خوب و بد خوراک هواپیما! (۷ عکس)


خوب و بد غذای هواپیما!

غذای هواپیما با اینکه چیزی جدا از خوراکی هایی که روی زمین می‌خوریم نیست، اما برای خودش شخصیت و هویت مستقلی دارد، به خصوص چنانچه نخستین تجربه پرواز مربوط به روزهای کودکی‌تان بوده باشد؛ روزهایی که حتی تی‌تاپ توی هواپیما هم برای‌مان مزه دیگری داشت.
وب‌سایت همشهری شش و هفت – حبیبه بدری: غذای هواپیما با اینکه چیزی جدا از خوراکی هایی که روی زمین می‌خوریم نیست، اما برای خودش شخصیت و هویت مستقلی دارد، به خصوص چنانچه نخستین تجربه پرواز مربوط به روزهای کودکی‌تان بوده باشد؛ روزهایی که حتی تی‌تاپ توی هواپیما هم برای‌مان مزه دیگری داشت.
در پروازهای داخلی پذیرایی گاه به همان تی‌تاپ باقی مانده از سال‌های دور و آبمیوه‌ای که قرار است عمل بلع این ابر شیرینی را آسان‌تر کند مختصر می‌شود. شرکت هواپیمایی چنانچه کمی دست و دلباز باشد برای‌تان یک مینی ساندویچ هم تدارک می‌بیند، اما درباره پروازهای خارجی که ساعت پرواز بیشتر است و قرار است شرکت هواپیمایی تدارک یک قول غذای عمده نگاه بکند قصه کمی فرق می‌کند.

عکس شماره ۱ ⇩
عکس خوب و بد غذای هواپیما!

در سال‌های اخیر کیفیت غذای خطوط هوایی بهتر شده، ولی باز هم فاصله زیاد از تهیه تا سرو در ارتفاع ۱۰ هزار متری، سبب می‌شود که این ارتقای کیفیت، زیاد محسوس نباشد و آنها که مسافرت های هوایی با زمان‌های طولانی دارند از آنچه ارائه می‌شود گلایه داشته باشند. مانند همین چندین وقت پیش که تصویر و عکسی با عنوان «دادخواهی مسافران به کیفیت غذا» در «پرواز شهر تهران-استانبول» یکی از خطوط هوایی داخلی در اینترنت دست به دست می‌شد و نشان می‌داد که مسافرها غذاها را کف هواپیما چیده‌اند. غذای هواپیما و همه چیزهایی که به آن مربوط می‌شود گزارشی است که هفته جاری می‌خوانید.

وارسی هفته:به چه دلیل کوکوها مزه دمپایی ابری می‌دهند؟!

چنانچه شما هم فکر می‌کنید کوکوهایی که در پرواز می‌دهند مزه دمپایی ابری می‌دهد یا سس‌ها تبدیل به چیزی شبیه لوسیون اندام شده‌اند،‌ باید آگاهی بدارید که همه تقصیرها گردن آشپزها و گروه کترینگ نیست. آنهایی که دستی به میکروسکوپ دارند و از شیمی مواد خوراکی سر در می‌آ‌ورند، می‌گویند بخشی از بی‌مزگی و بی‌طعمی غذاهای خطوط هوایی، مربوط به شرایط کابین در ارتفاعی است که هواپیما پرواز می‌کند، البته فقط بخشی از آن!

فشار بی‌مزه!

عکس شماره ۲ ⇩عکس خوب و بد غذای هواپیما!

کانون تحقیقاتی فرانهوفر(The Fraunhofer Institute) پس از تحقیقات اعلام کرد فشار موجود در کابین هواپیما وقتی هواپیما ارتفاع می‌گیرد اعصاب چشایی را بی‌حس می‌کند. محیط خشک و خنک هم مزید بر علت می‌شود تا غذا خوردن وقت سرماخوردگی در هواپیما شبیه‌سازی شود و درکی از طعم‌ها و مزه‌ها نداشته باشیم و همه چیز به نگاه مان بی‌مزه بیاید. درک ما از شوری و شیرینی در ارتفاع تا ۳۰درصد کاهش پیدا می‌کند، فشار هم گیرنده‌های حسی موجود در بینی را ضعیف می‌کند و نتیجه: غذا بی‌مزه است!

صدا نکن نگاه بکنم چی می‌خورم!

پژوهش روی اثر صدا بر تجربه ما از طعم‌ها، کاری است که دانشگاه کورنل (Cornell University) به انجام رسانده است. این پژوهش نشان می‌دهد که سر و صدا تجربه‌ مزه ای ما را مخدوش می‌کند. در این وارسی گروهی ۵۰ نفره در محیطی آرام سرگرم خوردن غذا شدند، از همان گروه خواست شد تا هدفونی روی گوش‌های‌شان قرار بدهند و به صدای شبیه‌سازی شده‌ موتور جت با توانایی ۸۵ دسیبل گوش بدهند و غذا بخورند. نتیجه نمایان کرد سر و صدا بر درک ما از طعم غذا اثر منفی دارد. اثر سر و صدا بر چشایی را موقع تست مزه غذا روی اجاق گاز هم می‌توانید آزمایش کنید، وقتی چندین دیگ روی اجاق گاز می‌جوشد و صدای دیگری هم باشد شما طعم شوری و شیرینی را خوب تشخیص نمی‌دهید.

خشک مانند کویر!

گیرنده‌های حسی در محیط خشک عملکرد کمتری از خود نشان می‌دهند. در ارتفاع، رطوبت درون هوای کابین به زیر ۱۲درصد می‌رسد این یعنی هوایی شبیه کویر! این خشکی، فرا زمینی نامناسب را برای غذا خوردن ایجاد می‌کند. به همین دلیل است که مسافران پس از صرف غذا به سرعت احساس تشنگی کرده و خواست آب یا آبمیوه می‌کنند.

شرایط همه مکانی!

عکس شماره ۳ ⇩عکس خوب و بد غذای هواپیما!

تحول طعم در غذاهای هواپیما دلیل دیگری هم دارد که ویژه شرایط کابین نیست. هر خوراکی ای که پس از طبخ شدن بسته‌بندی و خنک می‌شود، طعم فرق می داری از طعم اولیه پیدا می‌کند. با حضور همه این شرایط خطوط هوایی که از همه این نکات باخبرند سعی می‌کنند راه‌هایی به کار ‌ببندند که طعم غذاها حفظ شود، مثلا به غذاهای خود مقدار بیشتری نمک و شکر می‌زنند. چنانچه در هواپیما به شما بین دو غذای تند و شیرین حق انتخاب داده می‌شود و چنانچه درپی خوراکی طعم‌دار هستید، بهتر است گزینه‌ اول را برگزید.

چهره:کدام خطوط هوایی خوب ترین غذا را دارند؟

جیسون کسلر؛ نگارنده و متخصص آشپزی، خوب ترین غذاهای سر سفره آورده شده در هواپیما‌ها را دسته‌بندی و سایت معتبر TPG آنها را منتشر کرده‌است. البته نگارنده غذای تک تک خطوط هواپیمایی را در زمان و مسیرهای گوناگون نچشیده و این کار را با وارسی سایت‌هایی که در این باره نظرسنجی می‌کنند، خطوط هوایی که جوایز معتبری برنده شده‌اند و تجربه شخصی خود به انجام رسانده. او می‌گوید: «گرچه که معیارهای انتخاب خوب ترین خط هوایی، از نظر غذای سر سفره آورده شده امکان می دارد چندان سنجیده نباشد و هرکس بر اساس سلیقه خود نگاه ای متفاوت داشته باشد، اما من سعی کرده‌ام سلیقه‌های گوناگون را مد نظر گذارم. آنچه در اینجا می‌بینید بیشتر یک اجماع آراست تا نتیجه‌گیری علمی و سنجیده!»

«سنگاپور، کشور ترکیه، امارات، اتحاد، کتی پسیفیک هنگ کنگ، ایرفرانس، کشور قطر، اتریش، کوانتاس کشور استرالیا، تایی، کره، لوفت هانزا، ویرجین ایالات متحده، نیوزیلند، عمان و انا کشور ژاپن» به ترتیب لیست خوب ترین خطوط هوایی را از نظر سرو غذا تشکیل داده‌اند.

سنگاپور چگونه اول شد؟

عکس شماره ۴ ⇩عکس خوب و بد غذای هواپیما!

پژوهش و وارسی علمی روی طعم و مزه غذاها در ارتفاع کاری است که هواپیمایی سنگاپور به طور دائم انجام می‌دهد و نتیجه را به کار می‌بندد. این خط آزمایشگاهی دارد که فضای درون کابین را از نظر صدا، فشار و دیگر پارامترها شبیه‌سازی می‌کند. بعد غذاهای گوناگون در آن تست می‌شوند تا خوراکی هایی که در آسمان هم لذیذ می‌مانند،‌ یافت شوند. هواپیمایی سنگاپور حالا یک منوی ۶۰ آیتمی دارد و خوراکی هایی که به لطف تیم مخصوص آشپزها کیفیت بالایی دارد، برای همین می‌تواند در صدر جدول بنشیند و غیرممکن باشد.

نایب قهرمان‌ها!

هواپیمایی کشور ترکیه علاوه بر خدمات درجه یک آشپزی با سرویس قهوه خود قادر بوده رتبه دوم را بگیرد. هواپیماهای خاورمیانه (اتحاد، امارات، کشور قطر) همگی درمیان ۱۰ خط هوایی برترند. بی جهت نیست که بسیاری این خطوط را برای پرواز انتخاب می‌کنند. خطوط آسیایی هم در مجموع خوش درخشیدند.

چندین مورد

چنانچه می‌خواهید با خودتان تنقلات به درون هواپیما ببرید:

مواد خوراکی ای روغنی را نبرگزید، حتی مغز بادام، پسته و شبیه به اینها.

لواشک، میوه خشک، آلو، انجیر و خشکبار دیگر، خوب ترین گزینه‌ها هستند.

مواد قندی و شکلات حتما همراه‌تان باشد،‌ می‌دانید که بعضی از پروازهای داخلی در شکلات ابتدای پرواز هم صرفه‌جویی می‌کنند.

حواس‌تان به ممنوعیت گیت باشد، خیلی احتمال دارد خوراکی‌های آبدار که بسته‌بندی عالی ای هم ندارند، پای‌شان به هواپیما نرسد.

عکس شماره ۵ ⇩عکس خوب و بد غذای هواپیما!

ناسازگار با زیستگاه طبیعی!

کترینگ‌های هوایی، ضایعات زیادی تولید می‌کنند. موادی مانند پلاستیک، آلومینیوم و روغن توانایی بازیافت دارند و غذاهای اضافه، دور ریخته می‌شوند. در پروازهای متداولی، به ازای هر مسافر یک سینی غذا ارائه می‌شود، ولی در پروازهای درجه ‌یک برای اینکه به خواست مسافر برای راگوی ماهی یا خاویار بیشتر جواب منفی ندهند، حداقل به‌اندازه یک برابر و نیم شمار مسافران، غذای اضافه به هواپیما منتقل می‌شود که قسمت عمده‌ آن دور ریخته می‌شود.

مطبخ مجازی

کافی است در اینترنت چرخی بزنید و مثلا هشتگ # air line meals را جست‌وجو کنید تا فراوان عکس‌هایی را که مسافران خطوط هوایی از تجربه خوراکی ای! خود به اشتراک گذاشته‌اند نگاه بکنید؛ عکس‌هایی متعلق به پرواز‌های اکونومی کلاس، بیزنس کلاس و اعزام کن کلاس که برای آنهایی که هیچ‌کدام را تجربه نکرده‌اند، می‌توانند جذاب‌ باشند.

عکس‌هایی که با کپشن‌های موافق و مخالف همراه می‌شوند. یکی از طعم آشامیدنی به همراه غذا سورپرایز شده و دیگری دور مارمولکی که توی بسته غذا یافته خط کشیده. کلکسیون این عکس‌ها را www.airlinemeals.net دور هم جمع کرده. این سایت نزدیک به ۴۰ هزار عکس از بیش از ۷۰۰ خط هوایی در آرشیو خود دارد.

شعبده‌بازی

یکی بود، یکی عدم

فرود نخودسبزها توی یقه و…

امکان می دارد شما هم از غذای هواپیما تجربه‌هایی داشته باشید که با آنها غر زده‌اید یا در نهایت به توئیت و کپشن تبدیل‌شان کرده و در اینترنت به اشتراک قرار داده باشید. «امبرتو اکو»؛ نشانه‌شناس، فیلسوف ومنتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی خاطره‌ و گلایه خود را با طنازی در عجین، نگاشته و انتشار داده است. او ۱۹ فوریه ۲۰۱۶،‌ یعنی در واپسین روزهای بهمن سال گذشته فوت کرد. این روایت را مهرنوش پیشرفتی ترجمه کرده است:

عکس شماره ۶ ⇩عکس خوب و بد غذای هواپیما!

«چندین سال پیش سفری هوایی داشتم. رفت و برگشت آمستردام که به نرخ دو کراوات «بروک برادرز» و دو پیراهن «بوبورگ»، دو شلوار «آرمانی»، یک کت «توید»، که از «باند‌استریت» تهیه کرده بودم و یک ژیله «کرینزیا» به پایان رسانده شد.

توضیح می‌دهم طبق عرف در پروازهای بین‌المللی غذا سرو می‌شود. همه صندلی‌ها و میزهای کوچولو و نازک هواپیما را می‌شناسند. همین‌طور تکان‌های پرواز هوایی را. به علاوه، دستمال سفره‌ها فوق‌العاده کوچکند و چنانچه به گردن‌مان ببندیم، شکم‌مان بیرون می‌افتد و چنانچه روی معده بیندازیم، سینه‌مان بیرون می‌ماند. خب، در این صورت منطق حکم می‌کند که در هواپیما غذاهای کم‌حجمی که تیپ را کثیف نکند، سر سفره آورده شود. البته منظورم الزاما نشاسته فشرده نیست، بلکه غذاهای کم‌حجم، مانند شنیسل یا استیک تفت داده شده، پنیر، سیب‌زمینی و مرغ سوخاری است. درمیان غذاهای غیر پاکیزه، می‌توان اسپاگتی با سس گوجه، خورش، سوفله‌‌ای که جدید از فر بیرون آمده یا سوپ داغ در لیوانی بی‌دسته را نام برد. اما غذهایی که عرف است در هواپیما سر سفره آورده شود، اینهاست: گوشت بسیار برشته در سس قهوه‌ای رنگ، سبزیجات، برنج با سس گوجه‌فرنگی و نخود سبزهای آب‌پز.

درباره نخود سبزها؛ همه می‌دانیم نخود سبزها چیزهایی هستند که به دام انداختن‌شان غیرممکن است. حتی خوب ترین آشپزها از تهیه کردن دلمه نخود سبز صرف نظر می‌کنند. چنانچه بخواهیم آن طور که ادب حکم می‌کند آنها را با چنگال بخوریم، مهارشان صد برابر معضل می‌شود. نگویید وضع چینی‌ها بدتر از ماست، به شما قول می‌دهم گرفتن نخود سبز با چوب راحت‌تر از به سیخ کشیدن آن با چنگال است. بی‌خود هم سعی نکنید به من خرده بگیرید که نباید آنها را به سیخ کشید، بلکه باید جمع‌شان کرد، چون به اعتقاد من چنگال‌ها برای این دیزاین شده‌اند تا نخود سبزهایی را که ادای جمع کردن‌شان را درمی‌آورند، به زمین بریزند.

خب! باید افزود نخود سبزها پیوسته وقتی سرو می‌شوند که هواپیما به ناحیه طوفانی می‌رسد. درست وقتی که خلبان توصیه می‌دهد کمربندهای مطمئنی را ببندیم. بنابراین طبق محاسبات پیچیده، نخود سبزها فقط یک راه جلو رو دارند: یا توی یقه بیفتند یا ته زیپ شلوار فرود آیند.

قصه گوهای سنتی به ما آموخته‌اند برای اینکه لک لک از ته لیوان آب بیاشامد، لیوان باید بلند و نازک باشد و برای روباه برعکس. در هواپیما لیوان‌ها کوتاه و گشاد هستند، شبیه به تشت. اینگونه با پیروی از مقررات فیزیک حتی بدون مدد تلاطم هم هر مایعی از آنها بیرون می‌ریزد. نان‌ها هم هیچ ربطی به «باگت فرانسوی» ندارند. همه می‌دانیم برای خوردن باگت جدید باید آن را جوید و استوار کشید. نان‌هایی که در هواپیما سرو می‌شوند از نوعی آرد فشرده درست شده‌اند و تنها کافی است به آنها دست بزنیم تا با انفجارشان به ابری از پودر مبدل شوند.

البته طبق «قانون لاوازیه»، تنها در ظاهر از بین می‌روند. وقتی که به مقصد رسیدیم متوجه می‌شویم آردها ….و تمام لباس‌مان را سفید کرده‌اند و حالا شیرینی‌ها: یا شیرینی خشک هستند که در این صورت سرنوشتی شبیه سرنوشت نان‌ها دارند یا شیرینی‌تر که آن وقت از لابه‌لای انگشت‌مان چکه می‌کنند. آن هم وقتی که دستمال سفره کاغذی از سس گوجه اشباع شده و دیگر به نا خوشی نمی‌خورد.

عکس شماره ۷ ⇩عکس خوب و بد غذای هواپیما!

البته دستمال‌های خوش بو را نباید از یاد برد. اشکال آنها در این است که تشخیص‌شان از بسته‌بندی نمک و فلفل و شکر سخت است. به همین دلیل وقتی روی سالاد شکر ریختیم، دستمال خوش بو را توی قهوه‌ای می‌اندازیم که در فنجان داغ و جوش سرو می‌شود. فنجان‌هایی که لب به لب پر هستند تا به سادگی از انگشت‌مان که دچار سوختگی درجه دو شده‌اند، در بروند. دست آخر هم قهوه به کلکسیون سس‌هایی که دور کمرمان جمع شده می‌پیوندد. در «بیزنس کلاس» مهماندار در حالی که با صدای بلند پوزش می‌خواهد قهوه را روی شکم‌مان می‌ریزد.

معمولا مسئولان تدارکات شرکت‌های هواپیمایی از بین حرفه‌های هتلداری انتخاب می‌شوند. آنهایی که تخصص‌شان انتخاب ظرفی است که به جای ریزش قهوه در فنجان، ۸۰ درصد آن روی ملحفه بریزد، اما به چه دلیل؟ واضح‌ترین دلیل این است که آنها می‌خواهند مسافرها احساس تجمل کنند، فکر می‌کنند افکار مسافرها پر است از تصاویر هالیوودی، تصاویری که در آنها «نرون» برای رفع تشنگی طوری از جام‌های بزرگ می‌نوشد که ریش و چانه‌اش خیس می‌شود یا تصاویری که در آنها اربابان فئودال در حالی که ران جانداری را به نیش می‌کشند و سس و خون آن روی دانتل پیراهن‌شان می‌چکد.

چنانچه این طور نیست، پس به چه دلیل در «اعزام کن کلاس» که فضا بیشتر است، غذاهای فشرده مانند خاویار روسی روی نان تست نرم و کره خورده، ماهی آزاد و دم خرچنگ در روغن و آب‌لیمو سرو می‌شود؟ آیا واقعا به دلیل آنکه در فیلم‌های «ویسکونتی» اشراف‌زاده‌های نازی تنها با به دهان قرار دادن یک حبه انگور، فریاد می‌زدنند: «تیربارانش کنید!»، احتمالا!

غیر از طعم‌های شیرینی، تلخی، شوری و تندی، مزه ای دیگری هم در دنیا مزه‌ها حضور دارد و آن طعم اومامی(Umami) است که اشخاص کمی آن را می‌شناسند؛ مزه ای که ارتفاع بر آن بی‌تاثیر است. این طعم یک مزه مخلوطی است که یک شیمیدان ژاپنی آن را یافته و حالا در صنایع خوراکی ای به کار می‌رود. سس سویا و گوجه‌‌فرنگی رسیده اومامی هستند و به همین دلیل در خوراک‌های هواپیمایی خیلی به کار می‌روند.

با نظرات خود به ما در پيشرفت خدمات به شما عزيزان، يارى نماييد

گردآورنده: پرويز ظ.

دانستنی های سفر در بخش گردشگری سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

ز گريه مردم چشمم نشسته در خون است
««« »»»
ببين که در طلبت حال مردمان چون است

خوب و بد خوراک هواپیما! (۷ عکس)

TT / 317 — TP / 14%

با دیگران به اشتراک بگذارید

[ منبع این خبر سایت سرزه می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

تبلیغات