خاطرات سعید پیردوست در ۷۵ سالگی اش (۳ عکس)


خاطرات سعید پیردوست در ۷۵ سالگی اش

مکالمه با سعید پیردوست

با سعید پیردوست بازیگر باتجربه سینما به مکالمه می نشینیم و به گذشته ها می رویم به روزهایی که با هم کلاسی ها و بچه مکانهایی که همگی عشق سینما بودن با ذوق و شوق نوجوانی به سینما می رفتند برای تماشای فیلم های روی پرده. دوستان و بچه محل های نام دار؛ مسعود کیمیایی، فرامرز قریبیان و اسفندیار منفردزاده. دورانی که جمع کردن پول توجیبی ها به ذوق سینمارفتن بود و فیلم نگاه کردن.

چهره او احتمالا بیش از همه با کارهای جناب آقای مهران مدیری به چشم مخاطبان آشنا باشد؛ کلکسیون های کمدی ای که پرمخاطب بودند و مردمان را پای تلویزیون می نشاندند. اما پیردوست از قدیمی های سینماست و باورنکردنی نیست که گفتمانهای مان بیش تر حال و هوای سال های دور را داشته باشد.

تصویر و عکس شماره ۱ ⇩
تصویر و عکس خاطرات سعید پیردوست در 75 سالگی اش

حال و هوای سینماهای لاله زار

متولد ۱۳۱۹ است و بچه تهران بزرگ. از حرف هایش پیداست که در سال های نوجوانی دل باخته فیلم های وسترن بوده و پول توجیبی هایش را جمع می کرده تا دسته جمعی به اتفاق هم کلاسی ها و فرزندهای محل باری تماشای شان به سینما بروند.

در این میان گویا سینماهای خیابان لاله زار بیش از همه برایش نوستالژی همراه با دارد:«ما سینما رفتن را با سینماهای لاله زار آغاز کردیم؛ سینما رکس و سینما کشورمان که آن زمان فیلم های وسترن و تاریخی به تصویر میکشید و من بسیار پسندیدم. با دوستان و هم کلاسی ها به تماشای این فیلم ها می نشستیم و آن روزها برایم پر از نوستالژی است. سینما از همان سال ها برای مان عشق بود، عشقی که با جان و دل میزبانش بودیم و برایش از همه چیزمان می زدیم.»

از اولین فیلمی که در سینما دید و برایش مؤثر بود سؤال میکنیم. از فیلمی که اسم می برد که احتمالا در تاریخ سینمای کشورمانی یکی از جاودانه ها باشد؛ «شب نشینی در جهنم»؛ فیلمی به کارگردانی سامئول خاچیکیان که در دوران محصولش جلوه های مخصوص جشم گیری داشت و به لحاظ همین جلوه های مخصوص و ساخت دکورهای عظیم، به فستیوال فیلم کن فرانسه نیز راه یافت:«شب نشینی در جهنم» فیلم ایرانی و کهنه ای بود که بسیار در ذهنم مانده است؛ با بازی شیرین رضا ارحام صدر.

«هوس های امپراتوری» را هم که در سینما کشورمان دیدم جزو اولین فیلم هایی بود که دیدم و پیوسته در خاطرم مانده؛ فیلمی با بازی رابرت تایلر و دبورا کار که فرا زمینی حماسی- تاریخی داشت و هم چون فیلم های وسترن به وحشت افتیم گر قهرمانان اسطوره ای بود. البته آن وقتها دل باخته بازی گریه کن گوری پکینز بودم و پیوسته بازی ها و فیلم هایش را دنبال می کردم و به اعتقاد من از بزرگ ترین بازیگران تاریخ سینمای دنیا بود و هست.»

پیردوست از حال و هوای آن دوران نقل میکنید که با امروز فرق داشت؛ از هیجان و شوقی نقل میکنید که برای تماشای فیلم ها و سینمارفتن داشتند. او از نسلی می آید که سینما را از خردسالی دنبال کردند و با آن بزرگ شدند و طبعا وقتی که به سنین جوانی رسیدند سنما دیگر جزئی از آن ها شده بود:«با عشق به سینما میزیستیم و نفس می کشیدیم، حتی احتمالا سینما ما را به نوعی از خیلی جهات محافظت می کرد؛ نوجوان بودیم و سرشار از شور و هیجان اما نوجوانی و جوانی مادر سینما معنا یافت، شیطنت ما سینما رفتن و فیلم نگاه کردن بود و قهرمانان فیلم ها الگوی مان بودند. طبیعتا این ها سب بمی شد تا فضای فرق می داری را در نوجوانی و جوانی آزماییم.»

تصویر و عکس شماره ۲ ⇩تصویر و عکس خاطرات سعید پیردوست در 75 سالگی اش

از رفاقت تا همکاری با کیمیایی

احتمالا یکی از مواردی که در زندگی هنری سعید پیردوست موجود موجود باشد، رفیقی و رفاقت او با کارگردان صاحب نام سینمای کشورمان باشد؛ مسعود کیمیایی که هم کلاسی، هم دوره ای و رفیق روزهای نوجوانی اش بود و وقتی از آن روزها صحبت میکند ناخودآگاه نام او به میان می آید:«من، مسعود کیمیایی، فرامرز قریبیان و اسفندیار منفردزاده دوستانی بودیم که حیاتمان با سینما گره خورده بود. دسته جمعی به سینما می رفتیم برای فیلم نگاه کردن و کلی راجع به فیلمی که تماشایش کرده بودیم حرف میزدیم. همان زمان هم سینما رفتن برای مان صرفا یک تفریح و وقت طی کنی عدم.»

گذشته از رفاقتی که از آن زمان تا به امروز میان سعید پیردوست و مسعود کیمیایی وجود داشته، آغاز فعالیت سینمایی او نیز همراه با کیمیایی بوده است در فیلمی ساخته او؛ «خاک» که گویا خود پیردوست توصیه بازی در آن را به کیمیایی داده بود:«فاغر از اینکه با مسعود کیمیایی رفیق بودیم، پیوسته با عشق و علاقه در کارهایش حاضر بودم. تا سال ۵۱، ۵۲ که تصمیم به ساخت فیلم «خاک» گرفت.

در همان لحظه از او درخواستم که برای یکی از کاراکترهای آن فیلم تستی روی من بزند و چنانچه عالی بود در آن فیلم حاضر باشم؛ در نهایت نیز نقش قهوه چی در این فیلم را ایفا کردم که اتفاقا در پایان فیلم، فیلم روی چهره همین قهوه چی به پایان رسانده میشود. خاطرم هست که در همان لحظه کارمند یک شرکت دولتی بودم و برای بازی در آن مرخصی گرفتم. در نهایت نیز همراه با تیم فیلم برداری به سمت اندیمشک که لوکیشن فیلم در آنجا بود، حرکت کردیم. من برای «خاک» با تمام وجود فعالیت کردم. این فیلم نوستالژی بسیار خوبی در ذهن من حک کرد.»

یک سال پس از آن بود که کیمیایی به سراغ ساخت فیلم «گوزن ها» رفت؛ فیلمی که به خودی خود از جاودانه های تاریخ سینمای کشورمان است و از هر نظر به یاد ماندنی. سعید پیردوست در این فیمل کیمیایی نیز ایفاگر نقشی بود و به گزارش سرزه به نقل از خودش این فیلم از آن هایی است که هرگز از یاد نمیبرد:«سال ۱۳۵۳ بود که «گوزن ها» ساخته شد و خوشبختانه باز هم من در آن فیلم در سکانسی فراموش نشدنی و به یاد ماندنی حضور یافتم. «گوزن ها» از آن دست فیلم هایی است که هیچ گاه از یاد نمیبرم، با فیلم نامه و کارگردانی قوی که طبعا نتیجه موردعلاقه ای هم داشت.»

تصویر و عکس شماره ۳ ⇩تصویر و عکس خاطرات سعید پیردوست در 75 سالگی اش

سینمای امروز بیمار است



سعید پیردوست بازیگری است که به دلیل عشقش فعالیت میکند؛ عشقی که به سینما دارد و در عبارت عبارت حرف هایش می شود این عشق را احساس کرد؛ اما با تمام عشقی که دارد از حال و روز سینمای امروز خشنود نیست. سینمایی که به اعتقاد او دوران نقاهت و مریضی خود را سپری می کند:«من با عشق وارد این سینما شدم و کارکردم، پیوسته هم خودم را یکی از کوچولوترین اعضای این سینما می دانم و آرزو می کنم لیاقت این هنر را داشته باشم؛ اما واقعیت تلخی که امرزو جلو روی ماست این است که سینمای امروز ما به نوعی بیمار است. احتمالا این معضل بیش از همه به ضعف فیلم نامه های مان برگردد، فیلم نامه هایی که نگاهی سطحی و گذرا دارند و داستانهای شان آن گونه که باید و احتمالا قوی نیست.

از سوی دیگر معیار هنرپیشگان متفاوت شده است. نظرشان بیزنسی شده است و به این هنر به شکل یک تجارت نگاه می کنند. درواقع مقدار پولی که برای یک کار می گیرند بیش از هر چیز برای شان اهمیت دارد. آگاهی نمیدارم، احتمالا آن عشقی که رحلت کرده بود امروز دیگر نیست. البته این به معنای خوب نبودن هنرپیشگان سینمای ما نیست، من منکر هنر آن ها نمی شوم، اتفاقا سینمای کشورمان احتمالا خوب ترین بازیگران را داشته باشد اما متاسفانه معضل این جاست که در شرایط خوبی از آن ها بهره گرفته نمیشود.»

از رفتاری که با پیشکسوتان سینمای کشورمان می شود هم گله مند است. از اینکه خبری از نام های قدیمی نمی گیرند؛ اینکه کجایی؟ چه می کنی؟ حال و روزت به چه صورت است؟ نقل میکنید یک سال آزگار است که یک تلفن به او نشده که توی بازیگر حال و روزت به چه صورت است:«سینمای ما پتانسیل های زیادی دارد، پیشکسوتانی دارد مانند استاد عزت الله انتظامی، استاد جمشید مشایخی، علی نصیریان، محمدعلی کشاورز و… اما اصلی این است که به آن ها بها داده شود، از هنرشان بهره گرفته شود و از حال و روزشان باخبر باشیم.

خاطرات سعید پیردوست در ۷۵ سالگی اش

****************************

تهیه شده توسط: فرشته ق.

درباره بازیگران و چهره ها در بخش فرهنگی و هنری سايت سرزه

بیت انتخابی از دیوان حافظ :

به روی يار نظر کن ز ديده منت دار
««« »»»
که کار ديده نظر از سر بصارت کرد

خاطرات سعید پیردوست در ۷۵ سالگی اش (۳ عکس)

TT / 226 — TP / 16%

با دیگران به اشتراک بگذارید

[ منبع این خبر سایت سرزه می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات

دانلود سریال خارجی

دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم خارجی

دانلود فیلم و سریال