سکوت برف در مرزوبوم کوهستان را آزمایید (۱۱ عکس)


سکوت برف در قلمرو کوهستان را تجربه کنید

کوهنوردی دربین رشته‌های ورزشی یک فعالیت سنگین و انرژی بر به حساب می‌آید. حالا اگه قرار باشد این فعالیت را در زمستان به انجام رسانید روش کار مقداری سخت‌تر می‌شود.
وب سایت همشهری شش و هفت – لیلا به طلب: هیس س س! گوش کن؛ این باید صدای باد باشد که در دامن سنگی و سفید کوه پیچیده. احتمالا همین حالا دانه‌های کریستالی برف را بنشاند به گرمای صورت و بعد راهی جایی رانده شود. گیرم که باد به‌اندازه زوزه‌ای در حریم کوه‌ها قدرتنمایی کرد اما ترانه اش سمفونی آرام برف را در دامان کوه‌ها تکمیل می‌کند. همه چیز باز آرام می‌گیرد و سکوت برف، مجدداً حرف می‌زند حتی وقتی قدم‌ها روی یکدستی سفید و دست نخورده‌ای که نور می‌پاشد، قرچ و قروچ صدا می‌کنند.

آخر سر، باد هم یادش می‌آید که اینجا قلمرو کوه‌هاست. برای همین می‌آید، اما نمی‌مانَد در هیچ کدام از بام‌های دنیا. مجدداً همان سکوت حکمفرما می‌شود تا کوه‌ها قلمرو‌شان را به رُخ جنبنده‌های زمینی بکشند. اما آن بالا باید خبرهایی باشد؛ خیلی بیشتر از مبارزه سکوت کوه و هوهوی باد. وگرنه آدم‌های دوپا سر سیاه زمستان و در نبود یک سرانگشت جوانه، یک پرنده یا حیوانات دیگر در آن ارتفاع، شال و کلاه نمی‌کردند برای صعود به قله. می‌گویند حالش را نمی‌توان توصیف کرد؛ می‌گویند خود خودتان باید قصد صعود کنید. زمستان هم که باشد کار سخت‌تر است. عینک طوفان، دستکش، کلاه تا روی ابروها… اصلا پناهگاهی هست موقع هوچی گریه کن باد در دامن این کوه‌ها؟ می‌شود چادر زد یا باید فکر ترفند دیگری بود؟

عکس شماره ۱ ⇩
عکس سکوت برف در قلمرو کوهستان را آزمایید

با حیوانات زمستانی کوه‌ها به چه صورت می‌توان مواجه شد که حسرت بازگشت از کوه را به دل کوهنوردها قرار ندهند؟ محمد نصیری؛ کوهنورد، دبیر کارگروه هیمالیا نوردی فدراسیون کوهنوردی و سرپرست تیم ملی امید در سال ۹۴، نرگس گودرزی؛ عضو تیم ملی کوهنوردی امید، مربی کوهنوردی، یخ‌نوردی و سنگ‌نوردی، محمود هاشمی؛ هیمالیانورد و مسئول کار گروه جوانان فدراسیون کوهنوردی و نسترن گودرزی؛ عضو تیم ملی کوهنوردی امید و مربی درجه سه کوه، یخ و سنگ‌نوردی، جهان برفی کوهستان‌های دنیا را برایمان عکس و تصویر می‌کنند.

مقاومت از نوع زمستانه

کوهنوردی دربین رشته‌های ورزشی یک فعالیت سنگین و انرژی بر به حساب می‌آید. حالا اگه قرار باشد این فعالیت را در زمستان به انجام رسانید روش کار مقداری سخت‌تر می‌شود. هرچند این مشقت‌ها برای کوهنوردهای حرفه‌ای جزو جذابیت‌های کوهنوردی به حساب می‌آید اما بدنیست ما هم در جایگاه علاقه‌مندان به صعودهای زمستانه با تفاوت‌های اولیه کوهنوردی زمستان با کوهنوردی در فصول دیگر آشنایی پیدا کنیم. محمود هاشمی؛ هیمالیانورد می‌گوید بستر کوه در زمستان با فصل‌های دیگر فرق می دارد. مثلا خطر صاعقه و ریختن کوه در فصل گرما گهگاه پیش‌می‌آید.

فصل‌های بهار و فصل پاییز، اغلب با بارش‌های موسمی ‌و صاعقه همراه هستند اما صعودهای زمستانی به دلیل وجود برف از بقیه صعودها سخت‌ترند. دسترسی سخت به کوه‌ها و خروج سخت از آنها با احتمال وقوع بهمن در فصل خنک تشدید می‌شود به همین خاطر صعود در زمستان شاخص‌تر است و توانایی‌های بیشتر کوهنوردان را نشان می‌دهد. آن‌طور که نرگس گودرزی؛ عضو تیم ملی کوهنوردی امید می‌گوید کوهنوردی زمستانه احتیاج به علم و آمادگی جسمی بیشتری دارد؛ چون شرایط برای انجام این نوع کوهنوردی بسیار سخت است.

عکس شماره ۲ ⇩عکس سکوت برف در قلمرو کوهستان را آزمایید

حتی وزن کوله پشتی در مقایسه با کوله‌پشتی در دیگر فصول بیشتر است. علاوه بر این، حیات در چادر در سرما با بقیه فصل‌ها فرق می دارد چون در زمستان همه چیز در دمای پایین کوه، یخ می‌زند. به همین خاطر یک کوهنورد در صعودهای زمستانه و برای تهیه آب نوشیدنی باید برف آب کند.

آن هم با صرف وقتی نه‌چندان کوتاه. اما به گزارش سرزه به نقل از گودرزی این نوع فعالیت پس از مدتی تا حد زیادی برای کوهنورد گیرا می‌شود به طوری که طاقت دوری از کوه را نخواهد داشت آن هم در نبود امکانات خلال صعودهای بلندمدت زمستانه. مثلا در طول یک ماه هیمالیانوردی، امکان استحمام برای اعضای گروه کوهنوردی فراهم نیست. با تمام این اوصاف، نرگس گودرزی می‌گوید اگه قرار باشد صعودهای زمستانه از حیات کوهنوردها کنار زده شود روحیه بدی در آنها بروز خواهد کرد. البته هاشمی ‌تاکید می‌کند که کوهنوردی زمستان بدون برخورداری از تجربه کافی امکانپذیر نیست. بنابراین به هیچ شخص بی تجربه‌ای توصیه نمی‌شود استحکام خود را برای نخستین بار در یک صعود زمستانه، محک بزند. در این حالت ابتدایی، راه برای «کوهپیمایی»‌های زمستانه هموار است.

آغاز دوئل با داخل!

اسمش را قرار ندهیم نبرد؛ بگوییم مبارزه. مبارزه با داخل در چنبره کوه‌های پوشیده از برف و یخ. وقتی باد دارد آواز رفتن سر می‌دهد و جلو روی کوهنوردها هیچ چیز به جز سفیدی برف و سیاهی دره‌های عمیق نیست. اصطلاحی که محمد نصیری؛ دبیر کارگروه هیمالیا نوردی فدراسیون کوهنوردی در رابطه با این رشته به کار می‌برَد لفظ مبارزه است. او می‌گوید کوهنوردی عاطفی در فرد ایجاد می‌کند که حاصل رضایت درونی او از مبارزه است؛ مبارزه‌ای که در نهایت، سستی و محدودیت‌های غریزی را دربرابر اراده انسان به زانو در می‌آورد.

عکس شماره ۳ ⇩عکس سکوت برف در قلمرو کوهستان را آزمایید

نصیری کوهنوردی را پا قرار دادن فراتر از مرزهای تن می‌داند و یادآور می‌شود که خلقت انسان متناسب با ارتفاع هشت هزار متری کوه‌های سربه فلک کشیده نیست. بنابراین کوهنوردانی که به قله‌های هشت هزار متری صعود می‌کنند نمی‌توانند مدت زیادی در قله توقف داشته باشند. کمبود اکسیژن در ارتفاع بالا، سرما و خستگی ناشی از صعود، کوهنورد را در موقعیت ویژه‌ای قرار می‌دهد. به خصوص که کوهنورد در توقف و بی‌حرکتی به سر ببرد. شب ماندن در این ارتفاع تا حدی پر خطر است که اغلب منجر به مرگ می‌شود و در خوش بینانه‌ترین حالت شماری از ‌اندام‌های اندام را از کار می‌اندازد. به همین خاطر تمام تلاش‌ها برای صعود به چندین دقیقه ماندن در قله منتهی می‌شود. چیزی که مجدداً قلمرو بلامنازع کوه‌ها را یادآوری می‌کند.

کجا چادر بزنیم؟

چادر زدن در برف هم از نظر وقتی و هم از نظر جاای، قلق‌های ویژه خود را دارد. دانسته‌هایی که کوهنوردهای زمستان در اثر آموزش و تجربه کسب کرده‌اند. کوهنوردها مهم‌ترین مساله برای چادر زدن در کوه را انتخاب محل عالی می‌دانند. هاشمی ‌اما در این مورد توضیح می‌دهد که چادر زدن باید در هوای مساعد و شیب عالی صورت گیرد تا کوهنورد بتواند با استراحت یا شب مانی در چادر تجدید قوا کند.

عکس شماره ۴ ⇩عکس سکوت برف در قلمرو کوهستان را آزمایید

طبیعی است که یک کوهنورد چادر را در مکانی برپا کند که کم بادگیرتر باشد و در وارد شدنی آن به سمت وزش باد نباشد. نرگس گودرزی می‌گوید انتخاب کردن شیب‌ها و مروری بر مناطق بهمن‌خیز به درست به انجام رساندن این کار کمک می‌کند. برای یک کوهنورد برخورداری از سرعت عمل زیاد، تجربه، تمرین، هوش و تصمیم‌گیری به موقع در کوهنوردی به عنوان لزوم کوهنوردی انتخاب کرده می‌شود. چون امکان می دارد نخستین غلط در کوه، واپسین غلط فرد باشد و حتی جان تمام اعضای گروه را به خطر بیندازد. با همه این اوصاف، برای تهیه چادرهای کوهنوردی باید به جنس چادر، دوپوش بودن، سبک بودن آن و توانایی تحمل شرایط نامساعد دقت دارید و بعد راهی صعودهای زمستانه شوید.

دست خالی، فکر صعود زمستانی را هم نکنید!

کوهنوردی زمستانی معمولا با ساز و برگ بیشتری همراه است. شرایط جوی در فصل خنک، کوهنوردان را ناچار از به همراه داشتن تجهیزات لازم زمستانه می‌کنند. محمود هاشمی ‌می‌گوید نوع و میزان تجهیزات لازم برای صعودهای زمستان بستگی به مدت زمان صعود دارد و لزوم بهره گیری از تجهیزات کوهنوردی را نیز شرایط جوی تعیین می‌کند. مثلا امکان می دارد همراه بردن یخ‌شکن در یک صعود زمستانه به کار بیاید اما در صعود زمستانی دیگر، کاربرد نداشته باشد.

عکس شماره ۵ ⇩عکس سکوت برف در قلمرو کوهستان را آزمایید

اما این سبب نمی‌شود یک کوهنورد از همراه داشتن یخ‌شکن صرف‌نظر کند. ریز و درشت لوازمی که برای کوهنوردی‌های زمستانه لازم هستند در دوره‌های تعلیمی به کوهنوردان یادآوری می‌شوند اما آنطور که محمد نصیری می‌گوید همراه داشتن دو جفت دستکش، دو عدد کلاه، عینک دودی، کرم ضدآفتاب و جوراب اضافه در صعودهای زمستانی لازم است.

اینها لوازمی هستند که نحوه بهره گیری از آنها را می‌توان به صورت تئوری هم یاد گرفت اما یک کوهنورد در صعود زمستان نیازمند دانش برای بهره گیری از تجهیزات دیگری است که باید به همراه داشته باشد. نصیری می‌گوید کوهنوردها برای صعود زمستانی احتیاج به کلنگ و باتوم و یخ شکن و سایر تجهیزات فنی دارند اما مهارت بهره گیری از این ابزار باید در دوره‌های تعلیمی و تحت نظر مربی کوهنوردی کسب شود. چون این ابزارها همان قدر که در صعودها ناجی یک کوهنورد هستند در صورت استفاده نادرست می‌توانند حادثه‌ساز باشند.

وقتی تجهیزات از نان شب واجب‌تر می‌شود

پوست انسان در مواجهه با شرایط جوی حکمفرما بر کوهستان آسیب‌پذیر است، به خصوص که خورشید در دو قدمی ‌یک کوهنورد بتابد و سوز و سرما پوست او را هدف بگیرد. محمد نصیری می‌گوید وقتی که آفتاب به سطح برف برخورد می‌کند بازتابش رو به بالا دارد. به این ترتیب، اشعه زیان آور خورشید از دو طرف به پوست اندام برخورد می‌کند. یکی مربوط به تابش خود خورشید و دیگری انعکاس آن از سطح برف. به همین خاطر به کوهنوردها در صعودهای زمستانه‌شان توصیه می‌شود از کرم‌های ضدآفتاب با اس پی اف بالا- ۱۰۰- بهره گیرند. این کرم باید هر دو ساعت یک بار در زمان کوهنوردی تجدید شود. علاوه بر اینها لب‌های کوهنورد نیز در معرض تابش خورشید و آفتاب سوختگی هستند به همین خاطر باید از ضدآفتاب‌های ویژه لب در کوهنوردی‌های زمستانی بهره گرفت.

نصیری می‌گوید سرما و آفتاب سوختگی در کوهنوردی سبب خشکی لب می‌شود. این خشکی امکان گسترده شدن تا رسیدن به ترک خوردگی و جراحت شدن لب را نیز داراست. از طرفی جراحت لب به دلیل حضور در سرما دیرتر از موعد دایمی ترمیم می‌شود. بنابراین گستردگی جراحت دردآوری آن را دربر خواهد داشت و در این حالت امکان تغذیه کافی تحت اثر التیام جراحت لب قرار می‌گیرد. از آنجا که بهره گیری از غذا در هر بار بلع لقمه سبب دردناک شدن جراحت لب می‌شود امکان می دارد فرد از خوردن غذا به میزان کافی خودداری کند. به این ترتیب برنامه کوهنوردی به راحتی تحت اثر خشکی و ترک لب قرار می‌گیرد.

عکس شماره ۶ ⇩عکس سکوت برف در قلمرو کوهستان را آزمایید

علاوه بر این چشم‌ها نیز در صعود زمستانی از تابش خورشید در امان نیستند. به همین خاطر عینک‌های کوهنوردی کارایی‌شان را دربرابر اشعه زیان آور خورشید نمایان می‌کنند. آنطور که نصیری می‌گوید این عینک باید چشم‌ها را دربرابر اشعه یو وی محافظت کند و توانسته باشد شکست‌های نوری را برطرف سازد. اگه لایه حفاظتی در عینک کوهنوردی موجود نموجود باشد با تابش نور به دلیل ترگی عدسی، مردمک چشم گشاد شده و اشعه بیشتری وارد چشم می‌شود. البته راه‌حلی برای زمان از دست دادن عینک در کوه وجود دارد. محمد نصیری می‌گوید یک کوهنورد در این زمان با روشی طبیعی چشم‌هایش را باز نگه نمی‌دارد.

بلکه روی کاغذ یا پارچه خط عرضی نازکی در جایگاه دو چشم ایجاد می‌کند و کاغذ یا پارچه را روی چشم‌ها قرار می‌دهد. این حالت چشم‌ها را مشابه چشم‌های مردمان کشورهای سرزمین آفتاب تنگ کرده و از ورود اشعه زیاد خورشید و برف کوری پیش گیری می‌کند. در غیر این صورت فرد در کمتر از ۲۰ دقیقه دچار برف‌کوری می‌شود. با بروز این حالت، فردی باید شخص را برای پایین آمدن از کوه همراهی کند. این حالت با یک روز استراحت رفع می‌شود.

صعود با پشتیبانی تمام اعضای گروه

کوهنوردی فعالیتی است که حرفه‌ای‌های آن تک‌روی در این رشته را توصیه نمی‌کنند. محمود هاشمی‌ می‌گوید در شرایط دور از دسترس و به خصوص زمستان، صلاح نیست اشخاص در گروه‌های کوچولو و کمتر از چهار نفر به کوهنوردی بروند. چون در شرایط بحرانی احتیاج است حداقل دو یا سه نفر کار امدادرسانی را به انجام رسانند. اما ازدیاد تعداد اشخاص در صعودهای زمستانی محدودیتی ندارد هرچند طبق مقررات کوهنوردی باید به ازای هر شش تا هشت کوهنورد یک مربی کوهنوردی در گروه حاضر باشد.

محمد نصیری می‌گوید کوهنوردی مصداق کامل کار گروهی است. رفاقت در این رشته ورزشی در حدی است که اعضای گروه پیوسته آماده کمک رسانی به همنوردهای‌شان هستند. از طرفی شکیبایی لازم برای صعود به قله، رابطه کارایی بین جسم و روح کوهنورد برقرار می‌کند. همراهی جسم و روح کوهنوردان برای آنها صعودهای موفقیت‌آمیزی رقم می‌زند؛ نمونه بارز خودسازی که احتمالا مشابه آن در کمتر فعالیتی پیدا شود.

عکس شماره ۷ ⇩عکس سکوت برف در قلمرو کوهستان را آزمایید

دانش پوشش در برودت کوه

درست است که سوز تیز کوهستان هر حرکتی را به سمت فلج شدن پیش می‌برد اما راه‌حل مواجهه با این سوز بهره گیری از بیشترین میزان تیپ نیست. محمد نصیری می‌گوید برای صعودهای زمستانه به‌اندازه‌ای تیپ بر تن بکنید که اندام عرق نکند. چون اگه تیپ کوهنورد در اثر تعریق خیس شود به دلیل هوای خنک زمستان دیر خشک خواهد شد. علاوه بر این احتمال منجمد شدن تیپ در این شرایط بیشتر است. تیپ عالی کوهنوردی زمستان در سه لایه دیزاین شده است؛ لایه اول تیپ به صورت استرچ و از جنس پلی‌استر توسعه یافته است.

این نوع تیپ ویژه کوهنوردی بوده و دیر خیس می‌شود. اما بهره گیری از تیپ پنبه‌ای در لایه زیرین تیپ کوهنوردی به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود از آنجا که این لباس‌ها خنک بوده و رطوبت آنها به سفتی خشک می‌شود، به آنها لقب قاتل کوهنورد می‌دهند. در عوض، لایه استرچ تیپ زیرین رطوبت را به لایه بعدی تیپ که پلار نام دارد منتقل می‌کند. لایه سوم اما از جنس گورتکس است و رطوبت را از داخل به بیرون جابجایی می‌دهد. اکنون برای لایه رویی تیپ کوهنوردی پارچه‌ای وجود دارد که مرغوب‌تر از گورتکس است. این پارچه که «ایونت» نام دارد چهار برابر گورتکس توانایی تنفس دارد.

پوشش سر در صعودهای زمستانه اهمیت ویژه‌ای دارد. از آنجا که سر هنگام فعالیت بیشتر عرق می‌کند همراه داشتن دو کلاه برای تعویض هنگام تعریق لازم است. همراه داشتن دو جفت دستکش و جوراب اضافه نیز برای آن توصیه می‌شود که اگه به هر علتی یک لنگه از دستکش یا جوراب‌ها نابود شد، لنگه‌های دیگر را جایگزین کنید؛ به این علت که گم شدن دستکش‌ها با وجود وزش باد در کوهستان طبیعی است.

مزه هیمالیانوردی

کوهنوردهای حرفه‌ای می‌گویند انتهای کوهنوردی، هیمالیانوردی است. احتمالا حس صعود به قله‌ها در داخل و خارج از کشور تفاوت چندانی برای یک صعودکننده نداشته باشد اما بدون شک تفاوت‌ها در زمان ایستادن روی قله‌ها بارز می‌شود. محمد نصیری می‌گوید امکان می دارد قله‌هایی را که به آن صعود کرده‌اید بلندترین نقطه منطقه‌ای کشف بکنید که برای صعود انتخاب کرده‌اید.

بنابراین وقتی که روی قله ایستاده‌اید در پیرامون شما ارتفاعات دیگری نگاه کرده نمی‌شوند. اما صعود در هیمالیا چنین شرایطی ندارد چون وقتی که روی یک قله ایستاده باشید، تا چشم کار می‌کند قله‌های بلند نگاه کرده می‌شود. آنقدر کوه در این ناحیه هست که انگار تا بی‌نهایت کشیده شده‌اند. آنطور که نصیری می‌گوید رشته کوه هیمالیا سه هزار کیلومتر وسعت دارد و تا جایی که افق دید ما کار می‌کند قله‌های بلند سینه به سینه هم ایستاده‌اند. حتی بعضی از قسمت‌ها در این ناحیه هنوز نامگذاری نشده‌اند و اسمی‌ برای آنها وجود ندارد.

عکس شماره ۸ ⇩عکس سکوت برف در قلمرو کوهستان را آزمایید

محمود هاشمی ‌می‌گوید کوهنوردی که به هیمالیا صعود می‌کند قدم به نقطه‌ای می‌گذارد که خبری از رویش گیاه در آن نیست. در این نقطه احتمالا گهگاه یک کلاغ پرواز کند آن هم درپی خوراکی ای که خیال می‌کند در کوله کوهنوردان است. هاشمی ‌معتقد است «طبیعت در این نقطه از زمین به انسان پیام می‌دهد که وارد این ناحیه نشوید چون اینجا قلمروی من است.» احتمالا برای این است که تا‌کنون در دنیا کمتر از ۱۰۰ تلاش برای صعود به فتح نشده‌های هیمالیا انجام شده است. تا امروز دو نقطه در زمستان دور از دسترس کوهنوردهای زمستانی قرار گرفته است. «نانگاپاربات» که به قله قاتل نامدار است و «کی تو» که دومین امار طلفات کوهنوردان را از آن خود کرده است. در این میان قله‌های «ماترهورن»، «کلیمانجارو»، «بنالی» و «اسپانتیک» جزو زیباترین‌های دنیا در صعودهای زمستانی قلمداد می‌شوند.

خوشگل ترین صعودهای زمستانه در کشورمان

علاقه به خوشگلی یک حس مشترک است اما خوشگلی می‌تواند به‌اندازه آدم‌های روی کره زمین تمجید داشته باشد. با این حال برای آدم‌هایی که تماشای قله‌های سَر در اَبر احساسات‌شان را دچار غلیان می‌کند، باید تمام کوه‌ها و قله‌های برف گرفته کشور به نوعی زیبا باشند به خصوص وقتی بر بلندای آنها می‌ایستند. نسترن گودرزی دربرابر سوال در رابطه با خوشگل ترین قله‌های کشورمان در صعودهای زمستانه سراغ علم کوه، دماوند، توچال، دو برار و رشته کوه زاگرس می‌رود. او می‌گوید: «علم کوه یک کوه جوان است و صعود به آن در تمام فصول سخت است. به خصوص که دارای مسیر دیواره‌ای و صخره‌ای هم است و برای صعود به آن باید دیواره‌نوردی کنید، آن هم در ارتفاع چهار هزار متری.

اما کوه دماوند نه به جوانی علم کوه است و نه مسیرهایش نیازمند سنگ‌نوردی است. صعود به قله دماوند در فصل گرما یک روزه هم انجام می‌شود اما زمان طبیعی آن دو تا سه روز است. درحالی که این مدت در زمستان بسته به میزان برف ناحیه تا چهار یا پنج روز هم طول می‌کشد. البته صعود در زمستان به حرکت کوهنوردها از جبهه‌های گوناگون کوه هم بستگی دارد. معمولا جبهه شمالی به دلیل وجود برف بیشتر صعود سخت‌تری پیش پای کوهنورد می‌گذارد. اما جبهه جنوبی برف کمتری نسبت به جبهه شمالی دارد و بنابراین صعود از سمت آن راحت‌تر است.» به گزارش سرزه به نقل از نسترن گودرزی، قله دو برار صعود سفتی در زمستان دارد که امکان می دارد ۱۰ روز زمان ببرد.

عکس شماره ۹ ⇩عکس سکوت برف در قلمرو کوهستان را آزمایید

اما مدت این صعود در بهار به دو روز و نیم می‌رسد. او ویژگی‌های صعود به رشته کوه زاگرس را بر می‌شمرد و می‌گوید زاگرس ارتفاع کمتری نسبت به رشته کوه البرز دارد و در عین حال هنگام صعود، امکان مشاهده عشایر زاگرس هم برای کوهنوردها وجود دارد. خوشگلی قله‌های کشورمان در صعودهای زمستانی از دید سایر گفت و گو شوندگان ما نیز پنهان نمانده است؛ به این علت که اغلب آنها در رابطه با زیبایی‌های دماوند و علم کوه اتفاق نظر دارند. محمود هاشمی‌ اما زیبایی‌های صعود زمستانه در کوه‌های تفتان، سبلان و اُشترانکوه را نیز در این میان یادآور می‌شود.

معادل برنز، نقره و طلا برای صعودکنندگان

صعود به قله‌های با ارتفاع‌های گوناگون معادل حکم‌های قهرمانی در رشته‌های ورزشی بین المللی است. آنطور که محمد نصیری می‌گوید صعود به قله‌هایی با ارتفاع ۷۹۰۱ تا ۸۲۰۱ متر معادل با کسب مدال برنزی رنگ در مسابقات بین المللی است. این حکم در رابطه با صعود به قله‌هایی با ارتفاع ۸۲۰۱ تا ۸۴۹۹ متر به کسب مدال نقره ای رنگ می‌رسد و بالاتر از ۸۵۰۰ متر تا ۸۸۴۸ متر را معادل با مدال خوشرنگ طلای جهان می‌دانند. البته کوهنوردها برای ثبت چنین صعودهایی باید پیش از صعود، اجازه شورای برون مرزی را از وزارت ورزش آماده کرده باشند. چون در غیر این صورت، حکم قهرمانی پس از صعود به آنها تعلق نخواهد گرفت.

یا شانس یا اقبال؟!

آدم‌ها گاهی شانس می‌آورند این درست، اما این بحث علتی برای صعودهای زمستانه بدون آموزش نگاه کردن و کسب تجربه نمی‌شود. نداشتن اطلاعات سبب می‌شود شخص با دانسته‌های کم و پراکنده وارد محیط کوهستان شود. در حالی‌که آموزش‌های گام‌برداری، سرخوردن و کوهپیمایی کمک می‌کند شخص آگاهی بدارد کوهنوردی و صعود زمستانی را از کجا و به چه صورت آغاز کند. آنطور که نسترن گودرزی می‌گوید کارآموزی پایه سنگنوردی برف و یخ مدت سه روز زمان می‌برد.

در این فرصت علاقه‌مندان به آموزش کوهنوردی در یک ناحیه مطمئن با کمک مربی و تجهیزات تمرین می‌کنند. علاوه بر این، برای آگاهی بیشتر آنها از زیر و بم رشته کوهنوردی، جزوه‌هایی در اختیار آنها قرار می‌گیرد تا پس از مطالعه و آموزش از محتوای آنها آزمونی از اشخاص گرفته شود. نسترن گودرزی می‌گوید تمام این دوره‌های کارآموزی شامل مرحله توسعه یافته هم می‌شود. اما بین دوره کارآموزی و توسعه یافته باید یک سال فاصله باشد. آموزش گیرندگان در ‌ دوره‌های توسعه یافته هم با وجود مربی و در ناحیه مطمئن آموزش می‌بینند. مدت برگزاری دوره کارآموزی توسعه یافته طرح درس چهار روزه دارد.

نوستالژی هایی از صعودهای زمستانی حرفه ای ها

… و باز مجدداً به دامان کوه برگشتیم

قله‌های زیگزاگی وسط سال‌های بچگی، پشت سر نقاشی‌های‌مان می‌ایستادند؛ یک طور منظم و دست در دست هم، برای آن که ته جهان طرح و نقاشی به یک جای اُسطقس‌دار وصل باشد. به میخ‌هایی که سر و ته به مرز زمین و آسمان فرو رفته بودند و کله‌های‌شان وقت و بی وقت عین کله قند سفید می‌شد. خیلی‌های‌مان از این پایین، سفیدک زدن کوه‌ها را می‌دیدیم و قند توی دل‌مان آب می‌شد. اما بعضی‌ها به این دلخوشی‌های کوچولو، دل خوش نمی‌کردند. نمونه‌هایش گفت و گو شوندگانی که ما را در تهیه این گزارش کمک کردند.

می‌گویند درمیان کوهنوردان نمی‌شود شخصی را یافت که برای یک بار با خودش این جمله را زمزمه نکرده باشد: « این واپسین باری است که قدم به کوه می‌گذارم…» اما این عهدها که در شرایط ویژه و بحرانی بسته می‌شوند دربرابر آوای فراخواندن کوه‌ها دوام چندانی نمی‌یابند. این شکلی می‌شود که باز کوهنوردها برمی‌گردند و باز ماجرا می‌آفرینند. آنچه درپی می‌آید داستان های قرار می داری از زبان کوهنوردان حرفه‌ای در صعودهای زمستانی آنهاست. هرچند که از میان تمام داستان های رخ داده، ما جویای سفیدترهای‌شان شده‌ایم وگرنه جدال با طبیعت آن هم در شیب‌های تند برفی، روی تیره‌ای هم دارد که امیدواریم به هیچ کدام از کوهنوردان دنیا رو نکند.

در انتظارِ صبحِ صعود/ محمود هاشمی

سال گذشته برای صعود به قله نانگاپاربات برنامه‌ریزی می‌کردیم. گروه ما شماری کوهنورد خارجی هم داشت. اطلاعات هواشناسی پیش از صعود، به ما می‌گفت که صعود زمستانی به این قله معضل چندانی در برندارد. شب پیش از صعود با دو کوهنورد ایتالیایی و اسپانیایی به تفاهم رسیدیم که ساعت ۱۰ صبح فردا حرکت را به سمت اردوگاه بعدی آغاز کنیم. وقتی که هوا تاریک شد، ۱۰ تا ۱۵ سانتی‌متر برف در حوالی جایی که چادر زدیم نشسته بود و وقتی برای خوابیدن، زیپ چادر را می‌بستم، نم برفی گرفته بود. هوا آنقدر خنک بود که عقربه‌های ساعت را روی مچ دست هم را از کار بیندازد. چاره‌ای نبود جز این که ساعت را در کیسه پَر و در مطبخ قرار بدهم تا صبح هنگام تهیه ناشتایی با گرمای چراغ مجدداً شروع به فعالیت کند. این شد که بدون ساعت استراحت کردم.

عکس شماره ۱۰ ⇩عکس سکوت برف در قلمرو کوهستان را آزمایید

ارتفاع، خواب آدم را کم می‌کند. با این حال وقتی که بیدار شدم تاریکی هوا نشان می‌داد که برای خوابیدن بیشتر زمان دارم. به همین خاطر مجدداً استراحت کردم تا یک ساعت دیگر به همراه سپیده صبح بیدار شوم. این خوابیدن و بیدار شدن به امید روشنی هوا چندین بار تکرار شد و هر بار خبری از سپیده صبح نبود تا جایی که خوابیدن من سبب درد گرفتن کتفم شد.

با وجود این درد، خوابیدن امکان نداشت. جدید، از بیرون چادر هم صداهایی به گوشم می‌رسید. چادرهای ما در بیرونی و داخلی دارد. زیپ اول چادر را گشودم و نگاه کردم توی کفش هایم پوش برفی ریخته. اما وقتی که زیپ دوم چادر را گشودم ۳۰ تا ۴۰ لیتر برف داخل چادر ریخت. من مدت‌ها بود در چادر و زیر بارش برف دفن شده بودم. با دست‌هایم برف‌های تلنبار شده روی هم را کندم. بالاخره اشعه آفتاب چشم‌هایم را زد و بعد همراهانم را در حال تکاپو در جوار چادرهایی نگاه کردم که زیر سفیدی برف به خواب رفته‌اند.

پنجاه متر تا اعماق زمین/ محمود هاشمی

قله گاشربروم یک، زیر لایه‌ای از یخ‌های بلوری استراحت کرده و گروه کوهنوردی پس از صعود به قله، راه بازگشت را در پیش گرفته‌اند. محمود هاشمی رئیسی گروه را به عهده دارد و حواسش هست بقیه اعضای گروه به او بپیوندند. اما شیب گاشربروم یک، خیلی تند است. آسمان، برف سنگینی قرار داده روی این شیب تند و باید برای حفاظت از اعضای گروه راه‌حلی یافت. خطر سقوط بیخ گوش بچه‌هاست. زیر لایه برف نو، بلور یخ استراحت کرده و این کار بازگشت را سخت‌تر می‌کند. محمود هاشمی ‌از اعضای گروه می‌خواهد برای پایین آمدن از کوه، پشت به شیب حرکت کنند. اخطار به گوش یکی از اعضای گروه نرسیده. حرکت او رو به شیب تند کوه، با سرعت می‌شود.

کوه، هر لحظه آبستن وقایع غیرقابل بازگشت می‌شود. محمود هاشمی ‌با عجله به سمت عضو ناآگاه می‌رود تا او را از نحوه حرکت درست مطلع کند. یک آن، یخ شکن محمود هاشمی ‌به جایی گیر می‌کند و دهلیز برفی، به سمت او دهان می‌گشاید. کلاه از سر سرپرست گروه می‌افتد، دستکش‌ها… یخ‌شکن؛ همه چیز بین زمین و آسمان رها می‌شود. سرپرست، غلت می‌خورد و آدم‌ها در نگاهش کوچولو و کوچک‌تر می‌شوند. یک ضربه و بعد، زمین و زمان در دم، سیاه می‌شود.

عکس شماره ۱۱ ⇩عکس سکوت برف در قلمرو کوهستان را آزمایید

-« من مرده‌ام و اینجا پایان دنیاست؟»

باد در گوش سرپرست گروه، هو می‌کشد و بعد آرام می‌گیرد. نوری که از آسمان توی چشم می‌زند، دنیا را کور می‌کند. «چشم‌هایم را می‌بندم…» صدای آدم‌ها می‌آید. خدا را صدا می‌کنند و اولیاء‌اش را. یکی از بچه‌هاست؛ دارد می‌دود. می‌رسد بالای سرم. حالم را می‌پرسد. دست می‌برد و گوش‌هایم را درپی لکه و رد خون وارسی می‌کند. پاهایم را تکان می‌دهم. بلند می‌شوم و دره‌ای را نگاه می‌کنم که ۵۰ متر با سقوط در آن فاصله داشته‌ام. اما با واپسین ضربه‌ای که خورده‌ام از دهلیز بیرون افتاده‌ام. با خودم می‌گویم «دیگر به هیمالیا برنمی‌گردم.» و دو ماه بعد باز هیمالیا زیر پاهای من است.

صعودِ نرفته و دهان سوخته! / نرگس گودرزی

ما سه نفریم. برنامه هم معین است. مبدا: کلون بستک. می‌رویم سمت ارتفاعات فشم. تا سرک‌چال سه شب فاصله داریم. این می‌شود یک صعود تمام عیار و مستقل. زمان حرکت هم‌، صبح اول وقت. شب پرده سیاهش را روی کوه می‌کشد. نرگس گودرزی و همراهانش پیش از خوابیدن در چادرهای‌شان رد پای خرسی را دنبال می‌کنند که از آن حوالی گذر کرده و رفته است. سپیده می‌زند. کوله پشتی‌ها مهیا می‌شوند. عینک‌ها به چشم. مسیر کلون بستک به سرک‌چال سه بانوی کوهنورد را برای صعود فرا می‌خواند. اما خرس قهوه‌ای در فاصله ۵۰ متری سه کوهنورد، هم بر مسیر سایه‌ انداخته و هم بر سر فرزند خرسی که همراهش است.

خرس روی پاهای عقبش بلند می‌شود و حرکت کوهنوردهای مقابلش را زیر نظر می‌گیرد. ایستاده روی پاها و دارد موقعیت هجوم را وارسی می‌کند. میان دره و چنگال درنده خرس، انتخاب عاقلانه همان دره عمیق است. نرگس گودرزی و همنوردها دره کناری را به سرعت پایین می‌آیند. برنامه و مسیر عوض می‌شود. این بار یک خرس هم به عنوان شکارچی بر سختی‌های صعود اضافه کرده و می‌تواند در تمامی‌ مسیر کوهنوردها را دنبال کند. پای یکی از همنوردهای نرگس گودرزی دربین راه زیان می‌بیند و تجهیزات آن دیگری در فراز و نشیب مسیر فرار در دره گم می‌شود. ساعات پایانی شب است و نرگس گودرزی به همراه همنوردهایش صعودی را به پایان برده‌اند که برنامه شروعش را یک خرس گرسنه از جای دیگری کلید زده بود.

همنورد ناشناس در توفان توچال/ نسترن گودرزی

یک صعود زمستانی در هوای نامساعد توچال. خوبی‌اش این بود که من وسایل و تجهیزات کامل را همراه داشتم و از آمادگی جسمی خوبی برای صعود به قله برخوردار بودم. با نامساعد شدن هوا عینک طوفان را به چشم قرار دادم و کلاه طوفان را سرم کردم. در مسیر حرکتم به سمت پناهگاه با سه کوهنورد مواجه شدم. یکی از آن سه کوهنورد از من درخواست که پشت سر من حرکت کنند و من با حرکت سر موافقتم را به آنها اعلام کردم. کوهنوردی در زمستان برای شخصی که جلوتر از بقیه در کوه حرکت می‌کند سخت‌تر است چون اوست که گام برمی‌دارد و مسیر را برای نفرات پشت سر معلوم می‌کند. پس از رسیدن به پناهگاه و پس از آن که عینک و کلاه طوفان را برداشتم برای آن سه کوهنورد مرد بسیار باورنکردنی بود که یک زن در آن هوای نامساعد جلودار مسیر آنها در کوه شده است.

**با نظرات خود به ما در پيشرفت خدمات به شما، يارى نماييد**

نگارش: مهتاب ذ.

دانستنی های سفر در بخش گردشگری سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست
««« »»»
بيار نفحه‌ای از گيسوی معنبر دوست

سکوت برف در مرزوبوم کوهستان را آزمایید (۱۱ عکس)

TT / 529 — TP / 11%

با دیگران به اشتراک بگذارید

[ منبع این خبر سایت سرزه می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات

دانلود سریال خارجی

دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم خارجی

دانلود فیلم و سریال