احمدی نژاد 37 سال پیش مخالف اشغال سفارت امریکا بود!


«احمدي‌نژاد و دوستانش از باب رعايت مصالح ديپلماتيك مخالف اشغال سفارت امریکا نبودند، بلكه مي‌گفتند اشغال سفارت شوروي بر اشغال سفارت امريكا ارجحيت دارد. عباس عبدي بر اين روايت صحه گذاشت: ‌احمدي‌نژاد، نماينده دانشگاه علم و صنعت و نماينده يك دانشگاه ديگر با اشغال سفارت مخالفت كرده بودند.»

علت مخالفت احمدی‌نژاد با اشغال سفارت آمریکا

روزنامه اعتماد نوشت: «درست ٣٧ سال پيش دانشجويان پيرو خط امام پس از هماهنگی و برنامه‌ريزي‌هاي اوليه دست به كاري زدند كه بيش از سه دهه بعد هنوز محل بحث است و زواياي پيدا و پنهانش تحليلگران سياسي ايران و امريكا را به خود مشغول مي‌كند. اشغال سفارت امريكا همان اتفاق بزرگي بود كه يك رييس‌جمهور در امريكا و يك دولت در ايران را قرباني خود كرد. كارتر دموكرات رييس‌جمهوري امريكا نتوانست بحران اشغال سفارت كشور در ايران را حل كند و از رياست‌جمهوري دوباره بازماند و در ايران نيز دولت ليبرال مهندس بازرگان پس از اين واقعا استعفا كرد. آن بحران و گروگانگيري ديپلمات‌ها و كاركنان سفارت امريكا به مدت بيش از ٤٠٠ روز بزرگ‌ترين رويارويي ايران و امريكا در تاريخ معاصر دو كشور بود. بحراني كه در نهايت به مسدود شدن همه حساب‌هاي ايران و قطع تمامي روابط اقتصادي و ديپلماسي ميان ايران و امريكا انجاميد.

حالا ٣٧ سال پس از آن چالش بزرگ، عاملان آن اتفاق هر يك به مسيري رفته‌اند و زيست سياسي خود را به گونه‌اي ديگر دنبال مي‌كنند. در ميان دانشجويان اشغال‌كننده سفارت بعضي مانند ابراهيم اصغرزاده آن رفتار را غلط مي‌دانند و برخي مانند محسن ميردامادي و عباس عبدي هنوز از آن حركت دفاع مي‌كنند. عصر باراني چهارشنبه فرصتي بود تا عباس عبدي از آن روزها بگويد. اگر چه در ابتداي صحبت‌هايش گفت كه چيز جديدي نمانده كه اضافه كند و حرف تازه‌اي ندارد اما باز هم در ميان صحبت‌هايش مي‌شد حرف‌ها و تحليل‌هاي جديدي پيدا كرد.

عبدی در اين جلسه گفت: وقتی درباره گذشته صحبت می‌كنيم، دو وضعيت داريم: گذشته و حال. حرف زدن درباره گذشته نزديك به خاطر اين كه هر فردی نسبت به مساله موضع خودش را دارد، به سادگی قابل تحليل نيست. اشغال سفارت هم شامل آن مي‌شود. چون در مورد امريكا مسائل هنوز حل نشده و تحليل آن در نگاه امروز ما اثرگذار است. اشغال سفارت هنوز به تاريخ نپيوسته و به اين زودي‌ها هم نخواهد پيوست. هنوز افراد نسبت به آن موضع دارند و نمي‌توان آن را بي‌طرفانه بررسي كرد.

او با يادآوری خاطره‌اي از ١٥ سال پيش گفت: سال ٢٠٠١ كه امريكا به افغانستان حمله كرد من در تحريريه روزنامه نوروز بودم. آنجا عده‌اي فكر مي‌كردند اگر امريكا بيايد كابل پاريس مي‌شود. چنين نگاه ابلهانه‌اي دليل دارد. اين آدم ابله نيست، اين طور فكر كند. از بس كه عده‌اي رابطه با امريكا نداشتن را بزرگ مي‌كنند از طرف مقابل عده‌اي فكر مي‌كنند رابطه با امريكا همه مشكلات را حل مي‌كند. رابطه با امريكا از بس تابو شده عده‌اي رابطه با امريكا را حلال مشكلات‌شان مي‌بينند.

عبدي با بيان اين كه اگر به دليلي رابطه‌ ایران با امريكا متشنج شده بايد مساله را از جهت تامين منافع‌مان دید و سياست خارجي را بر اساس منافع‌مان پيش برد، گفت: گفته مي‌شود كه بعد از اشغال سفارت رابطه با امريكا خراب شد اما بايد توجه كرد كه كشور‌ها بر اساس منافع با هم ارتباط دارند. كلاسيك‌ترين رييس‌جمهور امريكا ريگان است اما همين آدم اسلحه مي‌فرستد و مشتاق رابطه با ايران مي‌شود. امريكا به دنبال منافعش است. ما در ايران فكر مي‌كنيم دوست و دشمن دايمي داريم. همين اخيرا جان كري گفته با ايران متحد نيستيم اما منافع مشترك مي‌توانيم داشته باشيم.

 

آيا اشغال سفارت براي زمين زدن دولت بازرگان بود؟

عبدی به يكي از نتايج آن اقدام يعني استعفاي دولت بازرگان هم پرداخت. با اين حال برايش مقدمه‌اي نيز تدارك ديد: كار سياستمدار جلب مشاركت مردم و نه لزوما انجام كار است. ركن و جوهره سياست مشاركت است. هيچ معياری براي درستي كار سياسي به جز جلب مشاركت وجود ندارد. يعني درستي و غلطي در كار سياسي معني ندارد. مرحوم بازرگان اين هنر را نداشت كه مردم را با خود همراه كند. نبايد بگويد مردم كنار برويد من مي‌خواهم كار درست انجام دهم! من بازرگان را در كتگوري (رسته) سياستمدار قرار نمي‌دهم. او انسان شريفي بود اما جلب مشاركت و حمايت مردم بايد انجام شود. حتي سياستمدار ممكن است از فرد ديگري دانشش را بگيرد. سياستمدار بايد بتواند ملت را بسيج كند. بازرگان نبايد در شرايط انقلابي روي كار مي‌آمد و نبايد نخست‌وزيري را مي‌پذيرفت. ليست كابينه بازرگان را دربياوريد و ببينيد كساني كه در كابينه بودند با تركيب بعد از انقلاب سازگاري نداشتند.

او سپس به مصاديقي از دولت بازرگان اشاره كرد: وزير كشاورزي بازرگان ايزدي يكي از ملاك‌هاي فارس بود. فرد بدي نبود اما وقتي وزير كشاورزي كابينه‌ات را يك فئودال گذاشتي، فردا چطور مي‌تواند كار كند؟ كسي را بايد بگذاري كه مردم حس نكنند فرد ثروتمندي روي كار آمده و با آنها نيست.

وي با اشاره به متوسط سن دانشجوهاي سال ٥٧ گفت: ما متوسط سن كمي داشتيم. آدم‌ها عوض مي‌شوند. بچه‌هاي اشغال سفارت ۱۰ تا ۱۲ نفر نيروي اصلي بودند كه از ميان آنها تنها يك نفر به نام آقاي سيف‌اللهي گرايش اصولگرايي دارد. دانشجوها چهار رده بودند. به عنوان مثال آقاي ضرغامي به لحاظ سلسله مراتبي در رده‌هاي پايين دانشجوها در سلسله مراتب قرار مي‌گرفت، البته ضرغامي آن زمان سني هم نداشت.

 

اجازه از امام

يكي از نقاط مبهم اين داستان بحث اجازه گرفتن دانشجويان از حضرت امام(ره) است. روايت‌ها در اين ماجرا يكسان نيست و همه‌ چيز در سينه سيدمحمد موسوي خوئيني، سياستمدار امين امام و پدر معنوي دانشجويان مانده است. او بود كه خيال دانشجويان را از رضايت امام راحت كرد اما به كسي نگفت كه اساسا با امام در اين خصوص مذاكره‌اي نداشته است. عبدي در اين مورد مي‌گويد: در مورد اشغال سفارت بحث بود از امام اجازه بگيريم يا نه. تحليل اين بود كه اين كار را نكنيم چون اجازه گرفتن از امام باعث مي‌شد، ايشان هم مسووليت پيدا كند. از طرفي فكر مي‌كرديم ايشان اگر موافق باشد هم نمي‌گفت. بنابراين در جمع‌بندي‌ها گفتيم اگر امام مخالف اين كار بود بعد از اطلاع از نظر ايشان از سفارت امريكا بيرون مي‌رويم.

 

مخالفان اشغال

در مورد مخالفان اشغال سفارت امريكا همه متفق‌القولند كه محمود احمدي‌نژاد يكي از مخالفان اشغال سفارت بود اما گاهي اين نكته گفته نمي‌شود كه احمدي‌نژاد و دوستانش از باب رعايت مصالح ديپلماتيك مخالف اين اقدام نبودند، بلكه مي‌گفتند اشغال سفارت شوروي بر اشغال سفارت امريكا ارجحيت دارد. البته عبدي هم بر اين روايت صحه گذاشت: ‌احمدي‌نژاد، نماينده دانشگاه علم و صنعت و نماينده يك دانشگاه ديگر با اشغال سفارت مخالفت كرده بودند.

 

اشغال سفارت برنامه شوروي بود؟

يكي از اقداماتي كه نتيجه اشغال سفارت امريكا بود، منفعت بردن بلوك شرق و شوروي از اين اقدام بود. اين گمانه به حدي است كه برخي مي‌گويند دانشجويان در زمين شوروي بازي كردند. پاسخ عبدي به اين گمانه اين است: كساني كه معتقدند پشت سر اشغال سفارت كشورهاي خارجي وجود داشتند بايد بينه (دليل) بياورند. يك عده دانشجو كاري انجام دادند و ربطي به خارجي‌ها نداشت فضا طوري بود كه اشغال سفارت را مي‌طلبيد. بحث من در مورد اشغال سفارت اصلا درستي و غلطي نيست. در سياست معيار تشخيص كار درست چيست؟ سياست دعوا بر سر منابع كمياب است اما اين به معناي اين نيست كه جنگ كنيد. سياستمداري كه جنگ را بگذارد كنار همه‌ چيز را باخته است. جنگ و صلح را در واقعيت امر نمي‌توانيم از هم جدا كنيم. ما در مورد واقعيت اشغال سفارت مي‌خواهيم بدانيم. در سياست درست يا غلط را بايد معيار‌گذاري كنيم. در پزشكي مي‌گوييم رفتاري درست است كه منجر به درمان شود. در سياست ما از روي نتيجه نمي‌توانيم كار كنيم. چون در سياست بر حسب اين كه طرف مقابل چه پاسخ و واكنشي دارد، ايده اوليه تحت تاثير قرار مي‌گيرد. يعني در سياست اولا كنش بايد كنش مشاركت‌جويانه باشد و دوم اين كه در همان شرايط عرف عمومي آن را بپذيرد. اين با كنش پزشكي فرق دارد كه بيمار و هيچ چيز ديگري در كنش و ايده شما تاثير ندارد. بي‌برو برگرد پيش‌بيني مي‌كنيد بيمار درمان مي‌شود و اين اتفاق رخ مي‌دهد. اما در سياست همراهي مردم و واكنش جامعه و خيلي چيزها تاثيرگذار است.

فراز پاياني صحبت‌هاي عبدي به اينجا رسيد كه آيا از آن رفتار دفاع مي‌كند يا خير: «افراد، شرايط، امريكا و همه‌چيز امروز تغيير كرده است. مبدا تحليل شما اشغال سفارت است اما مبدا تحليل من انقلاب است. مردم ديوانه نيستند كه انقلاب مي‌كنند. پاسخ به شرايطي است كه اين كار را مي‌كنند. مرحوم بازرگان مي‌گويد انقلاب دو رهبر داشت. حضرت علي و امام خميني. من آدم ناداني نيستم كه از كنش ٢٠ سالگي در ٦٠ سالگي‌ام دفاع كنم. از آن اتفاق با معيار امروزم دفاع نمي‌كنم. آن اتفاق در شرايط خودش رخ داد.»


منبع:isna.ir


[ منبع این خبر سایت سیمرغ می باشد. ]

در صورتی که در خبر منتشر شده تخلفی مشاهده میکنید و یا نیاز به ارتباط با مسئول سایت جوونی | جدیدترین اخبار روز ایران و دنیا دارید روی این قسمت کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات

دانلود سریال خارجی

دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم خارجی

دانلود فیلم و سریال