رسوم ازدواج در اروپای غربی (۲ عکس)


آداب و رسوم ازدواج در اروپای غربی

عکس شماره ۱ ⇩

عکس رسوم و رسوم ازدواج در اروپای غربی

دادن حلقه عروسی الماس از سالهای ابتدایی قرن پانزدهم درمیان ایتالیایی ها شایع بوده است

ﻫﺮ یک از ﻛﺸﻮرﻫﺎی اروﭘﺎی ﻏﺮبی رسوم و رﺳﻮم ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﻮد را دارﻧﺪ و ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﻔﺎوﺗﻬﺎیی ﻛﻪ در ﻣﺮاﺳﻢ ازدواج ﻣﺸﺎﻫﺪه می شود ﻣﺸﺎﺑﻬﺖ ﻫﺎیی نیز ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ ﻛﻪ در این ﻧﻮﺷﺘﺎر اﺑﺘﺪا ﻣﺸﺎﺑﻬﺖ ﻫﺎ اظهار ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎیی از رسوم و رﺳﻮم ﻫﺮ ﻛﺸﻮر ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ.

ساق دوش :

داشتن ساقدوش همراه داماد از کشور آلمان آغاز شده است. در دوران قدیم رسم بر این بود که داماد عروس آینده را از روستای مجاور بدزدد و قادر ترین رفیقش (ساقدوش) او را در این کار یاری رساند. یکی از تکالیف ساقدوش، پشتیبانی از داماد و مجادله با بستگان دختر بود که در جریان جشن عروسی شاید مبادرت به پس گرفتن او از داماد می کردند.

شعر قافیه دار :

بسیاری از رسوم و رسوم به یاد ماندنی ازدواج کشورهای غرب اروپا از انگلستان آغاز شده اند. خواندن شعر قافیه داری که راجع به “چیزی جدید، چیزی قدیمی، چیزی عاریه، چیزی آبی رنگ است” امروز بخش اهمیتی می داری از ضیافتهای ازدواج است. هرچند که شاید بسیاری از عروس و دامادها آگاهی ندارند که خصوصیتهای این شعر چه چیزی است.

«چیز قدیمی» نماد استمرار است که اغلب شامل یک بند کفش یا روسری مادربزرگ یا یک قطعه جواهر قدیمی بود.

«چیز جدید» نماد امید به آینده است و قادر هست هر چیز تازه ای از قبیل پارچه نو، یا نواری باشد که به لباس عروسی دوخته می شود.

«چیز عاریه» نماد خوشبختی در حیات مشترک است و اغلب یکی از دوستان عروس که ازدواج کامیابی داشته آن را آماده میکند.

«چیزی آبی رنگ» که از قدیم رنگ پاکدامنی و راستگویی بوده است و در اکثر مواقع نوار پارچه آبی رنگی به پایین لباس ازدواج عروس و داماد دوخته می شد.

انگشتر نامزدی :

در سال ۸۶۰ تولدی پاپ نیکولاس اول اعلام کرد که تبادل انگشتر نامزدی (آن هم طلا) برای عقد پیمان زناشویی الزامی است. در قرن ۱۳ پاپ اینسنت سوم (Pope Innocent III) اعلام کرد که یک حلقه برای نامزدی و یک حلقه برای جشن ازدواج باید مبادله شود. حین این که بین نامزدی و عروسی مدتی باید وقفه به وجود آید. طلا بودن انگشتر به معنی آن است که داماد مال و ثروت خود را نثار همسر آینده اش می کند.

۶۱۷ سال پس از فرمان نیکولاس اول، این انگشتر طلا به نگین الماس مزین شد. در ۱۴۷۷ ماکسیمیلیان امپراتور رم به شاهزاده زن مری (اهل بورگاندی) انگشتر نامزدی الماس نشان اهدا کرد و این رسم تا امروز پابرجاست و انگشتر الماس نشان نامزدی محبوب دوشیزگان غرب اروپاست. اهدای انگشتر طلای نامزدی برای اولین بار در ایتالیا مرسوم شد.

پرتاب کفش کهنه :

به طرف کالسکه عروس و داماد در دوران تئودور (Tudor) رسم شد. چنانچه کفشی به کالسکه برخورد می کرد، آن را علامت خوش اقبالی آگاهی میداشتند. رسم به روز بستن کفش ها به عقب خودرو عروس و داماد، شکل تغییر یافته پرتاب کفش کهنه است.

لباس سفید:

امروز، تصور عروس بدون لباس سفید بسیار مشکل و تا حدی دست نیافتنی است. قبل از قرن ۱۶ تولدی این رسم مهم به روز شایع عدم. ملکه آن بریتانی (Ann of Brittany) (یکی از ایالت های کشور فرانسه) در سال ۱۴۹۹ بر تن کردن لباس سفید را برای عروس رواج داد.

حمل عروس روی دست ها :

هنگامی که عروس و داماد، پس از پایان مراسم به جلوی خانه خود می رسند، داماد عروس را روی دست هایش می گیرد و برای این که پایش به آستانه در نرسیده باشد، او را برای اولین بار به این صورت به درون خانه می برد. این رسم از دو باور نشأت می گرفت:

اول این که چنانچه عروس هنگام ورود به خانه جدید پایش بلغزد یا پیچ بخورد، بد اقبالی و بلا و سوگ، حیات مشترک او را به مخاطره خواهد انداخت. باور دوم این بود که ارواح خبیثه ای که در آستانه در ساکن هستند، به محض این که عروس پا به آستانه گذاشت، از طریق پاهایش وارد اندام او می شوند و حیات مشترک آن دو را تباه می کنند. البته عاشقانه ترین راه چاره، همان است که داماد عروس را روی دست هایش بگیرد و از آستانه عبور دهد.

اکنون پس از اشاره به چند مورد مشترک به برخی از رسوم و رسوم هر اکنون پس از اشاره به چند مورد مشترک به برخی از رسوم و رسوم هر کشور توجه میکنیم.شور توجه میکنیم.

کشور آلمان

زمانی طفل فرزندی به دنیا مییاید ، چند درخت به افتخار میلادش می کارند. در آستانه ازدواج و پس از معلوم شدن تاریخ عروسی ، درختها ر ا به فروش میرسانند و خرج تهیه جهیزیه اش می کنند.

رسم بینظیری که در کشور آلمان رواج دارد، چاپ روزنامه ازدواج از جانب خانواده و دوستان عروس و داماد است. این روزنامه یا کتابچه حاوی تصویر و عکس ها ، مطالب و خاطراتی از زوج است. در مراسم پذیرایی از مهمان ها ، این نشریه ها را به فروش میرسانند و به عروس و داماد هدیه می کنند تا صرف مخارج ماه عسل شود.

جشن عروسی در کشور آلمان به طور سنتی در واقع سه روز ادامه دارد. روز اول زوج آلمانی در یک محضر در مرکز شهر با وجود اشخاص خانواده و دوستان نزدیک، با عقد عرفی زن و همسر می شوند. روز دوم ، جشن بزرگ و اصلی به انجام رسانده میشود و عروس و داماد همه دوستان و همسایگان و آشنایان ر ا فرا میخوانند. مهمانان برطبق سنت بشقابهای قدیمی ای ر ا به نشانه خوش یمنی برای شکستن می آورند ، تازه عروس و داماد ، تکه های شکسته شده را جارو می کنند به این باور که در منزل آنان هرگز چیزی نخواهد شکست.

در روز سوم مراسم عقد شرعی به انجام رسانده میشود. به جز چند نفر دختر گل به دست کس دیگری عروس ر ا همراهی نمی کند . گاهی در زمان بستن پیمان زناشویی ، زمانی عروس و داماد زانو زده اند، داماد زانویش را روی لباس عروس قرار میدهد که بدین وسیله نمایان کند در روابط زناشویی حرف اول ر ا خواهد زد. پس از سرپا ایستادن ، بعضی از عروس ها پا روی پای داماد قرار میدهند تا خلاف آن را نشان دهند.عروس و داماد پس از خروج از کلیسا ، سکه هایی ر ا به طرف خردسالان نظار ه گر پرتاب می کنند.

سپس مراسم پذیرایی از مهمانان آغاز می شود. رسم بر این است که ساقدوش عروس ر ا از مراسم پذیرایی بدزدد و به میکده محل ببرد. آن دو در آنجا می شبیه به و آشامیدنی صرف می کنند تا داماد سر برسد و پس از توجه کرد صورتحساب عروس را به مراسم برگرداند. در پایان مراسم دوستان عروس و داماد ، همه درهای خروج از تالار پذیرایی را با روبان یا حلقه های گل مسدود می کنند تا عروس و داماد برای عزیمت به ماه عسل ناچار به توجه کرد پیامد خروج شوند که البته در بیشتر مواقع ، شامل وعده برپایی یک ضیافت دیگر پس از بازگشت ماه عسل است.

اتریش

خواستگاری در اتریش در سالیان گذشته [دور] مجلسیت بیشتری داشت. داماد ، اشخاص خانواده یا دوستان خود را برای استقبال از ملاقات خانواده دختر می اعزام کرد. این فرستادگان چنانچه در طی راه مرد نابینا ، زن حامله یا راهبی را نگاه می‌ کردند ، چنین می پنداشتند که این پیوند سرانجام لذت نخواهد داشت و از خواستگاری منصرف می شدند ولی چنانچه سر راه خود بُز، کبوتر یا گرگ می دیدند، این علامت ها را خوش کشور یمن آگاهی داشته و یقین پید ا می کردند که این ازدواج توأم با خیر و لذت است.

ازدواج زن با فوت شدی که ابتدای نام خانوادگی اش با او یکسان باشد ، بدشگون شمرده می شد و در غزلی با این سوژه نمود مییافت:

To change the name and not the letter,

Is to change the worst and not the better.

تغییر نام که بدون تغییر حرف اول ( نام خانوادگی) است ، تحولی در جهت بدتر شدن است تا بهتر شدن. تازه عروس پیش از عروسی نباید نگاشتن نام جدید خود را تمرین کند. این طور تصور می شود که وسوسه و گمراهی آینده اش ر ا تباه می کند.

چنانچه چه بیشتر عروسی ها در روز شنبه به انجام رسانده میشود ، این کار رحلت کرده بد کشور یمن انگاشته می شد. البته جمعه ها را هم بد کشور یمن آگاهی میداشتند مخصوصا جمعه ای که در سیزدهمین روز ماه واقع شده باشد ، شعر سرشناس برگزاری عروسی ر ا در نیمه اول هفته مسیحی پیشنهاد میدهد.

Monday for wealth, Tuesday for health, Wednesday the best of all, Thursday for losses, Friday for

crosses, Saturday for no luck at all.

دوشنبه ثروت ، سه شنبه صحت ، چهارشنبه خوب ترین ، پنجشنبه تلفات ، جمعه نا خوشی و محنت ، شنبه بدترین است. دوختن و تهیه کردن لباس توسط خود عروس شگون ندارد و همچنین داماد نباید عروس را قبل از مراسم در لباس عروس نگاه بکند ، زیرا بداقبالی می آورد. عروس قبل از روز عروسی نباید لباس ر ا به طور کامل بر تن بکند. بعضی عروسها یک کوک نهایی را برای موقعی قرار میدهند که درست قبل از عزیمت به محل برگزاری مراسم باشد. در رابطه با بهره گیری از تور روبند ، این طور تصور می شد که عروس دربرابر ارواح خبیثه زیان پذیرند و بدین وسیله از او محافظت به عمل می آوردند.

در رابطه با بهره گیری از مخلوط گلهای سرخ و سفید ، خرافات آن ر ا ممنوع کرده بود ، زیرا نماد خون و بانداژ (پانسمان) به حساب مییایند.

هنگامی که عروس عازم جشن عروسی می شد ، یکبار دیدن به آینه برایش خوشبختی می آورد ، ولی نگاه دوم بدیمن انگاشته می شد. چنانچه در طول مسیر جاروی دودکش زدایی دید می شد علامت خوشبختی بود. گاهی می شد که خانواده عروس با دادن پول این امکان را بوجود آورند. دیدن عنکبوت ، گربه سیاه و رنگین کمان هم خوش کشور یمن شمرده می شد.

آب و هوای بد در روز عروسی نشانه شو ر بختی بود در حال یکه در بعضی فرهنگها بارش باران ر ا خوش کشور یمن آگاهی میدارند . نقل میکردند که آسمان ابری و وزش باد همراه خود حیات پرتلاطم خواهد آورد و از طرف دیگر برف با بارش خود برایشان ثروت و باروری خواهد داشت.

یِنگه ( ساقدوش عروس) تیپی شبیه او بر تن میکرد و برای درامان ماندن عروس از زیان ارواح خبیثه نقش طعمه ای را برای گیج کردن آنها بازی می کرد.

اتریشی ها معتقد بودند که در اولین خرید خانه ، هر کسی زودتر چیزی تهیه بکند ، در روابط زناشویی مسلط می شود. بسیاری از عروس ها با تهیه کردن چیزی کوچک مانند سنجاق از ینگه خود، درست پس از پایان مراسم ، خیال خود ر ا آسان می کردند.

اسپانیا

از سالیان دور ، عروس شکوفه های نارنج را در جشن ازدواج در دست می گیرد. از آنجا که درخت بهارنارنج به طور همزمان میوه و شکوفه می دهد ، گلهای آن را نماد خوشبختی و نشاط آگاهی میدارند. عروس و داماد قبل از ازدواج در کلیسا پیمان می بندند و داماد سیزده سکه به عروس هدیه می دهد که نشانه اعلام پشتیبانی از اوست. تازه عروس هم این سکه ها ر ا در کیسه کوچولوای قرار میدهد و با خود به مراسم جشن عروسی می برد.

طبق رسوم اسپانیایی، عروس از دیرباز لباس ابریشم سیاه بر تن میکند و تور خوش بافت روی صورت خود می اندازد و داماد معمولاً پیراهنی گلدوزی شده به تن می کند که عروس زن آن ر ا با دستهای خود دوخته و تهیه کرده است.

در جریان مراسم عروسی مهمانان رقص سنتی Sequidillas manchegas را اجرا می کنند و به عروس و داماد هدایایی می دهند.

اسکاتلند

اسکاتلند پیوسته رسوم ویژه به خود داشته است و ازدواج هم در این کشور رسوم و رسوم خاصی دارد. امروزه ازدواجهای اسکاتلندی تلفیقی از مراسم شایع در نواحی سنتی کوهستانی (Highland) و مراسم جدید و ساده است.

پیدایی رسوم و رسوم عروسی در اسکاتلند به قرن سیزدهم برمی گردد؛ یعنی قبل از این که نظام قرون وسطایی کلیسایی اعلام کند که هر عروسی باید در سه یکشنبه متوالی به انجام رسانده شود. اجرای اینشکلی مراسم بیش از شش قرن به طول انجامید و نهایتا به یک اعلام ساده قصد ازدواج و کسب مجوز از مقامات مکانی منجر شد.

امروزه دیگر هیچگونه احتیاجی به اعلام قصد ازدواج در کلیسا در سه یکشنبه متوالی نیست ، اما ضروری است زوج های جوان یک بار تصمیم خود را (به اطلاع عموم) منتقل بکنند ، البته در قالب راهکاری جدید و برای ارج نهادن به سنتهای قدیمی.

« سبد کشی داماد » یکی دیگر از رسوم و رسوم اسکاتلندی است که طی آن داماد باید یک سبد بزرگ پر از سنگ را بر پشت خود قرار بدهد و آن ر ا از یک طرف دهکده به طرف دیگر جابجا کند تا آن که عروس از خانه بیرون بیاید و او را ببوسد. در روز عروسی همه اهالی روستا برای همراهی با زوج جوان به طرف کلیسا به راه می افتند. اولین مراسم جلوی در کلیسا صورت می‌ گیرد و کشیش خطبه عقد را به زبان اسکاتلندی قرائت می کند. سپس کشیش جمعیت ر ا به درون کلیسا هدایت می کند و این بار جشن عروسی به زبان لاتین اجرا می شود.

در پایان مراسم عقد ، عروس و داماد حلق ه هایی ر ا مبادله می کنند ؛ انگشتر هایی که ابتدا و پایانی ندارند و نماد عشق پایان ناپذیرند . در ادامه مراسم عروس و داماد به همراه مهمانان برای شرکت در جشن مفصل به طرف خانه یکی از وابستگان به راه می افتند و نوازندگان نی انبان سنتی اسکاتلندی در طول راه و مراسم به نواختن آهنگهای شاد توجه میکنند.

جشن پایکوبی و نشاط تا نزدیکی های صبح ادامه کشف میکند. عروس و داماد قبل از بقیه می رقصند و دیگران به آنان می پیوندند. پس از ختم عروسی ، زوج جوان به خانه هدایت می شوند و داماد عروس را روی دستهایش از آستانه در می گذراند. سپس کشیش برای آن دو دعا می کند و زمانی همه از خانه بیرون رفتند یکبار دیگر برای عروس و داماد طلب عافیت و برکت می کند و زن و همسر را تنها قرار میدهد.

امروزه در اسکاتلند مراسم عروسی چندان رسمی و تشریفاتی به انجام رسانده نمیشود. معمولا یک هفته قبل از عروسی ، طی مهمانی ای جهیزیه دختر را به مهمانان نمایان میکنند ، که در برخی فرهنگها با مراسم جهاز دادن داماد مطابقت می کند. در این مراسم، هر یک از مهمانان هدیه ای برای عروس می آورند تا به تهیه وسایل حیات مشترک آن دو یاری رسانده باشند. بسته بندی همه هدایا دربرابر حضار گشوده میشود و مادر عروس با چای و شیرینی از مهمان ها پذیرایی می کند.

لباس عروس اسکاتلندی بلند و سفید است و داماد دامن و کت اسکاتلندی ویژه بر تن میکند.

در جریان حرکت عروس و داماد به طرف محراب کلیسا نی انبان نواخته م یشود یا این که عده ای سرودهایی به زبان بومی اسکاتلندی می خوانند.

عروس و داماد پیمان زناشویی را به زبان اسکاتلندی یا انگلیسی همزمان ادا می کنند و پس از مراسم سوگند، داماد یک تکه پارچه رنگی تارتان ( پارچه پیچازی اسکاتلندی) قبیله خود ر ا به لباس عروس سنجاق می کند. این کار نمایان کننده آن است که عروس یکی از اعضای خانواده او شده است.

مراسم در یک خانه بزرگ یا غذاخوری ادامه کشف میکند و طی آن به افتخار عروس و داماد نی انبان نواخته می شود و یکی از نوازندگان کارد تیغه بلندی را به عروس می دهد تا با آن کیک عروسی را ببرد که برطبق رسوم، هنگامی که عروس اولین قطعه کیک را می برد، داماد دستش ر ا روی دست او قرار میدهد و هر دو این کار ر ا به پایان میبرند.

عکس شماره ۲ ⇩عکس رسوم و رسوم ازدواج در اروپای غربی

داشتن ساقدوش همراه داماد از کشور آلمان آغاز شده است

انگلستان

عروس و داماد ، پیاده پشت سر دختر کوچولوای به طرف کلیسا می روند. دختربچه گلهای عروسی را روی زمین انتشار میدهد. پیاده رفتن در این مسیر پوشیده از گل به طور نمادین برای ابراز امیدواری حیات شاد و دوستانه عروس و داماد است . ینگه های عروس در انگلستان تیپ هایی بسیار شبیه لباس عروس بر تن میکنند تا هیچ بدخواه ، شرور و حسودی نتواند او را شناسایی کرده و به او چشم جراحت برساند.

رسوم کهن عروسی انگلیسی موجب میشود که عروس یک نعل اسب برای خوش یمنی همراه داشته باشد. به همین علت عروس یک نعل اسب نقره ای ویژه عروسهای سلطنتی بریتانیا به لبه لباس خود می دوزد.

پیمان زناشویی جلوی در کلیسا ادا می شود ، تا هرکسی که می خواهد ، شاهد این مراسم باشد.

کیک سنتی عروس در بریتانیا از نوع میو ه ای است که معمولا با کشمش، زردآلو، گیلاس و مارزی پان (Marzipan) (نوعی مایه شیرینی حاوی مغز بادام و تخم مرغ و …) آماده میشود. لایه بالایی این کیک را « کیک مسیحی شدن » می نامند و عروس و داماد آن ر ا برای مصرف در مراسم غسل تعمید اولین فرزند خود نگه می دارند.

کیک میوه ای عروس در مراسم جشن ازدواج به همراه کیک سنتی دیگر بنام کیک داماد به کار برده میشود. کیک داماد هم در وقت های قدیم از نوع میوه ای بوده است ولی امروزه بیشتر مواقع شکلاتی است.

یک رسم منحصر به فرد مربوط به دوران ویکتوریایی در جشن عروسی « روبان کشی » است. برای هر یک از ینگه های عروس یک آویز نقره ای کوچک تمام عیار خریداری می کنند، به هر آویز روبان گره زده می شود و هنگام طبخ کردن کیک آنها را بین لایه های آن میگذارند. قبل از این که عروس و داماد کیک را ببرند، ینگه ها جمع می شوند تا هر نفر یک روبان را بکشد و با درآوردن آن قطعه نقره ای به آینده خود امیدوار شود.

انگلیسی ها باریدن باران در روز عروسی را نشانه خوشبختی آگاهی میدارند . در سالیان دور، دوستان مجرد داماد ، جورابهای خود را درمی آوردند و به سوی داماد پرت می کردند. صاحب اولین جورابی که به نگاه کنی داماد اصابت میکرد ، داماد بعدی بود.

ایتالیا

از سالیان دور جشن نامزدی پیوسته با آوازخوانی دسته جمعی خانواده عروس و داماد همراه بوده است. در جریان خواستگاری اصل و نسب از اصلی ترین مسائل بود و چنانچه والدین در این مورد شکی داشت ادامه کار متوقف می شد. در برخی نکات یک نفر واسطه پیامی به خانواده عروس می رساند و چنانچه خانواده عروس موافقت خود را اعلام می کردند ، ناقوس (زنگ) عروسی به صدا درمی آمد.

دادن حلقه عروسی الماس نشان از سالهای ابتدایی قرن پانزدهم درمیان ایتالیایی ها شایع بوده است. ایتالیایی ها عقیده دارند که الماس را شعله های عشق و محبت می آفریند.

عروس در مقدمات تهیه شدن برای روز عروسی، جهازی را شامل مقداری پول، وسایل خانه ، لباس و گاهی لباس برای همسر آینده اش به خانه داماد می برد.

در ونتو (Veneto) که ونیز مرکز آن است رسم بر این است که عروس و داماد با پای پیاده به کلیسای کوچک مکانی بروند. اهالی در مسیر عروس موانعی میگذارند تا واکنش او ر ا هنگام برخورد با موانع و معضلات نگاه بکنند. به عنوان مثال چنانچه او جارویی را که سر راهش قرار داده شده است بردارد، پیوسته منزلی پاک خواهد داشت.

چنانچه فرزندی را در مسیر عروس و داماد گذارند و عروس برای کمک به او توقف کند ، مادری مهربان خواهد بود.

در بعضی از نواحی عروس و داماد قبل از رسیدن به جا عروسی باید کنده درختی را از وسط با یک اره دو دسته ببرند . این عمل همراهی و تفاهم آنان را در حیات مشترک نمایان میکند.

گره زدن یک روبان در جلوی کلیسا به نشانه پیوند میان عروس و داماد یکی دیگر از رسوم ازدواج در ایتالیاست. برطبق سنت قدیمی مسیحی ، ازدواج در ایام چله روزه (Lent) چهار هفته قبل از کریسمس (Advent) و ماههای مه و آگوست نهی شده است.

در ایتالیا داماد برای دفع ارواح خبیثه ، باید یک قطعه آهن در جیب خود قرار بدهد و عروس با تور صورت خود را از ارواح حسود پنهان بکند. پاره کردن این تور خوش کشور یمن شمرده می شود.

ازدواج در روز یکشنبه بیشترین خوشبختی را به همراه می آورد.

داشتن هرگونه زینت طلا در روز عروسی و قبل از مبادله حلقه عروسی برای تازه عروس بدشگون است. خوراکی های نمادین ایتالیایی که برای خوش یمنی باروری آماده میشود عبارتند از: کان فتی (Confetti) که شیرینی مغز بادامی است و آن را در کیسه های توری کوچولوای قرار میدهند و به سوی عروس و داماد پرتاب می کنند. همچنین شیرینی پاپیونی که روی آن شکر می ریزند و به آن واندا (Wanda) می گویند. طبق رسم (buste ) عروس یک کیف از جنس ساتن با خود جابجا میکند و مهمانان پاکتهای حاوی پول را در آن قرار میدهند تا به مخارج عروسی مفصل ایتالیایی یاری رسانده باشند. بعضی اوقات مادربزرگ عروس در طی مراسم این کیف را نگه می دارد و گاهی عروس تا پایان مراسم آن ر ا جابجا میکند تا آقایان مهمان در قبال رقصیدن با او پولی را در آن قرار بدهند.

قبل از این که مراسم به پایان برسد ، معمولا عروس و داماد لیوانی ر ا می شکنند. شمار قطعات لیوان شکسته شده نمایان کننده سالهایی است که آن دو با خوشبختی طی خواهند کرد.

در بعضی از عروسی ها ، یک جفت کبوتر سفید را به نشانه عشق و نشاط آزاد می کنند.

ایرلند

حلقه عروسی ایرلندی ، کلاد (Claddagh ) نامیده می شود که شامل قلبی است که دو دست آن ر ا گرفته اند و تاجی در بالای آن قرار دارد. دستها نمایانگر وفاداری ، تاج نمایان کننده عزت و افتخار و قلب نماد عشق است. روی حلقه این جمله نگاشته شده است «مجوز دهید عشق و رفیقی حکمفرما باشد».

چنانچه خانمی حلقه مزبور را در دست راست خود طوری به انگشت کرده باشد که نوک قلب به طرف ناخن باشد، یعنی این که مجرد است، ولی چنانچه نوک قلب به طرف درون باشد نمایان کننده آن است که نامزد دارد. در نهایت چنانچه خانمی حلقه را در انگشت دست چپ داشته باشد یعنی مزدوج شده است.

هنگامی که عروس و داماد با پای پیاده از خیابان اصلی به سوی کلیسا می روند، کسانی که به نظاره ایستاده اند به طرف آنها برنج می پاشند تا برای آنها خوش یمنی داشته باشد ، البته گاهی اشیای بزرگتری مانند ماهی تابه و قابلمه نیز به سوی عروس و داماد پرتاب می کنند.

عروس ایرلندی طبق سنت به مکان لباس سفید ، تیپی به رنگ آبی بر تن میکند.

گیاه اسطوخودوس انگلیسی، نماد سنتی عشق، وفاداری و ایثار و حتی خوشبختی است که اغلب به دسته گل عروس افزوده میشود

تا پایه های ازدواج را مقاومتر و شاد سازد.

رسم دیگری که در ایرلند جاری است ، این است که عروس موهای خود ر ا در روز عروسی می بافد. موهای بافته شده در ایرلند باستان نماد قدرت برای بانوان و خوشبختی به حساب میامد.

ازدواج در روز سنت پاتریک (قدیس پشتیبان ایرلند) خوش کشور یمن ترین تاریخ برگزاری مراسم عروسی حساب میشود.

بلژیک

در بلژیک رسم است که عروس و داماد برای اعلام تصمیم به ازدواج خود پیشنهاد چاپ کارت فراخوانی را در دو صفحه بدهند : یک صفحه از طرف خانواده عروس و صفحه دیگر از طرف خانواده داماد ، که نمایان کننده اتحاد و همبستگی دو خانواده و شراکت آنها در این ازدواج است.

برطبق یک رسم قدیمی، عروس طی حرکت به طرف محراب کلیسا، از بین جمعیت حاضر، مقابل مادرش می ایستد و شاخه گلی را به او اهداء می کند ، سپس مادر و دختر همدیگر را در آغوش می گیرند. در اواخر مراسم و در جریان نواخته شدن سرود پایان، عروس و داماد به طرف مادر داماد می روند و تازه عروس شاخه گلی را به مادر همسر خود اهدا می کند و سپس آن دو همدیگر را در آغوش می گیرند . این حرکت نمایان کننده آن است که عروس ، مادر جدید خود را پذیرفته است.

یکی دیگر از رسوم مهم عروسی در بلژیک این است که عروس دستمال گلدوزی شده ای را با خود جابجا میکند که نام خودش روی آن گلدوزی شده است. این دستمال را پس از عروسی قاب می کنند و در خانه پدری به افتخارش به دیوار می آویزند. پس از این که دختر بعدی آن خانواده ازدواج کرد، آن دستمال را از قاب خارج می کنند و نام عروس جدید را روی آن گلدوزی کرده و به صاحب اصلی آن بر میگردانند. دستمال عروسی از نسلی به نسل دیگر سپرده می شود و آن را میراث خانوادگی پر ارزشی آگاهی میدارند.

در جشن عروسی ، عروس و داماد را روی صندلی های بزرگی نزدیک محراب می نشانند. این کار یعنی این که آنها در این روز و در این جا شاه و ملکه هستند. در پایان مراسم ، داماد حلقه عروسی را در سومین انگشت دست چپ عروس میگذارد . بلژیکی ها عقیده دارند که از این انگشت یک رگ مستقیما به قلب می رود که جایگاه عشق و محبت است.

ینگه های عروس مقداری سکه با خود به همراه دارند و پس از خروج عروس و داماد از کلیسا ، آن سکه ها را به طرف فقرای خارج از کلیسا می اندازند تا سعادت و شادابی عروس و داماد تضمین شود.

کشور فرانسه

رسم جهاز دادن به عروس از کشور فرانسه آغاز شده است. بر تن کردن لباس سفید عروسی از چندصد سال پیش در کشور فرانسه رواج داشته است . بهره گیری از گلهای معطر در تزیین آپارتمان و دسته گل عروس سالیان طولانی مورد دوست دار عامه مردمان بوده است. هر گلی معنای خاص و بینظیری برای عروس و داماد دارد ؛ به ویژه گلهای معطر که قبل از اختراع عطر و اسپری به طراوت بخشیدن محیط یاری میرساندند. صدای ناقوس ( زنگ) عروسی در کشور فرانسه معمولا در بهار و فصل تابستان به گوش میرسید که هو ا برای استحمام و آب تنی به قدر کافی گرم و عالی بود. امروزه هنوز هم رسمی در دهکده های کوچک وجود دارد که برطبق آن داماد از عروس فرا میخواند صبح روز عروسی به منزلش بیاید.

در جریان رفتن عروس و داماد به طرف کلیسای محل ، فرزندها با نوار یا روبان سفید جاده را می بندند و عروس آن را قطع می کند. داماد معمولا پیش از آغاز مراسم ، مادرش را در راهروی منتهی به تالار اصلی همراهی می کند. پس از این که مراسم به پایان رسید، عروس و داماد پس از خروج از محل اجرای مراسم ، در مسیری حرکت می کنند که با برگهای درخت بو پوشانده شده است.

پس از عزیمت عروس و داماد به خانه، و گاهی در اولین شب حیات مشترک، دوستان زوج جوان پشت پنجره خانه آنها می آیند و با به صدا درآوردن ماهیتابه و قابلمه با صدای گوشخراشی ترانه میسرایند. در این هنگام داماد آنها را برای صرف آشامیدنی و شام مختصر به درون منزل فرا میخواند.

کشور هلند

در صورتی که پدر عروس قدرتمندی تأمین جهیزیه را نداشته باشد ، دوستان عروس به یاری او می شتابند و با دادان هدایایی جهیزیه او را کامل می کنند.

عروس و داماد در روز عروسی، زیر درخت کاج روی صندلی می نشینند و مهمانان به نزدشان می آیند و حین تبریک گویی، برایشان آرزوی سعادت و تندرست می کنند.

در پذیرایی جشن ازدواج هلندی خوراکی های سنگین صرف می شود که از جمله می توان به گوشت شیرین اشاره کرد که به « شکر عروسی » نامیده می شود و خوراکی های دیگری که بنام « اشک عروس » سرشناس است.

عروس و داماد پس از ازدواج در پیرامون منزل گل سوسن می کارند که نمادی از بازگشت نشاط است. زوج جوان در هر فصل با دیدن شکوف ههای سوسن خاطرات ازدواج را زنده می کنند.

لطفا نظر دهيد

گردآورنده: بهنوش ن.

آداب و رسوم در بخش فرهنگی و هنری سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

شراب لعل کش و روی مه جبينان بين
««« »»»
خلاف مذهب آنان جمال اينان بين

رسوم ازدواج در اروپای غربی (۲ عکس)

TT / 621 — TP / 13%

با دیگران به اشتراک بگذارید

[ منبع این خبر سایت سرزه می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات

دانلود سریال خارجی

دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم خارجی

دانلود فیلم و سریال