شود و بیشتر چوپانان آن را پخت می‌کنند و به تازگی پایش به رستوران‌های مکانی هم رسیده است. برای پخت این غذا، ابتدا آتشی درست می‌کنند و سپس چندین قطعه سنگ تمیز از چشمه بر می‌دارند و در آتش می‌گذارند تا کاملا تفت داده شود . شیر گوسفند را در کاسه مسی می‌ریزند و سپس سنگ‌های تفت داده شده در آتش را داخل کاسه شیر می‌اندازند. شیر کاملا می‌جوشد و وضعیت لرزانک یا ‪ژله‬ ای پیدا می‌کند. این غذا را با نان مکانی می‌خورند.
سیرجینَه
ناشتایی ویژه سوباتانی‌هاست. برای پخت این ناشتایی دلچسب آرد برنج را در مقداری شیر می‌ریزند و هم می‌زنند و سپس چندین عدد تخم مرغ داخل آن می‌ریزند و با کمی‌ شکر و زردچوبه مجدداً هم می‌زنند و آن را در ماهیتابه‌ای که روغنش داغ شده، سرخ می‌کنند .
عکس شماره ۸ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

جِزلِق

دنبه گوسفند را خرد می‌کنند . پس از داغ کردن و جوشاندن دنبه ، روغن آن کاملا جدا می‌شود و تکه های کوچولو دنبه ته ظرف می‌ماند که ترد و بسیار طعم دار است که به آن جزلق می‌گویند . جزلق را با نان و برنج می‌خورند.
دریاچه نئور،‌مانده از زمان باستان
دریاچه نئوردر غرب ییلاق سوباتان و در ارتفاعات قرار گرفته است. نئور مرتفع ترین دریاچه یخچالی بازمانده از زمان باستان است. نئور در زبان اوستایی به معنای دریاچه است و همین بحث ثابت می‌کند قدمت این دریاچه به پیش از اسلام برمی‌گردد. اگه اهل ماهیگیری هستید در این دریاچه که ۲۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریاست ، می‌توانید قزل آلاهای بینظیری یابید که به قزل‌آلای رنگین کمانی سرشناس است.
این دریاچه حدود ۴۲۰ هکتار است و عمق متوسط آن به سه الی هشت متر می‌رسد. آب دریاچه در پنج ماه از سال به کشور قطر ۸۰ سانتی‌متر یخ می‌زند‌. دریاچه نئور بزرگ‌ترین دریاچه آب شیرین دائمی‌ ناحیه است. برای رسیدن به دریاچه نئو از سوباتان حدود ۲۰ کیلومتر باید پیاده روی کنید. اگه این مسیر برایتان سفت است باید از نیسان‌های مکانی مدد بگیرید.
عکس شماره ۹ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

آبشار وِرَزان

این آبشار در روستای ورزان در شمال غربی سوباتان واقع شده و فاصله آن تا روستا حدود چهار کیلومتر است. آب رودخانه ورزان از شاخه‌های عمده رودخانه لیسار است که از چشمه‌های ییلاق‌ها سرچشمه گرفته و در مسیرش هنگام ریختن از صخره‌های عظیم ورزان، آبشاری حدود ۳۰ متر ایجاد می‌کند. مسیر پیاده روی تا آبشار ورزان اصلا سفت نیست و با پیاده‌روی ساده و مشاهده دشت‌های پیرامون می‌توانید خوشگلی آبشار را از نزدیک نگاه بکنید
عکس شماره ۱۰ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

پارک جنگلی آلچالق

تاکنون بوته‌های گوجه سبز را از نزدیک دیده‌اید؟ اینجا سرزمین آلوچه‌های بوته‌ای است که آلچالق نامیده می‌شود. قسمت غرب جنگل‌های لیسار روی تپه‌های کم ارتفاع و پوشیده از چمن بوته‌های گوجه سبز است. به خاطر برودت بیش از اندازه هوا و بادهای تند درختان گوجه سبز رشد قدی نمی‌کنند و به صورت بوته و درختچه‌های کوتاه شکل می‌گیرند. مردمان مکانی این روستا و بعضی از گردشگران از آلوچه‌ها برای غذا و البته رب و لواشک استفاده می‌کنند.
فصل رسیدن این آلوچه‌ها پیوسته چندین نفری را می‌بینید که با ظرف‌هایی که دردست دارند سرگرم چیدن گوجه سبز هستند. در این ناحیه همچنین می‌توانید در ماه‌های آخر تابستان قارچ‌های سفید ویژه‌ای یابید. اواخر تابستان آب و هوای سوباتان سرد می‌شود و نم‌نم باران و مه و شبنم زمین را مرطوب می‌کند تا با نخستین تابش خورشید قارچ‌های سفید از زمین بیرون بیایند.
همزمان با طلوع آفتاب سرو کله این قارچ ها هم از دل خاک پیدا می‌شود. قارچ‌ها بیشتر در محل قدیمی‌آغل‌های دامداران رشد می‌کنند. البته برای چیدن این قارچ‌ها باید از اشخاص مکانی مدد بگیرید که خدای نکرده قارچ سمی‌را به جای قارچ سلامت از زمین نچینید. حواس‌تان به رنگ‌های غیر نرمال قارچ‌ها باشد هر رنگ غیرطبیعی باید از طرف اشخاص مکانی و با تجربه تایید شود.
عکس شماره ۱۱ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

محله‌های پیرامون سوباتان
داستان مسافرت به روستای سوباتان به همین‌جا ختم نمی‌شود. این ناحیه ملحقات زیادی دارد که می‌توانید علاوه بر صفا کردن از ناحیه سوباتان،‌سری هم به محله‌های پیرامون آن بزنید.
قلعه بین یوردی: در این محله اهالی قلعه بین لیسار حیات می‌کنند که حدود ۷۰ خانوار هستند. شغل اغلب آنها دامداری است.
مِیلَه بُلاغی‌: اینجا محله سکونت قوم تخته‌ای لیسار و اهالی داوان است. حدود ۵۰ خانوار دراین جا سرسبز حیات می‌کنند که تعداد آنها در تابستان بیشتر هم می‌شود.
بازار: غلط نکنید،‌منظورمان بازار روز نیست. این ناحیه هم یکی از محله‌های سوباتان است. اکثر اهالی سوباتان در این محله سکونت دارند و این محل به ساکنین روستای خاصی از لیسار اختصاص ندارد. حدود ۳۰۰ خانوار در این شهرک ییلاقی حیات می‌کنند.
کَلَمَر: روستایی در دره پایین دست قلعه بین یوردی است. اهالی آن قشلاق‌نشین هستند و محل سکونت بیش از۲۰ خانوار از دامداران لیساری در این جا است .
گزنه‌هونی: اهالی این محله از قوم شاندرمن هستند. تا چندین سال پیش شماری از دامداران به‌صورت همیشگی ‌در آنجا حیات می‌کردند. درگزنه هونی بیش از ۵۰ خانوار کنار هم حیات می‌کنند .
عکس شماره ۱۲ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

هُونی‌یَش: در این محله خانواده‌هایی از دامداران لیساری و اهالی لیسار محله اول و دوم و حجت محله و سوست حیات می‌کنند . شماری از دامداران هنوز هم به‌صورت دائمی‌در این محل حیات می‌کنند .

ماهار – علی حیدر: واپسین روستای شمال غربی سوباتان و مرز بین ییلاق‌های لیسار و خطبه سرا،‌این ناحیه است. در این محل جمعی از هره دشتی ها ، خصوصا طایفه آقاجانی‌ها سکونت دارند. در این روستا و در مسیر بزرگ‌ترین شاخه رودخانه لیسار آبشار خوشگلی قرار دارد که کمتر شناخته شده است. به‌دلیل نبودن راه مناسب از سوباتان به ماهار، خوشگلی این آبشار آن طور که باید نکته توجه قرار نگرفته است.
برون بالا و پایین: دو روستای جنگلی که پنج کیلومتر با سوباتان فاصله دارند به نام‌های برون بالا و پایین هستند. راه لیسار به سوباتان از بین این دو روستا می‌گذرد. ساکنان این دو روستا دائمی‌هستند و زمستان‌ها را هم در آنجا می‌گذرانند. روستایی‌های این ناحیه، مدرسه و مسجد هم دارند.

قلعه سلسال مقابل قلعه خشک

این قلعه تاریخی در پایین‌دست سوباتان واقع شده و تنها تاثیر تاریخی – سازنده ای در این محل است. قلعه ‌خشک که قلعه‌ای سرسبز است در جهت مخالف قلعه‌ سلسال بدون حضور چشمه‌های جوشان قرار دارد که به آن اقامتگاه بزرگان نیز می‌گویند. قلعه سلسال را لیسار هم می‌نامند. سلسال در کلمه به معنی آب خنک و خوشگوار است.
در قدیم در ساخت قلعه‌ها، آب و آب انبار پیوسته به عنوان یک بحث اهمیتی داشت به همین دلیل به نظر می‌رسد نامگذاری این قلعه به سلسال با نظریه ای درباره حمل آب بسیار خنک و خوشگوار این قلعه از طریق لوله‌های سفالین (تنبوشه) به آب انبار مرتبط باشد.
عکس شماره ۱۳ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

قوری دره،‌گورستان هفت هزار ساله

گورهای بزرگ سنگی قدمت سوباتان را به پنج الی هفت هزار سال پیش می‌رساند. حضور گورهای کلان سنگی در ناحیه قوری دره سوباتان این حقیقت را اثبات می‌کند که تاریخ تمدن سوباتان به پیش از اسلام برمی‌گردد‌. یکی دیگر از آثار تاریخی سوباتان قبرستان زیری در سه کیلومتری شرق این ناحیه است که قدمت این ناحیه را به تاریخ پیش از اسلام می‌رساند .
عکس شماره ۱۴ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

نانوایی‌های سیار و برای خانم ها

در سوباتان چندین نوع نان مکانی می‌توانید یابید. اگه با دقت به پیرامون بینید کنار خانه‌های چوبی یا چادرهای دامداران زنانی را می‌بینید که پای بساط نان طبخ کنی نشسته اند و نان می‌پزند. این نان‌ها عطر و طعم خاصی دارد که نباید خوردن آن را از دست بدهید. اگه امکانش را داشته باشید،‌ همراه با آوردن این نان برای مصرف شخصی و حتی سوغاتی توصیه می‌شود.
سوجانون
نوع خاصی نان در سوباتان طبخ کرده می‌شود که خاص بودن آن به خاطر ترفند پخت آن است. به این ترتیب که برای طبخ کردن این نان پس از داغ شدن ساج، چونه‌های خمیر را که قبلا تهیه شده با وردنه روی تخته ویژه خمیر‌گیری به شکل دایره در آورده و آن را روی ساج می‌گذارند. این ترفند نان‌پختن از ترفند حیات عشایری الگوبرداری شده است.
عکس شماره ۱۵ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

کومبَه

کومبه،‌ نام دیگر یکی از نان‌های مکانی ناحیه سوباتان است. برای تهیه کردن این نان، خمیر را چانه و آن را پهن می‌کنند. سپس خمیر را روی خاکستر داغ آتش می‌گذارند و روی آن راهم با خاکستر داغ می‌پوشانند‌. نان از دو طرف بالا و پایین طبخ کرده و سرخ می‌شود و پس از طبخ کردن با پارچه پاکی خاکسترهای آن را پاک و با روغن مکانی روی آن را روغنی می‌کنند و با شیر یا چای می‌خورند.
گیاه دارویی در دشت‌های سوباتان
زمانی در دشت یا پای کوه یا حتی قله آن قدم می‌زنید آنچه می‌توان لذت پیاده‌روی شما را کامل کند،‌عطر گل‌هایی است که بین‌تان پیچیده و هوش از سرتان می‌پراند. این گیاهان علاوه بر این که عطر بی‌نظیری دارند از نظر دارویی نیز کاربردهای بی‌شماری دارند. با این گیاهان آشنایی پیدا کنید.
یارپوز یا پونه: فقط کافی است به کناره‌ جوی‌های آب در سوباتان دقت دارید. همه‌جا می‌توانید بوته‌های پونه را یابید. مردمان سوباتان پونه را همراه ماست، ترشی، سالاد و میوه‎‌‌های مکانی مصرف می‌کنند. پیوسته به خصوص در بهار و تابستان می‌توانید زنان و دختران روستایی را نگاه بکنید که کنار جوی آب سرگرم چیدن پونه هستند.
بالدِرقان یا گُلپَر: این گیاه یکی از نامدار ترین گیاه دارویی سوباتان است و در اکثر روستاهای پیرامون خصوصاً «کَلَمَر» و «‌گنج‌خانه» می‌روید. برگ گلپر یکی از منابع درآمد روستاییان این ناحیه است. سالانه بیش از ۵۰ تن دانه برگ گلپر از سوباتان به بازارها ی استان‌های مجاور اعزام کرده می‌شود
بومادران : به تراس خانه‌های روستایی قدم قرار بدهید تا بوی این گل را حس کنید. به این گیاه علف هزار برگ نیز می‌گویند مردمان سوباتان از بو مادران برای درمان بواسیر و تب استفاده می‌کنند. بعضی از روستایی‌های این ناحیه در زمین‌های روبه روی خانه‌هایشان، بومادران می‌کارند تا مدد خرجشان باشد.
عکس شماره ۱۶ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

شقایق:‌ این گیاه اوایل ماه خرداد در سوباتان می شکفد. روستایی‌ها باور می‌ دارند شیره این گل خودرو فایده معالجه ای دارد.

گزنه : گیاهی با برگ‌هایی پوشیده از خار گزنده که فقط کافی است با سطح پوست تماس یابد و سبب سوزش و خارش شدید شود. سوباتانی‌ها از گزنه هم استفاده دارویی کرده و هم با آن غذا می‌پزند. گزنه را خرد و مانند سبزی پلو «‌گزنه پلو» درست می‌کنند و با ماهی شور و کره مکانی می‌خورند .

چمنزار بیدَه پِشت

این جا بام سوباتان است. تصور کنید چمنزاری وسیع در ارتفاع؛ مکانی که به سادگی می‌توانید کل ناحیه را زیر نظر بگیرید. این دشت آنقدر وسعت دارد که هواپیماهای کوچولو می‌توانند در آن فرود بیایند و محل عالی ای برای برگزاری جشن‌های بومی‌ و ورزش‌های مکانی است. این چمنزار وسیع و بی‌نظیر حوضچه کوچولو آبی هم دارد که با جمع شدن آب‌های سطحی تهیه شده است. چمنزار بیده پشت پیوسته چراگاه گوسفندان و محل دویدن اسب‌های وحشی است.
عکس شماره ۱۷ ⇩عکس سوباتان، بهشت رویایی کشورمان

***براى بالا بردن سطح کيفى سايت سرزه لطفا نظرات سازنده خود را در انتهاى صفحه براى ما بفرستيد***

نگارنده: درسا ز.

ایرانگردی در بخش سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

گشته‌ام در جهان و آخر کار
««« »»»
دلبری برگزيده‌ام که مپرس

سوباتان، بهشت رویایی کشورمان ایران (۱۷ عکس)

TT / 339 — TP / 12%

با دیگران به اشتراک بگذارید

[ منبع این خبر سایت سرزه می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات

دانلود سریال خارجی

دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم خارجی

دانلود فیلم و سریال